• Home
• Contact
• Links

Français
Nederlands

Voorstelling

Van in het prille begin, 1996, heeft Ambrozijn altijd de kans gehad om CD's op te nemen samen met fantastische folkzangers zoals Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier, Eva Deroovere, Ludo Vandeau, Paul Rans & Gabriel Yacoub .

Geleidelijk aan vormde zich een droom om hen ooit eens op een podium te verenigen ondersteund door een strijkorkest en een ritmesectie. De tiende verjaardag van de groep leek de perfecte gelegenheid en toen alle stukjes van de puzzel op zijn plaats vielen, kwam er ook een opnameteam om deze unieke ontmoeting vast te leggen .

Ze selecteerden de meest geschikte songs uit hun rijke repertoire en herarrangeerden ze voor orkest en achtergrondkoor. Als getuige van dit magisch moment stellen we trots deze CD voor.

Présentation

Depuis le début, en 1996, Ambrozijn a toujours eu l'occasion d'enregistrer avec de grands chanteurs folk comme Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier(Urban Trad), Eva Deroovere, Ludo Vandeau, Paul Rans & Gabriel Yacoub.

Et puis le rêve est arrivé de les réunir un jour sur scène, renforcés d'un orchestre de cordes et d'une section rythmique. Le dixième anniversaire du groupe semblait la parfaite occasion et quand le puzzle fut complet, une équipe technique se mit en place pour capter cette rencontre unique.

Ils ont sélectionné les chansons les plus appropriées et les ont réarrangées pour l'orchestre et le choeur. On vous propose avec fierté le témoignage de ce moment magique.

Presentation

Since Ambrozijn started releasing albums in 1996, they've always had the opportunity to record with great folksingers such as Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier, Eva Deroovere, Ludo Vandeau, Paul Rans & Gabriel Yacoub .

During the years a dream slowly came to unite them all on stage one day, supported by a string orchestra and a rhythm section. Their tenth anniversary seemed to be the perfect occasion and when the puzzle fell into place, a recording team arrived as well to capture this unique gathering.

They selected the most suitable songs from their rich repertoire and completely rearranged them for the orchestra and the backing choir . We proudly present this CD as a witness to this magic moment.

TéléMoustique

Butinant de concerts en concerts, de festivals en festivals, d'albums en albums, Ambrozijn a très vite récolté une popularité non négligeable. Une musique envoûtante, de la très belle chanson, inspirée et profonde, des instrumentalistes talentueux qui vous transportent hors du temps : dix ans déjà qu'ils répandent leur folk à travers la Belgique et ses environs. On retrouve d'ailleurs ces trois artistes dans tous les bons coups. Actuellement, Tom Theuns joue avec Aurelia, Wouter Vandenabeele vient de sortir son premier album solo et Wim Claeys, tête pensante des boombals, joue avec Tref et Goze.

Sans prendre beaucoup de risque, on peut définir ce groupe comme la grande référence folk de sa génération. Le style d'Ambrozijn se distingue par une grande homogénéité, fruit d'une harmonie réussie entre le violon, l'accordéon, la guitare et les chants. Le meilleur de cette symbiose vient d'aboutir en un cd live présenté pour l'occasion.

Pour cet événement, Ambrozijn a eu le chic de regrouper quatre chanteurs de premier rang. Avec cette équipe, ils n'auront aucun mal à souffler les dix bougies, aussi magiques soient-elles, de leur brillant parcours.

Johan Dhaene - www.bloggen.be

Een tweede album dat Uw aandacht verdient werd uitgegeven door AMG / Homerecords en stelt de formatie AMBROZIJN centraal ... naar aanleiding van het 10-jarig bestaan van de groep.

Zolang al hebben zij de kans gekregen èn gegrepen om CD's op te nemen met diverse folkzangers en hoe kan een verjaardagsfeest beter weerklinken dan met een opname waaraan niet alleen enkele van de oudgedienden, maar ook een pak strijkers en andere instrumentalisten hun medewerking verlenen.

Waar het allemaal begon in het Gentse café "In Den Hemel" ... staan de drie Ambrozijnen (Tom Theuns - Wouter Vandenabeele en Wim Claeys) nu méér dan ooit klaar om er verder in te vliegen.

Op het album "Ambrozijn 10", dat live werd opgenomen in o.a. het CC van Ternat staan maar liefst 15 nummers waarin het samenspel van gitaar, viool en accordeon tenvolle tot haar recht komt en waarin de inbreng van gastvocalisten Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier, Ludo Vandeau en Gabriel Yacoub toch wel bijzonder mag genoemd worden. Vertrekkend met "Schoon lief", over "Sometimes it's gold", "Dessus la mer coulante", "Nooit meer iets meer" ... tot "Naradie" ... dit album is méér dan 10 jaar waard.

De èchte folkliefhebber zal dit album ongetwijfeld beschouwen als een meerwaarde en het feit dat de meest geschikte songs uit het repertoire opnieuw gearrangeerd werden (mer orkest en achtergrondkoor) maakt deze opzet dan ook nog eens uniek.

Het ganse jaar door zal Ambrozijn deze 10de verjaardag vieren met een concerttour doorheen de Benelux, maar voor méér informatie hieromtrent verwijs ik U naar www.ambrozijn.be

Geneviève Massart

10 ans et la fraîcheur d'un bonheur espiègle visible se sont inscrits sur les portées des partitions d'Ambrozijn. Les notes codifiées ont laissé place à une complicité fraternelle étroite entre musiciens et à un langage musical devenu implicite.

Le poids des années est loin d'avoir engourdi la vitalité de ce groupe; tout au contraire ! Au plus ardent de son parcours, il nous offre l'essence même de ce qui l'anime depuis toujours : un folk innovant et bien vivant !

Gerald Van Waes - psychedelicfolk.com

Ambrozijn exists now for 10 years, so to celebrate this, they invited singers with whom they have participated before, like Vera Coomans, Soetkin Collier and Ludo Vandeneau (from Belgium) and Gabriel Yacoub and Sylvie Berger (from France), while both Tom Theuns and Wouter Vandenabeele chose some songs from their repertoire, to rearrange for a small string orchestra.

With their booklet presentation in English it seems like this is the recording that is chosen as having the best presentation for a more international market. Both the string arrangements as well as the enriching dual vocals make Ambrozijn's music stronger than ever. In general, I think a fuller band sound give these songs the best presentation.

The album is a compilation of live recordings on three different occasions, but sounds perfectly recorded and is also perfectly compiled (if there was already not a certain vast order), because it gives the impression it hangs also perfectly together. In the songs are also a few passages of folk arrangements (accordion by Wim Claeys,..) combined with the string arrangements. Especially the song "Tous les amants", with its complex rhythm (7/8?) which was already strong with a previous bigger band version when they had 2 violinists (like with Dearest Companion), the string arrangements by Wouter Vandenabeele give it even more cachet.

A strong album, and a great presentation of the potential in the Belgium folk scene.

Henk - folkforum.nl - Waardering 9

De Vlaamse band Ambrozijn zette afgelopen tien jaar meerdere genres en stijlen naar zijn eigen hand. Als het om inspiratiebronnen ging deed Ambrozijn nooit aan hokjesdenken. Ze putten net zo goed uit traditionele muziek (Vlaams, Frans, Iers, Zweeds) als Frans chanson, Amerikaanse roots en Angelsaksische pop. Die vrije geest betaalt zich nu uit in het live jubileum-album Ambrozijn 10, dat in al zijn veelkleurigheid toch één geheel vormt.

Waar de muziek afgelopen tien jaar ook vandaan kwam, steeds werd die herleid tot die ene Ambrozijn-sound rond accordeon, viool, gitaar en stemmen. Het Ambrozijn-pallet waaiert wijd uit en bestrijkt alle eerder genoemde genres. Mede dankzij nieuw geschreven arrangementen (wat een meerwaarde!) passen alle vijftien nummers op dit jubileum-album naadloos bij elkaar, hoewel ze uit de verschillende Ambrozijn-episodes stammen.

De opnamen werden vastgelegd door de Nederlander Paul Baten van Triskell tijdens drie jubileumconcerten in Ternat, Gent en Leuven. Het trio, Wouter Vandenabeele (viool), Tom Theuns (gitaar, zang) en Wim Claeys (diatonische accordeon) werd voor deze speciale gelegenheid bijgestaan door vijftien collega's: vijf vocalisten met wie zij in het verleden samenwerkten, acht strijkers, een drummer en een contrabassist.

Onder de vijf gastvocalisten was er op de eerste plaats natuurlijk Ludo Vandeau die tot eind 2003 dé stem was van de groep. Verder Soetkin Collier die tien jaar geleden mede aan de wieg stond van de groep; Vera Coomans die een duo vormt met Tom Theuns en vaker aan Ambrozijn-albums meewerkte; Gabriël Yacoub, die als frontman van de legendarische Franse folkrockband Malicorne een groot voorbeeld was voor de Ambrozijners en als producer een belangrijke invloed had op het geluid van drie Ambrozijn-albums; en diens partner Sylvie Berger die een voorname bijrol vertolkte op de cd Kabonka. Het strijkensemble bestaat uit: Aurélie Dorzée, Stefaan Smagghe, Lotte Remmen, Luc Degezelle, Isabelle Vandendriessche, Saskia Swalus, Marijn Thissen en Robrecht Kessels. Op drums hoor je Luc Vanden Bosch en op contrabas Arne Vandongen.

Van De Hertog van Brunswyk, het projectalbum dat Ambrozijn in 2003 met Paul Rans opnam, speelde Ambrozijn geen enkel nummer tijdens de opgenomen jubileumconcerten. Van de 67 nummers van de overige vijf albums kregen er een kleine 25 speciaal voor deze jubileumconcerten een nieuw jasje aangemeten. Die nieuwe arrangementen werden geschreven door Theuns en/of Vandenabeele. Uiteindelijk zijn er uitvoeringen van vijftien nummers op Ambrozijn 10 beland.

Het eerste album Ambrozijn uit '98 is goed vertegenwoordigd met vier nummers: Schoon Lief met leadzang door Soetkin Collier, prachtige koorzang en een strijkensemble met een aanstekelijke Olla Vogala-achtige upswing. Nooit meer niets meer, met de stemmen van Vandeau, Theuns en Collier. Voktijn, de enige instrumentaal op dit album met een hoofdrol voor accordeonist Wim Claeys, later romantisch warm bijgevallen door alle strijkers in een begeesterd arrangement van Vandenabeele. Tous les amants met natuurlijk leadzang van Ludo Vandeau ondersteund door het koor. Dit nummer vormt al jarenlang de dynamische uitsmijter tijdens Ambrozijn-concerten. Goed dat het nu in die begeesterde vorm voor het nageslacht is vastgelegd, weliswaar niet zo breed uitgemeten als anders maar wel met een superdrive van het strijkensemble!

Van opvolger Naradie (2000) zijn er: Naradie met sterke leadzang van Theuns aanbiddelijk ondersteund door alle vrouwelijke stemmen en op viool onder spanning gezet door een weergaloze Vandenabeele, die ook het strijkarrangement met beatleske trekjes schreef. Nous irons en flandre, de klassieker die zich met zang van Ludo Vandeau ontwikkelde tot kroonjuweel in het Olla Vogala-repertoire wordt hier met hetzelfde warme gevoel in de stem en dezelfde 'perfecte dissonantie' door de strijkers neergezet. Stemvlucht, met de heerlijke gekte van Theuns' stem ondersteund door een inventief uitgekristaliseerd strijkarrangement van de hand van Aurelie Dorzée en een bedwelmend koor.

Van Kabonka (2002) komt: Le Cyprès, met speelse violen en de leadzang van Ludo Vandeau fraai ondersteund door het Franse stel Sylvie Berger & Gabriel Yacoub en later door het complete koor. Partons met indrukwekkende koorzang, een opzwepende Luc Vanden Bosch op drums en een bezeten strijkarrangement van Vandenabeele dat veel enthousiasme losmaakt bij het publiek. Belle Francoise een vocaal hoogtepunt waarin alle zangeres en zangeressen worden betrokken, met een groovy intro op akoestische gitaar een swingende accordeon, stuwende violen, bas en drums. Van Botsjeribo (2004): Dessus la mer coulante, in een kippevelversie met aanvankelijk a capella-zang van Sylvie Berger, ondersteund door Vera Coomans. Een juweeltje! The Disciple Song compleet met zwijmelende strijkers en fijngevoelige contrabassolo van Arne Vandongen. Jésus qui joue l'accordéon. Met theatrale zang van Tom Theuns, een opvallende rol voor drummer Luc Vanden Bosch (in de Ambrozijn-live-versies tot nu toe vervangen door een meelopend bandje gekscherend onze Rudy genoemd), een door de duvel bezeten viool van Vandenabeele en een circusachtige apotheose...

Van van het recentste album Krakalin (2006) komt enkel: Sometimes it's Gold. Het vormt op dit album een aangenaam rustpunt met de warme country-feel stemmen van Tom Theuns & Vera Coomans en een al even warm Vandenabeele-strijkarrangement.

De traditional Pieronelle maakte destijds in de uitvoering van Rum dermate indruk dat Ambrozijn het vanaf het allereerste begin opnam in zijn repertoire. Maar het verscheen nooit op cd, tot nu toe. Voor de leadzang tekent net als destijds Soetkin Collier, verderop in samenzang met Ludo Vandeau. Nieuw is een meeslepend strijkarrangement van de hand van Theuns.

Ambrozijn trekt komende maanden langs podia in binnen- en buitenland om hun tienjarig bestaan te gedenken. Eerst ging dat in de super-large bezetting zoals hierboven beschreven, nu beperkt het zich tot vocale assistentie. Op die manier is de groep ook op Nederlandse podia te zien zoals 17 februari in het Dorpstheater, Kameelstraat 24 - 1530AC Wormer (met na afloop Boombal met Balbrozijn) en op 25 maart tijdens het Triskell Lentefestival in 't Patronaat in Heerlen.

Peter Vantyghem, De Standaard, 10 februari 2007

VOL lef en wilskracht zat hij tien jaar geleden. Toen was folkmuziek nog een marginaal genre, dat verkrampt vasthield aan de negentiende-eeuwse aanpak en dus af te rekenen had met een oubollig imago. Daar wilde Wouter Vandenabeele iets aan doen: hij was een begenadigd, klassiek geschoold violist, die ook wel iets voelde voor de levendige ,,fiddlers'' uit Ierland.

Maar diep vanbinnen hunkerde hij naar een andere aanpak. Loskomen van de partituren, van de wetten van de romantiek, van de Vlaamse klei. Hij ging er als bezeten tegenaan. Met Tom Theuns en Wim Claeys, samen Ambrozijn, daagde hij de gevestigde folkbands uit. ,,We waren jong en ambitieus'', lacht hij, ,,en ook onwetend. Maar onze ambities van toen - in het Europese folkcircuit spelen en ervan kunnen leven - hebben we wel gerealiseerd. Al is het belangrijkste natuurlijk dat we muzikaal véél rijker geworden zijn.''

Ambrozijn was in 1997 de rijpste van de nieuwe folkbands, terwijl Laïs de succesvolste was. Laïs bereikte het grote publiek en speelde op Rock Werchter, terwijl Ambrozijn verderschaafde aan een eigen taal. ,,We dreven een vijftal jaar op die nieuwe energie die folk opwekte'', zegt Vandenabeele. ,,Toen verliet zanger Ludo Vandeau de band en zijn we rond Tom Theuns gaan werken, die meer een singer-songwriter is. De jongste jaren hebben we stevig meegedraaid in het balcircuit, met de rage van de boombals.''

Die tien jaar staan nu verzameld op Ambrozijn 10 , een liveopname van een concert afgelopen december. Met gasten als Soetkin Collier (de eerste zangeres), Vera Coomans, Ludo Vandeau en de Fransen Sylvie Berger en Gabriel Yacoub herwerkt Ambrozijn een aantal bekende liederen uit de albums die de groep in het voorbije decennium heeft uitgebracht. Een strijkoctet geeft verschillende songs een wat klassieke gloed.

Is het die combinatie van folk en klassiek, van improvisatie en partituren, die een wat vreemd effect geeft? Een echt groots verjaardagsfeest is de plaat niet, en Vandenabeele schuifelt wat heen en weer vooraleer hij toegeeft dat ze te haastig opgenomen is. ,,We hadden eerder al klassieke arrangementen gemaakt voor enkele songs, dus het lag voor de hand dat idee eens helemaal uit te werken. Maar we hebben alles inderdaad te snel moeten doen. Maar wat je hoort, is dus wel echt pure livemuziek.''

Toch is dit alweer een Ambrozijn-cd die niet helemaal af is, een euvel dat de groep al tien jaar achtervolgt. Akkoord?

Hij zucht even. ,,We zijn een heel complexe groep. Een plaat maken, is moeilijk. Live halen we onze kracht uit onze improvisaties, maar dat kan niet op cd. Tom wil opnemen zoals rockbands dat doen, wat misschien ook niet de oplossing is. Uiteindelijk trekt iemand het laken naar zich toe en dan lukt het blijkbaar nooit helemaal. U bent niet de enige die dat denkt.''

Jean-Luc Matte - Infosmumuses

Cet album reprend un certain nombre de morceaux déjà enregistrés par le groupe, mais avec quelques invités de marque, des violonistes et violoncellistes etc... D'après la présentation et quelques applaudissements décelés en fin de morceaux, il s'agit d'un enregistrement en public et la dynamique de l'ensemble le confirme, mais la qualité de l'enregistrement, l'absence de bruits parasites m'a fait douter parfois de l'absence de passage en studio, d'autant que des concerts sous cette forme se déroulent à l'heure où j'écris ces lignes (si je l'avais su plutôt je me serais bien déplacé...).

Disons-le tout de suite, cet album est un vrai bonheur, ce qui n'était pas une évidence sur le papier : il ne suffit pas de faire venir des invités de marque et de rajouter une floppée de violons, encore faut-il faire prendre la sauce en assurant des arrangements qui permettent tout à la fois de mettre en avant les invités, sans perdre la personnalité du groupe et sans faire inutilement nombre. Il faut également que les reprises des chansons déjà éditées sur les albums précédents aient un intérêt nouveau.

Dès la première plage, le pari semble déjà gagné : " Schoon lief ", une reprise d'un titre de l'album bleu sans titre (1), mais sur lequel la voix de Soetkin Collier remplace celle de Tom Theuns, puis les violons viennent insérer des passages orchestraux plutôt réussis là ou Patrick Bouffard et Wim Claeys assuraient à la vielle et au diato sur la première version. Le reste sera à l'avenant : Sylvie Berger prend la place de Tom sur "Dessus la mer coulante" (superbe !), on attend Gabriel Yacoub sur "Nous irons en Flandres" mais non, c'est Tom (2) et Gabriel interviendra sur la très malicornien " Partons " etc.. si la trame des arrangements reste souvent globalement similaire aux enregistrements originaux, ces changements de voix ou d'instruments et, surtout, l'apport de l'ensemble de "violons" viennent donner un sang nouveau.

Je n'avais pas prévu de vous citer les huit noms de l'ensemble à cordes, au sein duquel je n'avais d'abord que relevé la présence d'Aurélie Dorzée (Pantha Rhei, Trio Trad etc...) mais il font un tel boulot dans des styles très variés (parfois dynamiques comme des fiddles irlandais, parfois presque baroques italiens, quelquefois plus discrets en accompagnement) que je me dois de citer Steffan Smagghe, Lotte Degezelle, Saskia Swalus, Marijn Thissen, Robrecht Ressels et , Isabelle Vandendriessche déjà présente parmi les violons de l'album Botsjeribo

Et pour être complet, Vera Coomans (3) vient prêter sa voix de même que Ludo Vandeau, l'ancien 4ème membre de ce groupe qui est maintenant un trio dont le troisième membre, non encore cité est, naturellement le violoniste (entre autres), Wouter Vandenabeele.

Je regrette juste l'absence totale de livret et j'espère ne pas avoir fait d'erreur dans le qui chante quoi... Mais sinon, c'est le meilleur album du groupe à mon humble avis...

(1) à ne pas confondre avec le morceau de même titre de l'album Kabonka. Précisons également que tous les morceaux sont tirés des albums suivants : sans titre 1998, Naradie 2000 (non importé), Kabonka et Bostkeribo. Aucun n'est tiré du dernier "Krakalin" et seul le traditionnel "Pieronelle" n'apparaît pas dans leur discographie.

(2) c'est amusant d'ailleurs car il la chante dans un style très proche de celui de G. Yacoub dont la version devait de son côté à celle de Jean Blanchard sur "La Bamboche - La saison des amours" (ma préférée, par cette petite pulsation qu'il a ajoutée à la mélodie.), le collectage original ayant été réalisé en Berry

(3) une chanteuses flamande que je ne connais pas mais qui a déjà réalisé un album " Somethink within " avec Tom Theuns chez Wildboard

>>>Chroniques Infos Mumuses

L. Cheppe - Vivacité

Homerecords présente « AMBROZIJN 10 »,

Le nom Ambrozijn est à l'origine de la mythologie Grecque . Ambroisin (en francais) était une boisson sacrée qui assurait aux dieux la jeunesse éternelle, telle l'écoute du nouveau CD du groupe folk. Ambrozijn, Un groupe flamand, mais donc, comme je vous disais, surtout folk, donc populaire et universel. Un groupe de plus en plus sollicité un peu partout en Belgique.

Ecoutez Ambrozijn, c'est apprécier la musique et le chant traditionnel Le CD que le groupe présente ici s'intitule « Ambrozijn 10 ». Une compilation live avec de grands chanteurs folk, tels que Soetkin Collier, Ludo Vandeau, Gabriel Yacoub ...

10, comme le 10eme anniversaire du groupe qui a vu le jour en 1996.

Dani Heyvaert - MazzMusikas 65bis

Niet geheel zonder risico, deze onderneming: in een niet zo ver verleden kreeg ondergetekende namelijk ook de vorige plaat van Ambrozijn te bespreken en het oordeel was toen redelijk vernietigend. Deze jubileumplaat bevestigt echter helemaal hoe terecht ik toen mijn ontgoocheling op papier probeerde te zetten. Ambrozijn is intussen ruim tien jaar bezig en we hebben uren luister-plezier beleefd met dit veelkoppige orkest, zowel op plaat als live.

Deze cd is daar een erg goeie neerslag van geworden: opge-nomen op drie locaties (Ternat, Gent en Leuven) en met inbreng van straffe gastzangers en -zangeressen, biedt dit schijfje een heerlijke doorsnede van wat Ambrozijn allemaal vermag. De 15 songs werden allemaal in een strijkerjasje gestoken en doorstaan deze andere aankleding met glans. Ambrozijn is Vlaams, maar evengoed Keltisch of Bretons. Hun muziek, zoals die hier gebracht wordt, is simpelweg universeel.

Als Ludo Vandeau de micro krijgt, zijn wij al vooraf verloren: buiten Wannes zingt gewoon niemand zo goed en veelzeggend als hij. Voor Soetkin Collier hebben we ook al een boon en dan hebben we 't nog niet over de grootmoeder aller Vlaamse folkzangeressen, Vera Coomans. Wat zij neerzet in Sometimes It's Gold, is meer dan indrukwekkend. Over Sylvie Berger en Gabriel Yacoub kunnen we kort zijn: je verwerft hun status niet zomaar en de versie van Le Cyprès, aan-gevuld met het volledige koor, is daar een loepzuiver bewijs van.

De plaat vormt dus een mooi overzicht van de carrière van een erg bijzondere groep en er is een extra argument om deze cd in huis te halen: Pieronelle, al jaren op het repertoire van Ambrozijn, maar nooit op plaat gezet, staat hier wel op. Nog wel in een versie gezongen door Vandeau en Collier.

Moeten we nog meer zeg-gen? Jawel: de strijkersarrangementen zijn echt wel straf en de songs blijven stuk voor stuk meer dan overeind. Dit is dus een ju-bileumplaat die je niet uit nostalgie of "for old times" sake" moet kopen, nee, je moet ze gewoon kopen omdat ze zo goed is: de heren Theuns, Vandenabbele en Claeys zijn op folkvlak de top in dit land en ze hebben daarenboven de goede smaak gehad de vocalen uit te besteden aan mensen die daarvoor gemaakt zijn. Meer kun je echt niet verlangen. (DH)

Willi Rodrian - FOLKMAGAZIN Vol. 270

Die belgische Gruppe Ambrozijn, die 1996 gegründet wurde, stellt im Bereich traditionelle oder Folkmusik aus Belgien eine feste Größe dar. In der Produktion meistens unterstützt von Altmeister Gabriel Yacoub aus Frankreich, präsentieren sie einen anspruchsvollen Mix aus belgischer und Weltmusik. So auch hier auf ihrem aktuellen Album, das Live gemeinsam mit einem Streichorchester aufgenommen wurde.

Die Gruppe arrangierte eigens für diese Aufführung in Leuven 15 Titel für große Besetzung um. Prominente Gäste waren ebenfalls geladen und beteiligten sich als SängerInnen: Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier (Lais, Urban Trad), Ludo Vandeau und natürlich Gabriel Yacoub.

Das Ergebnis ist anspruchsvolle Folk-Kammermusik in bestes französisch-belgischer Trad- und Chansontradition, aber auch dramatische Arrangements wie das theatralisch vorgetragene "Stemvlucht"..

Eleentje - folkroddels.be

... een laajf ceedeetjen !! (CD)

3 steengoeie folkmuzikanten van eigen bodem, 6 cd's, om en bij de 70 nummers op die schijven, tal van prachtige gastmuzikanten,... En dit alles in pakweg 10 jaar. Tijd voor een evaluatie?

Wanneer ik vandaag de dag aan folk denk, haal ik me onmiddellijk een aantal balfolkgroepen voor de geest. Zij tekenen momenteel heel sterk de folkcontouren in Vlaanderen. Maar tussen al het balfolkgeweld door heb ik af en toe nood aan luisterfolk. Om hierbij een aantal goeie groepen voor de geest te halen moet ik net een iets grotere inspanning leveren. Eén groep die steevast bovenaan mijn luisterfolklijstje prijkt is niemand minder dan Ambrozijn. Als fan van het eerste uur sta ik met deze recensie dan ook voor een niet zo eenvoudige opdracht.

10 jaar Ambrozijn bespreken is tegelijkertijd een grote eer maar tevens ook een loodzware opdracht. Kritisch luisteren en je fanschap verdedigen... Moeilijk. Toch ga ik de opdracht aan en probeer ik zo objectief mogelijk mijn bevindingen te formuleren.

Met deze live compilatie bewijzen Wim Claeys, Tom Theuns en Wouter Vandenabeele ten stelligste hun muzikale groei in de afgelopen 10 jaar. Waar hun eerste Cd, Ambrozijn nog volop onder pure folk geklasseerd kan worden, ligt dit anders naarmate de jaren voorbij strijken. Vandaag de dag zou ik hen eerder onder een aantal genres durven plaatsen. Singer-songwriter (ofte in het Nederlands: kleinkunst), pop, klassiek,... Dit uiteraard blijvend verhuld in een folkkleedje.

Waar het gezongen gedeelte in Ambrozijn, Naradie en Kabonka nog verzorgd werd door de, naar mijn mening, zeer warme, fantastische stem van Ludo Vandeau wordt de muziek in Botsjeribo en Krakalin helemaal anders getint door de rauwere stem van Tom Theuns. De muziek krijgt daardoor een scherper randje.
Persoonlijk ben ik altijd verliefd geweest op Ludo's stem, waardoor Tom z'n stem een beetje verloren gaat in de prachtige muziek die ze blijven maken. Dat is uiteraard slechts de mening van één iemand. Uit ten oor luisterlegging merk ik dat veel mensen Tom's stem evenzeer kunnen smaken. Ik moet hierbij wel toegeven dat zijn stemtimbre wel past bij de stijl waarvoor Ambrozijn sedert Botsjeribo koos. Het plaatje blijft dus naar mijn gevoel wel kloppen.

Het fijne aan 10 jaar Amrozijn is dat mensen die geen enkele cd van Ambrozijn bezitten, toch een duidelijk beeld kunnen krijgen over hun 10-jarige muzikale reis. Uit iedere cd worden een aantal heel mooie nummers geplukt. Sommige nummers zoals 'Sint-Anna', 'Belle', 'De fruitpapwals' en 'A song' mochten er op deze schijf zeker bij voor mij, maar 15 nummers selecteren uit zoveel prachtige nummers moet vast geen eenvoudige opdracht geweest zijn. Fantastische nummers als: 'Jésus qui joue l'accordéon', 'Belle Françoise', 'Partons' en 'Tous les amants' staan er dan wel weer op. Aan goeie nummers geen gebrek!

Op deze jubileumeditie laten de heren Ambro's zich graag bijstaan door een aantal fantastische gastvocalisten die hen in de loop der jaren ook meermaals hebben bijgestaan. Vooreerst moet ik steeds glimlachen wanneer ik Ludo's stem nog es mag horen. Hij heeft Ambrozijn toch wel heel veel moois toegedragen. Maar ook de stemmen van Soetkin Collier, Vera Coomans, Sylvie Berger en Gabriël Yacoub zijn heel erg warm, vertederend en gelukzaligmakend. Het strijkorkest aangevuld door Basist Arne Vandongen en drummer Luc Vanden Bosch zorgen voor de perfecte aanvulling op Diatonisch accordeon, viool en gitaar. Meer bezetting hoefde niet.

Naast 14 gekende nummers bezit deze schijf ook een nummertje dat op geen enkele cd te bespeuren valt: 'Pieronelle', een prachtig, fragiel, folkie nummer gezongen door Soetkin Collier. Tof ook, op deze cd is dat niet elk nummer normaal gezongen door Ludo of Tom hier ook effectief door hen gezongen wordt. De andere gastvocalisten krijgen evenzeer de hoofdrol in een aantal nummertjes. Zo krijg je niet het gevoel dat je 'zomaar' een verzamelaar koopt waarom een selectie van de 5 voorbije cd's staat. Je koopt méér dan een compilatie. Je koopt een stukje van drie prachtig, bezielde folkmuzikanten.

Heel moeilijk bij een live cd is een perfect evenwicht vinden tussen live en mixing. Op deze schijf heb ik echter af en toe het gevoel dat het applaus er achteraf bijgeplakt is. Je hoort wel dat het live is, maar het applaus volgt niet altijd onmiddellijk op het einde van het nummer. Maar voorts kan ik de livesfeer wel opsnuiven en dat vind ik toch erg belangrijk.

Hetgeen ik minder geslaagd vind, is de cd hoes. Op zich is deze wel stijlvol, maar, verwend als we zijn, had ik eigenlijk wel een boekje verwacht boordevol foto's commentaren, tekstjes,... van de voorbije 10 jaar. Een klein stukje Ambrogeschiedenis leek me wel fijn. Voor een cd is dit uiteraard niet hét belangrijkste, maar ik vind: het oog wil ook wat en met deze schijf (bij Krakalin had ik dit gevoel ook heel fel) is dit voor mij helaas minder geslaagd. De prachtige muziek doet de ontgoocheling omtrent geen boekje te bespeuren wel gauw opnieuw verdwijnen hoor.

10 jaar Ambrozijn is een prachtige mix aan pop-folk-kleinkunst-klassiek met een fantastische instrumentale bezetting, ongelooflijk hartverwarmende vocalisten, veelzeggende teksten en eindeloos beluisterbare melodielijnen. Een must voor elkeen die houdt van muziek in alle eenvoud en pracht.

Le Canard Folk 268

Pour son dixième anniversaire, Ambrozijn a réuni les chanteurs Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier, Ludo Vandeau et Gabriel Yacoub, huit violons, une basse et une batterie. Une série de chansons ont été sélectionnées et arrangées pour la circonstance ; quinze figurent sur ce cd, enregistré en public en divers lieux.

A priori ce genre d'expérience est délicate, mais ici Ambrozijn a su profiter d'excellents arrangements qui ménagent de nombreux moments d'intimité, ceux-ci débouchant de manière très naturelle sur l'intervention des cordes. Un magnifique « Dessus la mer coulante », a capella par Sylvie Berger, précède l'inénarrable « Jésus qui joue l'accordéon » chanté par Ludo Vandeau avec l'orchestre complet.

Tout cela est bien beau et harmonieux.

Diatonisch NIEUWSBLAD - N°84

Bij een tienjarig jubileum hoort een mooie cd die de evolutie van de groep goed weergeeft. Volgens violist Wouter Vandenabeele is dit de volgende cd van Ambrozijn die 'niet helemaal a fis !'. Maar bij muziek zoals die van Ambrozijn zal nooit een cd helemaal 'af' zijn.

Een cd is een momentopname, en zeker alse en groep of artiest zich constant blijft ontwikkelen Ambrozijn startte met Vlaamse volkmuziek, maar als snel werd die naar de eigen hand gezet. En vervolgens begon de groep te componeren en te arrangeren, en zo ontstond de opmerkelijke Ambrozikn muziek. Veelal waren ze de luisteraars ruim voor met de ontwikkeling.

Men had even de tijd nodig om aan de nieuwe fratsen te wennen. Daarom is een pas op de plaats met het album '10' meer dan welkom. Want hier spelt niet enkel het trio Vandenabeele, Wim Claeys (trekharmonica) en Tom Theuns (gitaar en zang). Nere, hier spelt een strijkorkest en een aantal zangstemmen een belangrijke rol in de klankkleur van Ambrozijn. Zo is er oud-Ambrozijn zanger Ludo Vandeau, de zangeressen Vera Coomans, Sylvie Berger en Soetkin Collier. En e ris vocale gastrol weggelegd voor de Franse folkmeester Gabriel Yacoub. Deze alleskunner stond aan het kraambed van de eerste Ambrozijn-cd, en is daarna nooit meer uit hun zicht verdwenen.

Ambrozijn klinkt op deze live-cd als een klok, en door de meerstemmige arrangementen wordt ineens duidelijk dat het trio geweldige muziek neerzet. Eerdere studiotracks zijn hier uitgewerkt tot ware juweeltjes. Ambrozijn heft er goed aan gedaan om een live-cd te maken, en daarbij niet te kiezen voor een 'best of...'. De vijftien tracks spreken ieder voor zich. Van ieder Ambrozijn-cd is wel iets te horen. Ineens gaat een lied Sometimes It's Gold voor mij leven en komt de Wim Claeys compositie Voktijn in een ander daglicht te staan. Dit alles is sfeervol, tranparant en goed uitgebalanceerd opgenomen door Triskell Folk voorman Paul Baten. Deze 10 hoort wat mij betreft ook met een 10 beoordeeld te worden. En nogmaals, iedere cd-opname is een momentopname dat in een latere ontwikkeling wellicht nog mooier vastgelegd had kunnen worden.

Het is ook goed als bik de ontwikkeling binnen een groep het plafond nog zeer veel te genieten van dit wonderbaarlijke trio.

eleentje - folkroddels.be

... een pest of een besmettellijke ziekte die je met graagte oploopt? (Interview)

FR: Heren, '10 jaar Ambrozijn', wat roept dat bij jullie op?
T: Na 10 jaar wilden we graag iedereen die ooit met ons meegezongen heeft es samen zetten. Bovendien was samenwerken met een strijkorkest ook wel een oude droom. (Een strijkorkest? Hunkie? Sinds wanneer doen brave huismoeders hun strijk tussen de heren van Ambrozijn?)
W: Aan 10 jaar Ambrozijn hebben we super'wijze' herinneringen; afgewisseld met af en toe es een slaande ruzie. Maar het waren vooral 10 toffe jaren met heel veel plezier en heel veel muziek. We hebben met Ambrozijn de helft van de wereld reeds gezien.

FR: Hadden jullie 10 jaar geleden reeds een doel voor ogen? Staan jullie ondertussen waar jullie wilden geraken?
T: Ik denk niet dat wij in het begin een doel hadden. Doelen richten zich trouwens elke keer naar de muziek die komt en naar de mensen waarmee je samenwerkt. Dat gebeurt dus eigenlijk spontaan.
W: Bij elke plaat verlegt dat doel zich. Onze eerste plaat was nog zeer traditioneel geïnspireerd. De tweede ook. Vanaf de derde stapten we af van het voorgaande en maakten we minder en minder traditionele muziek. We begonnen meer en meer onze eigen weg te zoeken. Eén doel op 10 jaar tijd hebben we nooit gehad, maar wel van plaat tot plaat.
T: muziek maken is iets heel spontaan. Dat heb je niet altijd onder controle.
W: Je hebt daar eigenlijk niets aan te willen. Je kan niet zeggen: 'ik wil dat het zo groeit.' Je begint aan iets en vwala, na één jaar hadden we een andere bezetting. Een half jaar later was deze nog anders. Het zijn allemaal zaken die we niet konden voorzien, die onze muziek bepaald hebben. Dat is allemaal op een natuurlijke manier gegroeid.

FR: Hoe verloopt het feestjaar?
W: Super hé?! Het aantal optredens is niet meer zoveel als in het begin, maar dat is normaal hé? Er zijn veel meer groepen bijgekomen die super spelen. Maar er komen nog een paar festivals dit jaar: Dranouter aan zee, Gentse feesten,... Op het einde van het jaar gaan we nog es spelen met heel de bende in de Handelsbeurs.

FR: Tevreden over de cd?
W: Ja.
T: We zijn er heel tevreden over. Het is een heel mooie terugblik op ons carrière en een mooi puntje om bij te stoppen.

FR: Hoe is de idee ontstaan om met een balversie van Ambrozijn te beginnen?
W: Wat denkt ge? (Wim en Tom lachen hartelijk. En het zal niet de enige keer zijn die avond.) Het was de noodzaak van Boombal om balgroepen op het podium te zetten natuurlijk.
T: En de naam was te goed om te laten liggen.
W: We zijn met een balgroep begonnen omdat we een goeie naam hadden. (is Waaim nu aan het zwansen?) Het fijne is wel: in de periode vóór Boombal werd toen reeds veel gedanst. Tijdens optredens zegden we dan: 'en dan spelen we nu een scottisch of een bourréé, je mag gerust dansen.' Bijna niemand begon te dansen. Nu zeggen we dat niet meer want anders begint de helft van de zaal te dansen.
T: Nu zeggen we een andere dans.
W: Ja, nu zeggen we een mazurka als we een polka gaan spelen. (vinden het beiden weer bijzonder grappig.)

FR: Ooit van plan met Balbrozijn een schijf op de markt te brengen?
W: Daar hebben we nog niet over nagedacht.
T: Op 10 jaar tijd hebben we reeds 7 cd's gemaakt.
W: Een cd opnemen is nog steeds heel leuk, productief en creatief, maar achteraf zit je met dat product dat je moet kwijt geraken. Veel groepen ondervinden dat dit niet gemakkelijk is. De muziekmarkt is gewoonweg in elkaar gestort.
T: Ik vind balmuziek ook eerder een live-gegeven. Om zo es balmuziek in uw living op te zetten.

FR: Het is te zien hoe groot uw living is, natuurlijk.
W: Ja, dan kan je op je cd zetten: 'alleen voor grote livings.'
T: Of: 'voor veel broers en zussen'.
W: 'niet voor eenzame mensen of kleine livings'.

FR: of als je een kleine living hebt, kan je beter een cd op de markt brengen met enkel mazurka's erop.

FR: Welke is jullie favoriet Ambro-cd?
T: Amai, dat is een moeilijke.
W: Ja, dat is echt wel een moeilijke. Bij mij is dat zelfs nog altijd niet bepaald. Ik kan een cd van vroeger beluisteren die ik toen niet zo goed vond en dat, als ik er nu naar luister veel beter vind door de herinneringen die eraan vast hangen. Maar eigenlijk heb ik geen favoriete cd.
T: Ja, ik ook niet. Soms ben ik niet helemaal tevreden over een cd dat ik maak. Maar na enkele jaren kan ik er dan plots wel mee leven.

FR:Jullie zijn nu al een tijdje op de markt. Wordt het niet stilletjes aan tijd om net iets meer dan cd's te beginnen verkopen? Ik denk maar aan een onderbroeken lijn, action poppen, ambrobrood, de ambromobiel (of had de rudy al zo'n exemplaar?), ambrobier (na göze?), de ambroknuffelberen,...
W: Daarvoor moeten we helaas naar Klesie verwijzen. Het staat in ons contract dat we zulke zaken niet zelf mogen regelen met mensen die ons dat aanbieden. Daarvoor moet je bij ons management zijn die je dan zal doorverwijzen naar de marketing. Als dat evengoed zal verkopen als onze cd's... (Er staat gelijk meer gelach op dat cassetteke van mij dan iets anders!)
T: Ik heb er een heel vunzig idee bij, maar dat zal ik voor off the record houden. (en het blijft ook effectief off the record! Dit is een familiewebstek hé?)
W: Ik zie er de humor wel van in maar ik wil geen werk steken om een domme lol als een onderbroek van Ambrozijn op de markt te brengen die toch niemand zal kopen. Ik zou dan nog eerder producten voor Balbrozijn op de markt brengen. Een deodorant voor op een bal bijvoorbeeld? En vers ondergoed van Balbrozijn.

FR: Of marcellekes?
W: Bijvoorbeeld.

FR: Hoe belangrijk is Ambrozijn nog nu jullie allemaal bezig zijn met een aantal andere projecten.
W: Nog altijd zeer belangrijk. De afgelopen 10 jaar was elk optreden van Ambrozijn het belangrijkste op dat moment. Terwijl je de dag erop met een andere groep kan spelen, dan is dat het belangrijkste. Nu, in de folk is het onmogelijk je te gedragen zoals in de rock, waar je voor één groep gaat. Je trouwt daar eigenlijk meer met die groep dan je met je eigen vrouw getrouwd bent. In de folk is dat onmogelijk omdat het circuit daarvoor te klein is. Je bent verplicht verschillende huwelijken aan te gaan. Dat wil niet zeggen dat de band binnen Ambrozijn daardoor aangetast wordt. Ambrozijn is nog steeds heel belangrijk voor ons.
T: Hoeveel zijstappen we ook zetten; het trio komt toch altijd terug samen. Dat is wel tof want elke keer komen we ook met nieuwe ervaring bij elkaar terug. Dan blijft dat zo wat fris.

FR: Wie van jullie drie is de grootste knapperd binnen Ambrozijn? En wie heeft nu eigenlijk de meest sexy kont?
T: Het hangt ervan af of mijn portefeuille in mijn achterzak zit. (Uitbundig gelach)

FR: En als die dan in je achterzak zit, is dat dan een ja of een nee naar de meest sexy kont?
T: Dan hangt het er nog van af hoeveel geld erin steekt. (Een subtiele manier van vraagontwijking, ja...)
W: Is het voor de story of voor Folkroddels, dat interview?

FR: Het is voor de Dag allemaal. Neen neen, het is voor Folkroddels hé! Dan kunnen we nog es een opiniepeiling maken.
W: Ik moet zeggen: we hebben nog nooit nagedacht over wie de meest sexy kont heeft binnen Ambrozijn. Wie heeft het grootste 'zweetol', dat heb ik me soms wel al afgevraagd!

FR: En wat is het antwoord daarop?
(Uitbundig gelach, maar het antwoord blijft helaas uit! sorry voor de horde vrouwelijke fans, ik kon het maar proberen hé?)
T: Helaas staan we zeer weinig met ons kont naar 't publiek hé? (Maar ondergetekende en haar zusje hebben het toch eens meegemaakt, en een deskundig oordeel geveld)

FR: Dat was maar éénmalig toen hé?
T: Je hebt er duidelijk van genoten. Als je zo vragen stelt! ('Me know nothing, me from Barcelona'... Geen commentaar !!)

FR: Wie van Ambrozijn vertelt de slechtste lollen op het podium?
W: IK! Ik vertel ook de meeste mopjes. Dus ik vertel de beste én de slechtste mopjes. Achteraf schaam ik me soms voor hetgeen ik gezegd heb op het podium. Als ik erop los improviseer val ik er soms zo uit en soms sla ik de bal er knal op. Gelukkig neemt dat laatste de overhand. Of misschien is dat nog de macht der gewoonte dat ik op voorhand weet wat gaat werken en wat niet.

FR: Waar zit de Rudy eigenlijk nog dezer dagen? Lang geleden dat hij nog ergens opdook.
T: Ja, met 10 jaar Ambrozijn hebben we hem terug op het podium gehaald.
W: Maar ja, hij was nog lelijker geworden, dus ja, hij zit ondertussen opnieuw in Tom zijn koffer. Hij mag de kriek bewaken tijdens de optredens. (Jaja, welke 'Kriek' zou hij daarmee bedoelen? De Kriek of de kriek?)

FR: Hij mag dus eigenlijk niet meer meespelen?
T: Jawel, jawel, jawel. Maar niet teveel hé?

FR: kwestie dat hij niet te populair wordt?
T: 't Is dat, want hij begon behoorlijk veel fans te krijgen.
W: Hij begon hotelkamers te eisen en koude drankjes voor het optreden en al. Wij zijn maar gewone jongens. Wij zijn dat allemaal niet gewoon. Hij begon teveel sterallures te krijgen. Het was nog niet gelijk welke kleur van stopcontact hij had.

FR: Waaraan denken jullie zoal bij het sluiten van de ogen wanneer jullie spelen? Wim gaat gelijk dikwijls in trance op.
W: Om het met de woorden van Chet Baker te zeggen: 'Aan de volgende mooie noot'. Ik denk aan mijn muziek.
T: Ik probeer in de totaalsfeer van de muziek te blijven.
W: Mijn ogen zitten in de topjes van mijn vingers als ik accordeon speel. Daar staan geen merktekens op hé? Dat zijn allemaal knopjes. Als ik er mij niet op concentreer, speel ik fouten. Het is geen bewuste pose of zo, want ik vind dat ook niet aangenaam. Het is veel aangenamer wanneer de muzikant zijn publiek aankijkt wanneer hij speelt.
T: Ik merk dat, sinds ik meer zing, ik meer oogcontact zoek met het publiek. Ik probeer een bel te creëren als ik zing en hoop dat het publiek die bel mooi vindt. Je kan bijvoorbeeld ook een rechtstreekse pijl maken vice versa met het publiek. Zo zijn er ook veel zangers en performers.

FR: Tot slot van dit interviewken: Wat brengt de toekomst voor Ambrozijn naast een jaartje dik feesten?
T: We gaan een tijdje stoppen. (Ondergetekende schrikt zich een aap. Echt geen zicht zo'n aap in Trefpunt!)
T: Op 10 jaar tijd hebben we 7 cd's gemaakt. Daardoor gaan we eventjes een creatieve rust inlassen. Eventjes in de diepvries.

FR: Gaan jullie nog optreden?
T: Volgend jaar alleszins niet. Misschien hier en daar een Balbrozijn voor de 'leute'. (niet te verwarren met het Duitse 'leute'. Hmmm... of misschien toch wel want veel leute is altijd fijn op een bal) We willen alleszins geen nieuw programma in elkaar steken. We zien er ook het nut niet van in met het oude programma te blijven optreden. Het lijkt ons beter eventjes te stoppen en dan te zien wanneer we er terug willen staan. Heren, bedankt voor het fijne interview, de mopkes en de grappige lachsalvo's!

(Als het lukt krijgen de lezers binnenkort nog het mopje over 'Mia De Wulf' in MP3 versie bij dit interview.)

Hans van Deelen - New Folk Sounds n° 111

In de (inmiddels ruim) tien jaar dat Ambrozijn actief is, heeft de groep een zeer prominente plaats in de Vlaaamse folkscene ingenomen. Zanger/gitarist Tom Theuns en violist Wouter Vandenabeele zijn zo goed als niet meer weg te denken uit de huidige folkpraktijk.

Na vijf - zeer verschillende - studioplaten was de tijd rijp voor een liveregistratie. De groep selecteerde de meest geslaagde nummers uit het rijke repertoire en maakte nieuwe arrangementen voor srtrijkorkest en achtergrondkoor. Vocale inbreng wordt op Ambrozijn's jubileum cd verzorgd door Sylvie Berger, Vera Coomans, Soetkin Collier, Ludo Vandeau en Gabriël Yacoub.

Vijftien nummers lang wordt spelplezier gekoppeld aan vakkundig samenspel en creatief arrangeertalent. De meeste nummers zijn van de hand van Tom Theuns. Drie van de vijftien tracks zijn van traditionele oorsprong. De Franse taal geniet de grootste voorkeur, daarnaast wordt in het Nederlands en in het Engels gezongen. Men gaat van verregaand verstild tot uiterst uitbunding.

Je luistert naar live-opnames (geregistreerd op drie verschillende locaties) waarbij zich sterk de wens opdringt erbij aanwezig geweest te zijn. Dat is de beste aanbeveling die ik kan bedenken.

SASKIA TÖRNQVIST - www.parool.nl

De Belgische folkgroep Ambrozijn bestaat tien jaar. Daarom heeft deze nieuwste cd - de zesde - een koninklijke allure. Aan de rompbezetting van Tom Theuns (zang en gitaar), Wouter Vandenabeele (viool) en Wim Claeys (diatonische accordeon) is een strijkorkestje toegevoegd. Daarbij zijn vijf Franse en Vlaamse vocalisten uit het rijke Ambrozijnverleden van stal gehaald.

Samen brengen ze hun onvervreemdbare succesformule van middeleeuws aandoende volksmuziek vol verwijzingen naar de in nevelen gehulde werelden van Kelten en Bretonnen. Maar je moet niet vreemd opkijken als er in die nevelen plotseling de gestalten opduiken van verdwaalde cowboys of berbernomaden. Dat maakt de muziek van Ambrozijn zo speciaal: zelden tref je muziek die zo weinig aan tijd en plaats is gebonden, maar die toch zo'n sterk gevoel van herkenning geeft.

De meest geliefde nummers van de afgelopen tien jaar zijn voor deze jubileum-cd opnieuw gearrangeerd en voorzien van een fraaie strijkersklank.

En dan te bedenken dat Ambrozijn deel uitmaakt van een veelheid aan Vlaamse formaties waar de hartstocht voor de eigen volksmuziek de drijvende kracht is.

Kris Verhoeven - De Bond

Tien jaar al dat het trio: Wouter Vandenabeele (viool), Tom Theuns (gitaar, zang) en Wim Claeys (diatonische accordeon) het Europese folkcircuit blij maakt met knappe muziekjes. Het gaat goed met de Vlaamse folkmuziek, en daar hebben deze heren met een open geest en veel talent een stevig aandeel in.

Het avontuur om mooie arrangementen hand in hand te laten gaan met eigen teksten, oude Vlaamse Middeleeuwen of Keltische Bretagne maakt van Ambrozijn een unieke groep. Reden tot vieren dus! Geen ordinaire "best of" voor de verjaardag van deze heren, maar een live opname met herwerkte nummers, een strijkoctet en veel schoon volk bij de gastzangers.

Het is een blij weerzien met Ludo Vandeau (een prachtige stem en tot 2004 zanger bij de groep). Maar ook stijliconen als Vera Coomans, Gabriel Yacoub ( van de legendarische Franse folkgroep Malicorne), Soetkin Collier en Sylvie Berger staan garant voor kwaliteit en een andere klankkleur.

Veertien gekende nummers naast het door Rum bekend geworden "Pieronelle" (dat door Ambrozijn nog niet op cd. was gebracht). Op "Les cyprès" en "Nous irons en Flandre" krijgen we opnieuw die emotionele geladenheid in de stem van Vandeau cadeau. Maar ook de a-capellazang van Berger en Coomans in "Dessus la mer coulante" en de speelse drie stemmenvariatie van "Nooit meer niets meer" zorgen voor vertederende luistermomenten!

Le Lunévillois

Le public conquis par Ambrozijn

La salle des fêtes de Gerbéviller a fait le plein de spectateurs, ce samedi, pour une soirée tout en musique, en deux temps, organisée par les communautés de communes du Lunévillois, de la Mortagne et le foyer rural de Gerbéviller.

La Belgique a vu naître de nombreux artistes: Brel, Julos Beaucarne, Maurane, et depuis une quinzaine d'années, elle peut s'enorgueillir d'un groupe acoustique pop folk "Ambrozijn", à la notoriété grandissante. Pour ce concert, le charme de ce groupe hors norme a opéré dès la première chanson. Les musiques se sont succédées sereines, sensibles, énergiques, rugueuses. Toujours dans une intense émotion, avec des textes en flamand, français.

Lors de cette balade envoûtante, les trois jeunes gens ont rayonné d'un plaisir évident qu'ils ont de jouer ensemble. La voix chaude, le charme de l'accent, l'humour des trois artistes ont été autant d'atouts pour un moment de bonheur partagé. A la fin de la dernière chanson, Tom Theuns, le chanteur, a invité le public à la deuxième partie de la soirée: le bal folk, et a lancé un typiquement belge "on va revenir tantôt", sous une salve d'applaudissements.

A peine quelques notes de musique jouées par les "Restes d'Idyll", et les couples se sont formés pour envahir la salle des fêtes, libérée rapidement de ses chaises, pour la transformer en piste de danse. Les danseurs ont évolué dans une ambiance tonique et chaleureuse. Les passionnés du genre s'en sont donnés à coeur joie, emboîtant le pas dans des polkas, valses et autres danses collectives. Ambrozijn a pris le relais, et la soirée s'est poursuivie dans de permanents nouveaux tempos.