• Home
• Contact
• Links

Français
Nederlands

Presentatie

Hoewel zijn roots in de folk en traditionele muziek liggen, creëert gitarist Maarten Decombel op "October Sunrise" een veel persoonlijker universum. Een Mikrokosmos die klinkt als een roadtrip langsheen wonderlijke ontmoetingen, ingrijpende gebeurtenissen en fantastische personages. Deze verzameling composities stond jarenlang te pruttelen op een laag vuurtje in de stoofpot van Maartens brein en wordt vandaag mee op smaak gebracht door drummer Louis Favre en Rui Salgado aan de contrabas. De melodieuze schrijfsels bevinden zich op het kruispunt van jazz, bossa, flamenco en wereldmuziek en vormen het vertrekpunt van een avontuurlijke reis op de golven van hun verbeelding. Met de gitaar als centrale pijler mengen ze inventieve lijnen, improvisaties en grooves minutieus dooreen tot een coctail die recht naar het hart gaat.

"Maarten Decombel kiest voor een integere en persoonlijke aanpak van muzikaal materiaal met een autentiek randje, een trefzekere stijl die niet langs complexe wegen, maar heel direct tot de toehoorder 'spreekt'. Zijn geraffineerde verstrengeling van subtiele harmonieën wordt met grote vakkundigheid en gevoel voor groovy improvisatie in virtuoze banen geleid. De muziek plaatst geen spot op zichzelf, maar wil zich helemaal ten dienste stellen van de evocatie van een sterke sfeer, die voor mij de laatste winterdagen in Oostende in de herinnering brengt, een wandeling op het verlaten strand, onder een zonnetje dat laag door goudkleurige wolken schijnt. Wat een zalige momenten! Zelden was muziek zo weldadig."
Bart Stouten (Klara)

Présentation

Bien qu'il plonge ses racines dans le folk et la musique traditionelle, le guitariste Maarten Decombel a créé sur "October Sunrise" un univers bien personnel : un microcosme, comme un roadtrip fait de rencontres merveilleuses, d'événements dramatiques et de personnages fantastiques. Ses compositions ont eu le temps de mûrir au fil des ans et trouvent aujourd'hui leur épanouissement aux côtés de Louis Favre à la batterie et Rui Salgado à la contrebasse. Les tableaux esquissés cottoient le jazz, le flamenco, la bossa, la musique du monde et sont à chaque fois le point de départ d'une aventure pleine de rebondissements, fruit de leur imagination. Ensemble, ils tissent de belles improvisations autour de mélodies chaleureuses et de rythmes inventifs. Un cocktail acoustique qui touche le coeur !

"Pour son premier album, Maarten Decombel opte pour une approche intègre et personnelle. Sa musique, aussi simple qu'authentique, parle de façon très directe à l'auditeur. Le mélange raffiné des harmonies est dirigé avec une grande maîtrise, une grande sensibilité, et un sens pour une improvisation qui groove. La musique ne concentre pas l'attention sur elle-même mais se veut évocatrice d'une atmosphere forte me faisant penser aux derniers jours d'hiver à Ostende : une promenade sur la plage abandonnée alors que les nuages dorés filtrent les rayons du soleil. Que de fantastiques moments! Une musique aussi bienfaisante est assez rare pour être soulignée". Bart Stouten (Klara)

Presentation

Although his roots lie in folk and traditional music, on his latest record, "October Sunrise", guitar player Maarten Decombel creates a more personal universe: a microcosm sounding like a roadtrip along wonderful encounters, dramatic events and fantastic characters. This bunch of compositions has been growing and maturing for years and is now ready for release, supported by Louis Favre on drums and double bass player Rui Salgado. The melodic lines find themselves at the crossroads of jazz, bossa, flamenco and worldmusic. They are the starting point for an adventurous journey across the waves of their imagination. With the guitar as the centrepiece, this trio mixes improvisation and inventive grooves into a cocktail that will steal your heart!

"Maarten Decombel chooses an honest and personal approach to the musical material, with an authentic edge and an accurate style that speaks directly to the listener, far away from the paths of complexity. With great skill and a feel for groovy improvisation, his refined intertwining of subtle harmonies leads to virtuosic soundscapes. The music doesn't put itself in the spotlight, but wants to serve entirely in the evoking of a powerful atmosphere, one that brings to my mind the last days of winter in Ostend. A walk on the deserted beach with rays of sunlight shining low under the golden-coloured clouds. Blissful moments! Rarely has music given so much joy." Bart Stouten (Klara)

Gerald Van Waes -psychedelicfolk.com ****

Guitarist Maarten Decombel, with the help of some bass and drums only succeeds to give a feeling of a chamber-orchestral podium full band's sound of expression based upon the guitar lead and the use of often still rather subtly played rhythmic foundations, injected with a jazzy but also at times slightly flamenco flavour that increases the quality in the sound. The bass here mostly adds a warm accent to the rhythm. The pickings can be a bit more melodic, like songs, in an almost lyrical way, Maarten sings along wordlessly with his voice on several tracks, in a humming way, in the same way Latin music can be sung along with the voice as an instrument.

"Xula Express" is an interesting interpretation of a Moorish (?) melody, injected with flamenco and jazz ideas with some variations of ideas during the track. It shows the kind of open change during one track, in the way of playing, in rhythm and so on which shows once more the band's qualitative and skilful understanding of and interpretation of music in a performance, that should work perfectly in a live setting as well.

Jean-Luc Matte - Infosmumuses

Si vous lisez mes chroniques depuis un certain temps, le nom de Maarten Decombel ne doit pas vous être inconnu puisque j'ai déjà eu l'occasion de vous parler de plusieurs CD auxquels il participe, mais, le plus souvent en accompagnateur ou avec des personnalités plus fortes qui le dissimulent un peu : avec Wim Claeys dans Göze par exemple ou en quartet avec Wim toujours, Gilles Chabenat et Dominique Paris ( "Live en Flandre)", avec Remy Decker en duo (cf ci-dessous) ou au sein de Griff première formule, avec Naragonia, avec Luc Pilartz sur du répertoire irlandais ( "Trip to Ireland") etc...

Ce rôle d'accompagnateur le confine souvent à un jeu rythmique, mais au sein des CDs cités ci-dessus, nous avions déjà pu l'entendre en soliste (je pense notamment à une plage du CD "Fil d'air"). Ce n'est donc que justice qu'il enregistre enfin un album où il tient le premier rôle. Pas de bouzouki ou cistre ici, juste de la guitare et un peu de voix, accompagné par un contrebassiste (Rui Salgado) et un percussioniste (Louis Favre) parfaitement dans leurs rôles.

Un album personnel, entièrement composé et dont le livret nous donne, fort intelligemment, simplement quelques indices sur le moment où chaque mélodie a été composée et/ou l'état d'esprit dans lequel cela s'est fait. Certaines de celles-ci se raccrochent à de grands styles musicaux (musique brésilienne, tango...), mais c'est toujours une influence tout à la fois discrète et profonde : jamais un simple habillage de surface.

Une album à déguster au calme...

Eddy Bral

October Sunrise, de opener van de gelijknamige cd raakt al meteen de gepaste snaar. Het nummer, met een gestileerde soft jazz melodie, klinkt alsof het al jaren in je auditief geheugen hangt. Sunrise heeft een aangename Earl Klugh-touch en zet meteen de toon voor meer van dit moois.

Met De tango van sint jan bewandelt Maarten het pad van de 'tango nuevo' en doet dat meteen in stijl. Diego El Cigala's legendarische flamencostem wordt er moeiteloos bij geprojecteerd. Música encantadora! Waterhoekwals begint als een mysterieuze bourree die uiteindelijk de Pyreneeën oversteekt en fijnzinnig vervloeit in een Catalaanse danza del flamenco. Fenomenaal! In het niet categoriseerbare Lamentación waant men zich, ondanks de titel, ergens in de Scottish Highlands of op de Yorkshire Moors en toont Maarten nog maar eens zijn beheerste virtuositeit als begenadigd gitarist en zijn talent als componist .

Louis Favre op drum en Rui Salgado op bas zijn twee perfecte mede-backpackers op Maartens reis door een voortdurend veranderend muzieklandschap. Hij bewandelt in zijn eerste solo-cd een myriade van stijlen en slaagt er nagenoeg perfect in om ze naadloos in elkaar te doen overlopen. 'October Sunrise' is bijwijlen ingetogen, dan weer beklijvend, soms opzwepend, maar steeds aangenaam verrassend. De cd eindigt met Oostende Terminus. Laat het een terminus post quem zijn...

Steven - folkroddels.be

De eerste solo CD van Maarten Decombel is een prachtplaat geworden (CD)

Folk in Leuven, de organisatie die onder andere kleinschalige zolderconcerten organiseert in CC Oratoriënhof in Leuven, heeft elk jaar een muzikant als peter van de seizoenswerking. Voor 2010-2011 was dit Maarten Decombel. In de koude winter van december 2010 kreeg hij carte blanche, om een avondvullend programma ineen te steken met de muziek die hij zelf wou.

Omdat hij nogal wat muziekjes liggen had, die niet optimaal pasten in de verschillende folkprojecten waar hij mee bezig is, besloot hij die composities een heel eigen arrangement te geven, en die in een programma te gieten. Hij liet zich hierbij begeleiden door Louis Favre op drums en Rui Salgado op contrabas. Het concept slaat aan, de drie mannen hebben er duidelijk zin in, en een paar maand later beslissen ze om een CD op te nemen.

Die CD is er nu, en is meteen een schot in de roos. Het is moeilijk, zo niet onmogelijk er een genre op te kleven. Het heeft wat van folk, het heeft wat van jazz, maar het is vooral Maarten Decombel. Wie al wat vertrouwd is met zijn composities (op CD's van Göze, Naragonia, Decker-Decombel en anderen) herkent meteen de hand van de meester. Wat het hier anders maakt is de bezetting en de arrangementen. En ook een beetje de snaren. Waar je gewoon bent om Maarten op metalen snaren te horen spelen in de andere groepen, kiest hij hier resoluut voor nylon snaren, wat een warmer gevoel geeft. Ook de bezetting doet onmiddellijk aan een jazz-trio denken: gitaar, contrabas en drums. Om niet al te opdringerig over te komen worden deze laatste vaak met de borstels beroerd of ook gedempt. De arrangementen beklemtonen de jazzy sfeer. De gitaar heeft duidelijk de bovenhand (de CD wordt ook als een solo project van Maarten voorgesteld) maar de beide andere muzikanten krijgen regelmatig hun solo moment.

Alle composities zijn van de hand van Maarten Decombel. Er zit telkens ook een verhaal aan vast, waar je in het begeleidende boekje een aanzet toe krijgt, maar dat bij een optreden wat meer gestoffeerd wordt verteld. Dit maakt dat deze CD ook erg persoonlijk wordt. Het weerspiegelt zich in de sfeer die deze CD uitademt. Intimiteit, droefheid en vreugde, het ligt allemaal dicht bij elkaar op deze schijf. Van vrolijke walsjes tot stille sombere overpeinzingen, van zuiderse ritmes tot melancholische deuntjes. Het mooie palet wordt gebracht door super muzikanten. Louis Favre is subtiel op drums, zacht roerend wanneer het moet, agressiever als het mag, op tijd en stond een gepast beroeren van de cimbalen. Rui Salgado zorgt met afwisselend strijken en plukken van de snaren voor een stevige baslijn, die de nodige volheid geeft aan de muziek. En dan is er de grootmeester himself op gitaar. Alle emoties die de muziek oproept worden doorleefd gespeeld, aangevuld met de stem waar nodig. Tijdens een optreden zie je dat de muzikanten er zelf deugd aan beleven, dat ze op elkaar ingespeeld zijn en elkaar aanvullen waar nodig. De CD geeft diezelfde sfeer ook mee.

Voor wie er nog aan twijfelde, bevestigt deze CD wat voor een begenadigd muzikant Maarten Decombel is. Veelzijdig, technisch zeer onderlegd, maar ook een man met emoties, die deze perfect in muziek kan weergeven. Dit is een plaat die in elke platenkast thuis hoort. Het enige probleem zal zijn bij welk genre je ze onderbrengt. Mijn suggestie? Bij de M van Maarten Decombel.

Tom Keller - folkworld.eu

Next Maarten Decombel and his solo album October sunrise.

Decombel is known as one of the members of Göze and the Naragonia quartet amongst others. This is his first solo output with himself on guitar and vocals, backed by Louis Favre on drums and Rui Salgado on contrabass. Twelve nice compositions in acoustic jazz style. Sparkling guitar play, fragile vocals, mixed with easy going percussion and bass. An introvert, personal album that shows the many sides of Decombel. A restful album with sober arrangements and a nice serene sound, with only a few moments of wildness.

A very pleasant first solo album.

Le canard folk

Le talentueux guitariste flamand (membre notamment de Snaarmaarwaar) sort son premier album solo avec le batteur Louis Favre et le contrebassiste Rui Salgado. Douze compositions qui, à l'exception d'un tango et de "Xula Express" sont très calmes, poétiques, évocatrices.

Maarten Decombel fait une fois de plus preuve d'une belle profondeur musicale.