• Home
• Contact
• Links

Nederlands
Français

Presentation

"One voice, four hands and three very different personalities for a harmonious and sensitive mix and an intimist and sparkling atmosphere."
Barbara

Silence. Let the music begin. Let the timeless and colourful trip take off on board the trans-musical PiWiZ trio on an imaginary silk road, between night and day.
And then we come across pictures of life, the Golden Number and the East, moon and sun with their chromatic colours, multiple-scented hydrangeas, sand and mirages, September wine harvest of August vineyards ...
The music goes round, twirls around, whirls to the sound of strings, blown, muttered, plucked, scratched and struck strings.
Let's go back, suspended time, held breath, calm and relaxed, we are surprised with a smile on the lips.

"Barbara's path and mine have often crossed for several years and then, one day, without even realising it, we started playing together, naturally, without any effort.
Exchanges, connivance, affinities, vibrating strings, music appears, repertory builds up and then comes the ever repeated pleasure to work with "a voice".
The acoustic guitar imposed itself with Jacques who I have known since we began at the Jazz Seminary of the Conservatoire Royal de Liège."
Music finds a balance in the trio, it finds new tones, freedom, lightness, a new rhythmic and harmonious dynamic."
Pirly

Voorstelling

"Een stem, vier handen en drie zeer verschillende persoonlijkheden, een harmonische mengeling, gevoelige en intieme sfeer."
Barbara

Stilte. En de reis kan beginnen, tijdloos en kleurig, aan boord van de trans-musikaal PiWiZ trio op een denkbeeldige weg van zijde, tussen dag en nacht...
En wij komen levensbeelden tegen, het Aantal van Goud, het Oosten, maan en zon met chromatische kleuren, hortensias met verschillende geuren, zand en fata morgana, september wijnoogst van de augustus wijngaarden.
De muziek wordt uitgevoerd, zwenkt met de klank van strijken, fluiterend bekrast en geslagen snaren.Terugkeer, de tijd wordt geschort, rustig, ontspannen, verrassend met een glimlach op de lippen.

"Wij zijn elkaar, Barbara en ik, vaak tegengekomen gedurende enkele jaren, en op een goede dag, zonder dat we het van elkaar wisten, begonnen we samen te spelen. Uitwisselingen, samenspanningen, verwantschap, de trilling van de snaren, muziek verschijnt. Het repertoire bestaat, en er is altijd een vernieuwd plezier om te werken met een "stem". En toen dachten wij dat het leuk zou zijn om een nieuw instrument toe te voegen. De akoestische gitaar van Jacques is het geworden, Jacques die ik ken van het begin van onze Jazz Seminaire aan het Conservatorium van Luik. Er is evenwicht, ze vinden nieuwe stempels, vrijheid, lichtheid, een nieuw dynamische en ritmische harmonie."
Pirly

Présentation

"Une voix, quatre mains et trois personnalités très différentes, pour un mélange harmonieux et sensible et une ambiance intimiste et étincelante..."
Barbara

Silence. Musique. Et le voyage commence, intemporel et coloré, à bord du trans-musical PiWiZ trio sur une route de la soie imaginaire, entre le jour et la nuit. Et nous croisons des images de vie, le nombre d'or et l'orient, lune et soleil aux couleurs chromatiques, hortensias aux multiples parfums, sables et mirages, les vendanges de septembre des vignes aoûtées ...
La musique tourne, virevolte, elle tourbillonne au son des cordes, des cordes soufflées, murmurées, des cordes pincées, grattées, des cordes frappées. Retour, le temps suspendu, le souffle retenu, calme et détendu, on se surprend, sourire aux lèvres.

« Nos chemins se sont souvent croisés entre Barbara et moi depuis plusieurs années et puis un beau jour, sans que l'on s'en rende compte, on commence à jouer ensemble, naturellement, sans effort. Échanges, connivences, affinités, les cordes en vibrations, la musique apparaît, le répertoire se compose et arrive le plaisir toujours renouvelé de travailler avec une "voix". Et puis nous avons pensé qu'il serait bien de rajouter un nouvel instrument. La guitare acoustique s'est imposée avec Jacques que je connais depuis nos débuts au séminaire de jazz du Conservatoire Royal de Liège. La musique s'équilibre par le trio, elle trouve de nouveaux timbres, une liberté, une légèreté, une nouvelle dynamique rythmique et harmonique. »
Pirly

Gerald Van Waes - psychemusic.org***

I always prefer to name the sort of singing used in a recording and how it sounds. In this case I hear a lot of pabeljuubidoo/dabbelijibee-singing, I know this is usually called "scatting" or jazz-singing, not really my favourite because like jigs they are used too often as a separate technique as if it has much expression on its own, while in general it is in fact rather limited and empty as an expression, and most often is used as a fill-up, an entertaining light intermezzo, which can't tease forever.

Piwiz-Trio (has this any reference to Peewees?) tries to take the maximum out of it, which is a dangerous territory which could easily fail, and it (almost) does this a little bit too much, however they try to find as much alternation with it as possible, with lightness, happiness and some a bit lost songs in the concept in between them.

Talented is of course the combination of piano and guitar which find nice close colours but remain present with different approaches, which makes it interesting. I was glad the voice was kept silent for an instrumental duet on "Lune" which showed more of their possibilities together.

After a while even with a sweetness of voice and tone, this scatting still is far too monotonous in colour compared to the instruments, as if a voice in this form can only have one colour and depends on melody alone. But as I said, after each doubledijodee-singing, there are attempts to try something different, and this is not only songs. But when she tries a scat format of a sort of flamenco singing on "Danse D'Or" this does not sound such a successful combination, creates a bit too much wannebee effect, because I think this was meant seriously. Better and honest is "Taka Rire", a song making a joke with Indian tala/rhythmic singing, which sounds appropriate, in its place, as a fine conclusion.

With a certain lightness of being the band succeeded to stand fair firm enough, but then not all the variations of almost nothing were always very much visible. I guess I also notice something of its potential.

Jean-Luc Matte - Infosmumuses

Comme c'est bien souvent le cas pour les productions du label liégeois Homerecords il ne s'agit pas vraiment de musique traditionnelle et cet album serait plutôt à classer en jazz vocal accompagné mais ce serait naturellement réducteur. Piwiz Trio est composé de Barbara Wiernik qui chante, avec ou sans paroles (en " chabada ") sur le piano du compositeur Pirly Zurstrassen auquel vient s'associer la guitare de Jacques Pirotton.

Pour vous donner une idée d'ensemble, cela pourrait faire penser à une version actualisée de la BO de " Un homme et une femme ", mais la comparaison est naturellement un peu simpliste. Les deux musiciens et la chanteuse assurent parfaitement et j'apprécie en particulier le jeu du piano, toujours en légère suspension (il faut dire que je ne supporte pas trop le piano martelé.). Barbara Wiernik a la voix qui convient tout à fait à ce style et chante d'un bout à l'autre avec une belle aisance au moins apparente. Quant à la guitare, je regrette qu'elle double trop souvent le piano en se confondant un peu avec celui-ci car certains passages, comme sur une des premières plages par exemple, montrent qu'elle est tout aussi à l'aise au premier plan.

Holly Moors - MazzMusikas 119

Een pianist, een zangeres en een gitarist maken hier samen muziek die nergens onder te brengen is. Soms klinkt het als klassieke kamermuziek, dan als pure jazz, dan weer als moderne folk.

Barbara Wiernik zingt maar heel af en toe een echte tekst, meestal scat ze, en ook dan klinkt ze soms jazzy en soms als een eenzame swingle singer. De composities zijn van pianist Pirly Zurstras-sen, die ook verder een behoorlijk grote stempel op de muziek drukt, en dat is zeker niet negatief bedoeld, want het pianospel sprankelt en swingt. Gitarist Jaques Pirotton ondersteunt meestal, maar de enkele keer dat de spotlights op hem gericht worden weet hij aangenaam te verrassen, zoals in Lune waar hij zijn gitaar laat zingen en ook niet bang is om er elektronica op los te la-ten.

Dat soort verrassende momenten hadden er misschien nog iets meer in kunnen zitten, want hier laat het trio horen dat ze op een bijzondere manier grenzen op kunnen zoeken. Die grenzen worden overigens verder wel degelijk opgerekt, want dit is mo-derne folk die aan de ene kant tegen de jazz, aan de andere kant tegen klassieke muziek aanleunt, op geheel eigen wijze.

Span-nend en mooi.

Claude Loxhay - Jazzaround

Qu'il choisisse de s'exprimer au travers de la formule intimiste du duo (avec Daniel Stokart ou Jean-Pierre Catoul) comme en plus grande formation (du septet de H à celui de Musicazur), Pirly Zurstrassen nous emporte dans son univers personnel, reconnaissable dès les premières notes. Voici sa nouvelle formation, un trio tout en nuances, en compagnie de la guitare acoustique de Jacques Pirotton et de la voix ondoyante de Barbara Wiernik.

Tout au long des 12 plages (11 compositions originales ponctuées du "Taka rire" du pianiste français Daniel Goyone), on retrouve cette démarche à la fois poétique et ludique, tant dans la musique que dans les textes écrits par Barbara Wiernik, qui fait que l'on serait tenté de décrire cet album au travers de ses titres: tandis que Pirly joue "Tout doux" comme "Sur la pointe des doigts", la voix de Barbara, "Aoutée" comme la "Soie", s'incurve et la guitare de Jacques, toute en délicatesse, "Valse la vie" dans une "Danse d'or".

La richesse mélodique de la musique de Pirly, comme son côté primesautier, s'accorde parfaitement avec le tempérament lyrique de Barbara Wiernik, qu'elle se contente de souligner la mélodie de vocalises ou qu'elle interprète les textes qu'elle a écrits pour le projet. Et ici encore, comme sur certaines plages de "Soul of Butterflies", elle a choisi le français: elle chante le temps de l'attente (Incincta) ou la fuite du temps (Valse la vie) avec des mots qui collent parfaitement à la musique: le charme opère dès les premières notes.

Daniel Goyone

Une de mes compositions inédites "Kareli" vient de paraître (adaptée en chanson sous le titre "Taka Rire": paroles de Barbara Wiernik) sur le Cd de" PiWiz Trio". Ce nouveau trio PiWiz regroupe autour du compositeur et pianiste Pirly Zurstrassen, la chanteuse Barbara Wiernik et le guitariste Jacques Pirotton.

C'est une bonne occasion pour découvrir le travail de Pirly Zurstrassen, pianiste et parfois accordéoniste, peu connu en France. Au fil de nombreux enregistrements, il a bâti un univers personnel de compositeur sur des bases dont je me sens proche: modalisme, travail sur la métrique, souci mélodique. Un univers poétique, tantôt minimaliste, tantôt discrètement ironique, qui dégage un parfum subtil de "belgitude" (et pour moi c'est un compliment!). Parallèlement il dirige une classe de composition au conservatoire de jazz de Bruxelles.

Dans le monde du jazz, rencontrer de tels univers personnels n'est pas si fréquent, et je vous engage à écouter son travail.

Jan de Raaf - folkforum.nl

Altijd sta ik weer versteld van het mooie artwork van de cd's uit de stal van het Belgische label homerecords. Dit keer heb ik cd's van het PiWiZ trio en het Cardamome trio mogen ontvangen. Het artwork is zeer verschillend bij beide cd's, maar heel stijlvol: hier zouden veel bands een voorbeeld aan kunnen (misschien zelfs moeten?) nemen. Hier zou ik de cd van het PiWiZ trio bespreken, om later in een vervolg de cd van het Cardamome trio te behandelen.

Het PiWiZ trio bestaat uit Barbara Wiernik (zang), Jacques Pirotton (akoestisch gitaar) en Pirly Zurstrassen (Piano). De teksten op de cd zijn van de hand van Barbara Wiernik en de composities staan op de rekening van Pirly Zurstrassen. Het is een gezelschap dat elkaar afzonderlijk al langer kent, maar in de huidige bezetting maken ze met deze cd, PiWiZ trio, hun debuut.

Meteen bij het eerste nummer doet de muziek me denken aan de soundtrack van Gladiator, dus een beetje filmische muziek. Het is een eerste impressie die al snel verandert, want daar waar filmmuziek meestal een sfeerondersteunende functie heeft, is dit zeer zeker geen ondersteunende muziek. Het is een lichtvoetige cd met lyrische melodieën om daarna weer te vervalen in spanningsopbouwende tussenstukken. Het dynamische geheel in de muziek komt goed tot zijn recht. Er is een mooi evenwicht in elk nummer wat betreft spanningsopbouw in compositionele zin. Extra kracht in deze spanning is het effect van de dynamiek in het tempo en volume.

Ik vind de benadering van de zang op de cd verrassend en afwisselend, het gebruik van scat vocal op het ene nummer om het volgende nummer weer met een tekstuele benadering te zingen spreekt mij aan. Ik vind het bewonderenswaardig wanneer een zanger of zangeres zich probeert te verdiepen in de kunst van het scat vocal (in het kort, zingen op betekenisloze lettergrepen), omdat het een moeilijke techniek is en eigenlijk maar weinig zangers en zangeressen zich eraan wagen. Het klinkt op deze cd niet als een Ella Fitzgerald, maar ik vind dat het mooi is gebruikt, meer met een klassieke benadering. De pianosolo's geven het geheel een jazzy karakter, soms doet het vaag denken aan de jazz cd van Jan Johansson, getiteld folkvisor. Het pianospel doet denken aan een naar poppy neigende begeleiding afgewisseld met dromerige "waterval" stukjes die doen denken aan de klassieke werken van Debussy en het pianospel van de, helaas overleden, jazz pianist en componist Esbjörn Svensson. Een goed voorbeeld is track 2, Incincta. Hierin komen deze twee elementen erg mooi naar voren.

De gitaar heeft zijn grootste invloed op de kleur van de klank van het trio, het geeft aan het af en toe mellow overkomende piano geluid een extra bite. De gitarist maakt met zijn geluid de sound van de groep af, door af en toe een soort percussief element toe te voegen zoals op het nummer Danse D'or, of de zanglijn van extra helderheid te voorzien door deze mee te spelen, maar ook door de verrijkende harmonieën te spelen die een toevoeging zijn aan de pianobegeleiding.

Wat ik jammer vind, is dat de cd veel van hetzelfde bevat. Afzonderlijk vind ik de composities mooi, maar gezamenlijk op de cd merk ik dat mijn aandacht afdwaalt naar mate ik verder kom op de cd en het meer een achtergrond cd wordt. Een ander minpuntje vind ik de gitaarsolo's, ze kunnen mij niet echt bekoren. Ze klinken mij een beetje te "gelikt" in de oren, en ik vind ze ook niet echt passen in het geheel omdat ze contrasteren met de pianosolo's, wat resulteert in een "verkitchering" van het geluid.

Kortom ik vind het een mooie cd met mooie muzikale ideeën en benaderingen, maar de afwisseling tussen de nummers mag wat groter. Daar waar de piano en de zang vier handen op een buik zijn, moet de gitaar de twee handen toevoegen, en niet maar één. Ik denk dat dit laatste alleen maar een kwestie van tijd is om het te verbeteren, dus ik raad aan om de groep om in de gaten te houden!

Luc Herpoel - musiczine.net

Alors là, pour une surprise, c'est une surprise...

Un album tout à fait hors du commun, indéfinissable. Rien à voir avec la chanson française proprement dite, ce projet réunit le pianiste Pirly Zurstrassen, le guitariste Jacques Pirotton et la chanteuse Barbara Wiernik.

Un concept mi-classique, mi-jazz, traversé épisodiquement de paroles ou de 'chabadabada' et incluant quelques morceaux totalement instrumentaux.

On reste sans voix (comme Barbara dans quelques titres) face à une telle production. Propice à la méditation, ce 'voyage musical' est une invitation au calme, à la relaxation. Un opus destiné aux amateurs du genre... et aux curieux...

Zeintung vum Lëtzebuerger Vollek - Michel Schroeder

Le cd « Zurstrassen - Wiernik - Pirotton » du Piwiz Trio. Silence. Musique.

Et le voyage commence, intemporel et coloré, à bord du transmusical Piwiz Trio sur une route de soie imaginaire, entre le jour et la nuit. Et nous croisons des images de vie, le nombre d'or et l'orient, lune et soleil aux couleurs chromatiques, hortensias aux multiples parfums, sables et mirages. La musique tourne, virevolte, elle tourbillonne au son des cordes, des cordes soufflées, murmurées, des cordes pincées, grattées, des cordes frappées.

La musique s'équilibre par le trio, elle trouve de nouveaux timbres, une liberté, une légèreté, une nouvelle dynamique rythmique et harmonique.