« Sculptures », 12 original compositions by Line Adam, written at the request of the 6th International Sculptures Symposium at Comblain-au-Pont (Belgïe). The (worldwide) premiere will take place at the brandnew "Confluences" festival on Sunday, the 16th of July 2006. Between the stones...
01 Gradine
à point d'orgue
(à Pascal)
05 De marbre
06 Disque d'or
et disque diamanté
de mailloches
du tailleur
10 Quatre coups
de pointrolle
voyage de l'Ourthe
12 Tout de gris
Het KMI zegt dat er een tweede hittegolf aan komt. Ik acht mij gelukkig nu
niet te moeten rondzeulen met een zware rugzak of met een mij onbekende groep
mensen. Geef mij maareen huisje en een tuintje, reizen doe ik dan wel in gedachten
met op tijd en stond een fris bad en een lavend drankje. Meer moet dat niet
zijn...alhoewel een accordeon bij valavond en een koele 'Ricard' of een 'Ouzo'
mijn wel zouden aanspreken.
Ik behelp mij met de schitterende en sfeervolle CD 'Sculptures' (homerecords.be)
van Line Adam (dwarsfluit en piano) met het Quatuor Thaïs [Caroline Bayet en
Virginie Petit (viool), Wendy Ruymen (altviool) en Kathy Adam (cello)] Dromerig,
indringend en poëtisch zijn drie fraaie sleutelwoorden voor deze buitengewone
en creatieve muziek die mij middenscheeps raakt. De sfeer werkt verinnerlijkend,
ondersteunt mijn dagdromen en klinkt eenvoudig en fris. Ik sluit de ogen en
geniet in mijn hangmat.
This is 12 original compositions by Line Adam, written at the request of the
6th International Sculptures Symposium at Comblain-au-Pont (Belgium). Line
Adam won already at age 15 the first price at the conservatory. From then on
she further composed for orchestra and played organ and piano herself (she
started as a flutist at the age of six).
Sometimes, like when I receive some music, I'm confused by an amount of fitting
together coincidental reminiscences. Here, the specific, in the booklet included,
photograph of Line Adam looks exactly like a previous girlfriend with whom
I was much in love with. She wanted to become a ceramic artist last time when
I saw her. I wrote some texts to accompany her graphic art when she was still
studying. Nothing more than that, but it was enough to remember the whole story
from start to finish.
Line Adams music written for a string quartet tends to describe the sculptures
like she was asked to do. These sculptures does not always seem to be from
the highest calibre, but Line Adams writes her compositions with some dignity
that tends to stand time like stone. The compositions fit well together, with
some different aspects and emphases. Her music has emotion with some variety,
especially focused on it when adding a flute, Line's first instrument. The
music is multilayered melodically romantic descriptive, and recognisable for
some classic standards, with here and there references to certain classical
periods. A nice work that needs repeated listen.
Line Adam is een jonge Waalse componiste die tevens dwarsfluit en piano speelt.
Ze is de zus van Kathy Adam (Panta Rhei), en die is dan ook de celliste van
het Quatuor.
"Sculptures", de recente cd van Line Adam, is gecreëerd naar aanleiding van
het Internationaal Sculpture Symposium te Comblain-au-Pont in de maand juli.
Dat de titels in het album hoofdzakelijk verwijzen naar steen, het bewerkte
materiaal, is voor de hand liggend ("De marbre", "La pierre qui tousse",etc.).
De composities zelf zijn universeel, zijn expressief met een veelheid aan uiteenlopende
emoties. Ze zijn klassiek en hedendaags tegelijk, en zijn regelmatig versierd
met lijntjes middeleeuws en/of volkse streepjes.
Nu eens indringend traag, dan weer minimalistisch - al dan niet met een extra
romantisch randje - altijd creatief. Line Adam wisselt ook intelligent van
uitvoerders. Ze laat het Quatuor alleen hun ding doen, vervoegt ze op dwarsfluit
of piano of zet cello en altviool even apart. De subtiele eenvoud die het album
uitstraalt is vernuftig punctueel uitgewerkt, en zet je dan ook regelmatig
op het verkeerde been.
Line Adam weet wat ze doet.
homerecords.be, het label van Michel Van Achter, heeft ons de laatste jaren
verwend met goede tot uitmuntende cd's van Belgische artiesten of musici actief
in ons land. De lijst is intussen indrukwekkend: Thierry Crommen, Dazibao,
Jean-Christophe Renault, Gabriel Yacoub, Karim Baggili Quartet, Marie (de Malicorne),
Deux accords diront zorgden voor een paar van de boeiende (co-)releases van
Home.
Sculptures is niet anders. Componiste Line Adam kreeg de opdracht om een werk
te schrijven voor het Symposium international de sculpture monumentale sur
pierre bleue de Comblain-au-Pont (1er Festival Confluences) en schreef twaalf
stukken voor piano, dwarsfluit en strijkkwartet. Dat werden opus nummers 316
tot 327, wat erop wijst dat Adam helemaal niet aan haar proefstuk is, ook en
vooral niet op het vlak van filmmuziek. Het werden tonale, toegankelijke, zeg
maar filmische of beeldende stukken, maar gestructureerd en doorgecomponeerd,
dus ver van het new age gewauwel van zovele would be componisten.
Het Quatuor Thaïs, waarbij de merkwaardige celliste Kathy Adam, die ook in
het Karim Baggili Quartet speelt, blijkt een ontdekking en ook Line Adam zelf
speelt meer dan behoorlijk traverso en piano. Zo werkt deze Sculptures op een
dubbel niveau: je kan gewoon meedeinen op de fraaie klanken zoals je dat doet
bij een Mozart of Vivaldi, maar ze schenkt ook intellectueel genot in het ontrafelen
van de diverse structuren en lagen. Proef maar eens van Pierre bucolique ou
le voyage de l'Ourthe voor fluit, cello en trio. Sculptures breekt een lans
voor modern klassiek..of is het klassiek modernisme? (18 08 06) .
homerecords.be, le label de Michel Van Achter, nous a gaté ces dernières années
avec de bon voire de sublimes disques d'artistes belges et de musiciens qui
travaillent dans notre pays. La liste est impressionnante: Thierry Crommen,
Dazibao, Jean-Christophe Renault, Gabriel Yacoub, Karim Baggili Quartet, Marie
(de Malicorne), Deux Accords Diront ont signé
quelques (co)-réalisations intéressantes pour homerecords.be.
Sculptures n'est pas en reste. La compositrice Line Adam a reçu la demande
d'écrire une pièce pour le Symposium international de sculpture monumentale
sur pierre bleue de Comblain-Au-Pont (1er Festival Confluences) et elle a écrit
12 pièces pour piano, flûte traversière et quatuor à cordes qui sont devenus
les Opus numéros 316 à 327, la preuve que Adam n'en est pas
à son premier essai, et certainement pas en ce qui concerne la musique de films.
Ce sont des pièces tonales, accessibles, très métaphoriques. En même temps,
ces pièces sont structurées et élaborées, loin des mièvreries new-age de tant
de compositeurs would-be. Le Quator Thaïs, avec la remarquable violoncelliste
Kathy Adam qui joue aussi dans le Karim Baggili Quartet, est une révélation.
Line Adam elle-même excelle aussi au piano et à la flûte traversière. Ce "Sculptures" peut
s'écouter sur deux niveaux : tranquillement comme on le fait avec un Mozart
ou un Vivaldi, ou avec un plaisir intellectuel, en décortiquant les diverses
structures et couches.
Dégustez le Pierre Bucolique ou Le Voyage De l'Ourthe pour flûte, violoncelle
et trio. Sculptures ouvre la voie pour le classique moderne ....ou est-ce qu'on
doit dire le modernisme classique?
Huit juillet 2006. Dans le ciel, le soleil culmine, inondant de ses rayons
les rives de l'Ourthe. Sous une chaleur torride, presque tropicale, 12 sculpteurs
internationaux s'apprêtent à donner le coup d'envoi du Symposium de sculpture
monumentale de Comblain-au-Pont.
En parallèle, un autre évènement ouvre ses portes au public : le Festival Confluences,
dédié à des artistes issus du monde du jazz, de la musique du monde, des musiques
classique et contemporaine. La création, l'ouverture et l'improvisation demeurent
les trois axes directeurs de ce nouveau festival, fruit d'un dialogue permanent
entre musique, sculpture et poésie.
A l'affiche, figurent 6 concerts, dont une création mondiale : « Sculptures »,
12 oeuvres originales écrites par Line Adam. Tour à tour classique, audacieux,
impétueux ou nostalgique, son univers musical brode une oeuvre totale. En sa
compagnie, le Quatuor Thaïs se fait caisse de résonnance de ses musiques intérieures.
Violons, violoncelle, flûte traversière et piano s'entrecroisent ainsi au gré de
ces fascinantes « Sculptures ».
A découvrir.
(Deze CD is al uit van vorig jaar, maar door een speling van het lot bleef mijn recensie er van ergens in hoekje van één van mij pc's verborgen zitten. Waarbij ik mij dus maar excuseer voor de rijkelijk late recensie.)
'De beeldhouwer die een blok graniet voor zich heeft staan, ziet al in gedachten de vorm die hij eruit te voorschijn kan toveren met zijn handen en zijn werktuigen. Welke beweging gaat ontstaan uit deze brok onbeweeglijkheid. Net zoals de stilte voor mij zwanger is van noten en klanken. Ik hoor de muziek al die ik zal schrijven.'
Line Adam
Componiste Line Adam kreeg de opdracht om een werk te schrijven voor het Symposium International de Sculpture Monumentale sur pierre bleue de Comblain-au-Pont. Het resulteerde in 12 stukken voor piano, dwarsfluit en strijkkwartet. Line Adam was daarmee niet aan proefstuk toe, ze schreef al ettelijke stukken muziek voor documentaires en vooral voor film. Geen wonder dus dat de muziek op deze CD als een soundtrack aanvoelt en klinkt. Ondanks het klassieke, of modern klassieke, karakter van de muziek zijn het 12 zeer toegankelijk stukken muziek geworden met een sterke beeldende kracht. Haar composities getuigen van een subtiele eenvoud waar ik wel van hou: men hoort klassiek, flarden middeleeuwse muziek en folk en toch blijft alles één geheel en toegankelijk.
Dat ze voor het kwartet QUATUOR THAÏS heeft gekozen om samen met haar deze muziek uit te voeren zal wel tweeledig zijn. Enerzijds is dit een duidelijk zeer goed uitgebalanceerd kwartet met de nodige maturiteit en klasse en anderzijds is haar zus Kathy Adam (Pantha Rei, Karim Baggili Quartet) er de celliste. Het getuigt van het nodige muzikale inzicht en doorzicht van Line Adam dat ze dit kwartet ook gewoon zelfstandig hun ding laat doen zoals in 'Echos et coups de mailloches'.
Zelf speelt Line Adam daarbij ook nog een aardig stukje piano en, is ze niet te beroerd om zelf ook nog de dwarsfluit te spelen, dit laatste ook al met de nodige verve vind ik. Wanneer ze het kwartet muzikaal vervoegt werkt dit nimmer storend maar gebeurt dit altijd met een zeer 'natuurlijke feel'. Persoonlijk vind ik het nummer 'Pierre bucolique ou le voyage de l'Ourthe' één van de beste voorbeelden hoe het samenspel met dit kwartet echt werkt: Line speelt dwarsfluit, haar zus doet wonderbaarlijke dingen op de cello en het trio van violen en altviool zorgt voor de juiste sfeer. Heerlijke muziek.
Ik geef toe, misschien wel in de kantlijn van de Folk deze muziek maar toch wel een pracht CD.