• Home
• Over ons
• Links

Peter Van Rompaey, www.muziekpublique.be

homerecords.be est devenu une maison de confiance.

Philippe Content, http://huyartfestival.skynetblogs.be/

Inutile de tortiller de l'arrière-train, force est de reconnaître que homerecords.be est un label innovant et atypique. Avec deux nouvelles publications, (Line Adam & Les Tisserands) Michel Van Achter, « Monsieur homerecords », témoigne de son goût pour les musiques inclassables et profondément intelligentes.

@croches nr22, 2006

A la croisée du Jazz et des autres genres musicaux, homerecords.be plante son décor. Soit douze formations attachantes et décidées à marier le jazz au folk, à la musique indienne, aux rythmes balkaniques, au flamenco, etc. Les affinités se faufilent entre folies harmoniques et production cool -jazzistiquement parlant- pour livrer un point de rencontre idéal entre musiques occidentales et orientales. Cette compilation met ainsi en avant des artistes incontournables de notre paysage musical...

Etienne Bours : Imagine

La musique est évidemment un secteur auquel on associe volontiers les termes culture et économie. Culture de l'expression, de la création, du spectacle...mais surtout bande son de notre quotidien. Nos vies sont des films dont nous choisissons chacun les musiques dans un catalogue mondial de plus en plus vaste sur disque ou sur le Net.

"Il faut être fou pour vendre des disques", dit Michel Van Achter, créateur de homerecords.be. Ce label wallon contribue à la santé de ces musiques inclassables, oubliées du showbiz, mais qui vivent et font vivre. Des musiques qu'une jeune génération dévore à pleines dents, composant, innovant, osant. homerecords.be ouvre ses portes aux créateurs, ceux qui avancent, nourris des courants jazz, world, pop ou chanson et qui font valser les étiquettes comme ils font sonner leurs instruments. Jugalbandi trio, entre jazz et raga, Turlu Tursu et son ethno-jazz, Aurelia, Didier Laloy et Jean-Christophe Renault, Dazibao et son folk du 21e siècle, ne sont que les plus récentes productions de ce label qui rivalise avec ceux des régions et pays voisins.

Ce petit monde créatif est en train de fabriquer une alternative musicale, d'apporter une bouffée d'air frais au milieu des tempêtes médiatiques. Une alternative qui s'impose comme un produit équitable que le public achète souvent massivement à la fin des concerts. Il faut sans doute être fou pour vendre des disques, mais il faut être sacrément averti pour oser en acheter. Alors essayez homerecords.be, vous faites peut-être partie de cet univers modeste et sensible

Cliff - CDRoots - USA

Well, I listened to the first one last night, and then we proceeded to listen to your CDs all night! There is some excellent music here, and I want to include them in the catalog.

Holly Moors, moorsmagazine.com

Innovatieve Belgische folk. Het Belgische label Home Records kennen we van Ambrozijn, maar het is zich in rap tempo aan het ontwikkelen tot een broedplaats van vernieuwende folk, met de ene opwindende cd na de andere.

René Warny - Goe-Vollek : focus op homerecords.be

We focussen op het verdienstelijke platenlabel homerecords.be, dat gerund wordt door Michel Van Achter en reeds een indrukwekkend aantal kwaliteitsproducties op zijn actief heeft.

In een niet eens zo ver verleden werkte Michel Van Achter - Brusselaar van geboorte, maar na veel omzwervingen nu met vaste stek in Luik - als geluidstechnicus mee aan heel wat inlandse folkproducties, o.a. van Wild Boar, het label van Erwin Libbrecht. Ambrozijn, Kadril en Luc Pilartz zijn maar enkele namen van artiesten voor wie Michel Van Achter als klankman fungeerde. Een paar jaar geleden startte hij in Luik met zijn eigen platenhuis, dat intussen al een tiental cd's uit heeft. Op korte tijd werd homerecords.be een gevestigde naam in het folklandschap. De platen worden verdeeld in de Benelux, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en zelfs in de VS.

Wat is er dan zo bijzonder aan dat label ? Artiesten en groepen die eerlijke en intens doorleefde kwaliteitsmuziek brengen, krijgen een kans bij Michel Van Achter. Zijn producties zijn een mengeling van verschillende stijlen en moeilijk onder één noemer te vatten. Boven het logo van homerecords.be staat "modern folk". Het minste wat je van de cd's op homerecords.be kan zeggen, is dat ze iets speciaals hebben. Michel Van Achter heeft duidelijk een visie : hij wil een muzikale ontmoeting tussen verschillende culturen tot stand brengen. Zijn producties zijn gekruid met ingrediënten uit de folk, het chanson, de klassieke muziek en de jazz. Muzikanten die louter in één bepaalde stijl, "op de wijze van" spelen, interesseren hem niet. Hij gaat liever scheep met artiesten die hun persoonlijkheid aan hun muziek weten toe te voegen, m.a.w. de muzikale ingrediënten verrijken met hun eigen inbreng en op die manier boeiend werk afleveren. De producties van Michel Van Achter zijn meestal niet zo voor de hand liggend en vergen vanwege de luisteraar een openheid, een bereidheid om mee te gaan op een muzikaal avontuur. Maar eens je op weg raakt, ben je wel een boeiende ervaring rijker. Ons klein land heeft talent zat en door de vele invloeden van vreemde culturen bekleden wij een unieke positie waar grenzen vervagen, exploderen. In zo'n grensoverschrijdende context verschijnt een heel nieuwe generatie muzikanten die iets anders te vertellen hebben dan de oude garde. Ze zijn niet noodzakelijk beter of minder goed, maar gewoon anders. Ze gaan creatief om met traditie en modernisme. Voor Michel Van Achter reden genoeg om zich ervoor te interesseren en hun een duwtje in de rug te geven.

Onlangs werd een verzamel-cd homerecords.be - volume one uitgebracht. Het is een heuse staalkaart van wat er al verschenen is op het label en 71 minuten puur muzikaal genot. Van een aantal van de artiesten die op deze schijf voorkomen, werden de full cd's in dit blad al besproken.

We lopen even het rijtje af.

1. Les Tisserands : misschien de formatie die het best de filosofie van Michel Van Achter illustreert. Dit is een heel speciaal project waar hij terecht trots op is, een samengaan van drie groepen met heel diverse backgrounds : Zefiro Torna (oude muziek), Amorroma (eigen gecomponeerde folk) en Traces (jazz). Over die schitterende plaat vertelt Mieke u meer elders in dit nummer.

2. Karim Baggili : jong en veelbelovend gitarist en ud-speler die flirt met rootsmuziek, jazz en persoonlijke composities.

3. Soetkin Collier : ons welbekend van Urban Trad, zingt hier het prachtige Speelman met bekwame begeleiding van Didier François op nyckelharpa, een voorproefje van haar solo-cd.

4. Aurélia : eigenzinnig en bijzonder geslaagd project van violiste Aurélie Dorzée, gitarist-banjoist-vocalist Tom Theuns en percussionist Stephan Pougin.

5. Dazibao : lekker swingend accordeonspel van twee trekzakkers, Sophie Cavez en Jonathan De Neck, geniale percussie en virtuoze inbreng van - hij weer - Karim Baggili op ud en gitaar.

6. Turlu Tursu : energiek trio waarin accordeon, fluit, elektrische bas en allerhande percussietuigen hun duivels ontbinden.

7. Thierry Crommen : artiest die heel wat in zijn mars heeft, zowel de chromatische als de diatonische harmonica bespeelt en vakkundige steun krijgt van Jacques Stotzem op gitaar.

8. Jean-Christophe Renault en Didier Laloy : hoe een anticonformistisch pianist tot een gracieuze dialoog komt met de meest talentrijke vernieuwer van het diatonisch accordeon. Uit hun fantastisch album Hors Piste.

9. Deux Accords Diront : Anne Niepold en Aline Pohl, twee bekwame accordeonisten, halen hier sterk uit op Papillons, een lang uitgesponnen jazzy nummer om afterhours lekker op te relaxen.

10. Jugalbandi Trio : een tablaspeler, een jazzpianist en een bamboefluitspeler brengen door Indiase klassieke en traditionele muziek geïnspireerde improvisaties met een heel eigen sound.

11. Ambrozijn : How Far We Are Near, een lied van Tom Theuns, uit hun jongste album, geproduced door Gabriel Yacoub. Zoals steeds onvoorspelbaar, eigengereid doch interessant.

12. Bradyaga : cosmopolitische formatie rond Naira Mnoian, pianiste van Armeense oorsprong, maar met evenveel zigeuner-joodse wortels. Oosters getinte muziek met teksten in het Frans, Russisch en Armeens.

Kortom, een kwalitatief hoogstaande verzameling die een goed idee geeft van wat Michel Van Achter in een mum van tijd met zijn platenlabel homerecords.be kon verwezenlijken en aantoont dat de rootsmuziek hier te lande kerngezond is. Getuige hiervan een lijstje van de artiesten die deel uitmaken van de stal van homerecords.be : Ambrozijn, Aurélia, Bradyaga, Claire Goldfarb, Dazibao, Deux Accords Diront, Emmanuel Pariselle, Floes, Gabriel Yacoub, Geneviève Laloy, Jean-Christophe Renault & Didier Laloy, Jugalbandi Trio, Karim Baggili, Line Adam, Marie de Malicorne, Patrick Modiano & Hughes de Courson, Thierry Crommen, Les Tisserands, Tricycle, Turlu Tursu. Indrukwekkend...

Collaborations artistiques

Ace, A consommer de préférence, Alicantes, Ambrozijn, AmorRoma, Aurélia, Baïki, Bernard L'hoir, Blindman Quartet, Bula-Sangoma, Carlos Nando, Christian Merveille, Didier François et Gabriel Yacoub, Didier François et Philip Masure, Locuras de Vanelo, Dazibao, Deux accords diront, Didier Laloy, Eistlinn, François Curlet, Guido Piccard et Philip Masure, Geneviève Laloy, Gezellig onderuit zonder elektriek, Gabriel Yacoub, Guts !, Hamdallaye, Helen Flaherty, Hugo, Jean-Christophe Renault et Didier Laloy, Jean-christophe Renault, José Toral, Jugalbandi Trio, Kadril, Karim Baggili, Klezmic Noiz, La Bergère, La Paloma Negra, Léo, Les Tisserands, Les violons populaires de Wallonie, Line Adam, Little Cailloux, Luc Pilartz, Metamorph, Mojo Band, Olla Vogalla, Openroad, Orla Barry, Peter and the lions, PPz 30, Siempre Moreno, Skeduz, Subrosa (label), Thierry Commen, Thoma'n Keita, Traces, Turlu Tursu, Valerio.

Syncoop Nieuws nr. 56, December 2006

Belgisch label Homerecords brengt spannende muziek

Er is een groot verschil tussen de kranten in Nederland en Engeland. Nederlandse kranten hebben veel oog voor wat er in de wereld gebeurt, en openen regelmatig hun voorpagina met nieuws uit landen ver weg. En niet alleen als daar Nederlandse militairen zitten. Darfur, Zuid-Afrika, Rusland, Indonesië: het krijgt allemaal veel aandacht. In Engeland is dat anders. De voorpagina is altijd voor binnenlands nieuws, tenzij er in Amerika twee vliegtuigen de Twin Towers binnenvallen. Ook de volgende pagina's hebben allemaal aan de bovenkant van de pagina Home staan. Pas in het tweede deel van de krant komen andere landen aan bod. Vaak onder het kopje Europe, en daarna World.

Het Belgische label Homerecords zal daarom in Engeland wat verwarring kunnen wekken. Okay, de meeste artiesten komen wel uit België of hebben op zijn minst enige band met het land. Maar daarmee is nog niet gezegd dat het allemaal Vlaamse of Waalse muziek zou zijn. Integendeel: het label brengt bij uitstek wereldmuziek. En tegelijkertijd is duidelijk dat folk of wereldmuziek in België meer bloeit dan ten noorden van de grensovergang Hazeldonk.

Ton Maas

A tiny new label offers breakthroughs in sound as well as inventive music

The CDs turn up in my mailbox every few months, postmarked Belgium. I am always glad to see them, comforted that in the commodified, market-driven music industry, a tiny label like Home Records, founded by Michel Van Achter in 2004, can release intriguing, unexpected, eclectic recordings every few months without particular regard for commercialism. And then there's the sound quality, so gorgeous it can give you shivers.

In addition to recording, mixing and mastering each new release, Van Achter takes care of promoting and booking gigs for his artists. When I paid him a visit in his hometown of Liège, I discovered that Home Records, in a former workshop in the old town centre, houses not just an office and a warehouse, but a fully equipped recording studio, and a small apartment where musicians can stay.

A recording studio of one's own isn't very common these days?
Michel Van Achter: "It allows us to take all the time that's needed to do a good job, without expenses going through the roof. Also, because of the way I work, it is imperative that the room has great acoustics. I know that these days, acoustics are not supposed to matter. Recording studios are made as 'dead' as possible and reverb is added afterward by means of electronics. But that way, the soul of the music is effectively killed."

What is the secret behind the sonic quality of your recordings?
"Before I start recording, I talk a lot with the musicians, because I want to feel and understand where the music is coming from. And when we finally go into the studio, I spend a lot of time setting up the microphones. If I have any secret, it is that I never ever use cardioid [modern] mics, only omnidirectional [older] ones. My most precious set of tools consists of two pairs of omnidrectional microphones that nobody else uses, except some studios in the field of classical music. That way you not only hear the individual instruments, but also the way they interact with each other and with the room as a whole."

Are there any productions you are particularly happy with?
"When my French distributor informed me they were using the Aurélia album as a reference disc for testing equipment, I was of course very pleased. But the recording I am most proud of is Les Tisserands, because of the difficulty of having to capture three totally different ensembles - from ancient music, jazz and folk - in a manner that would be sonically coherent. That production has been my greatest challenge so far."

How do you survive business-wise?
"We are very fortunate to receive regular production grants from both the Flemish and the Walloon authorities [arts agencies for the Dutch- and French-speaking regions of Belgium]. If we didn't, it would be very difficult indeed. The way things are developing, I see no future for 'traditional' record companies. The big ones are being brought down by illegal downloading and the smaller ones have insufficient turnovers to make a decent living. I am sure we are moving into an era where live performance once again becomes the core business of the music industry, with CDs primarily sold as 'souvenirs' after a concert."

Ton Maas

Het geheim van Van Achter
Home Records wil de ziel van de muziek behouden

Sinds ruim een jaar vallen hier met enige regelmaat cd's op de mat van een klein label uit België. Op zich is dat niet opmerkelijk; Ode richt zich graag op kleinschalige initiatieven, ook in de muziek. Wat de producties van Home Records zo opvallend maakt, is dat ze niet alleen een zeer brede muzikale blik verraden, maar ook een scherpe neus voor kwaliteit en gezonde minachting voor wat 'de markt' zou vragen. En dan die geluidskwaliteit: om te rillen zo mooi! Met de ademende ruimtelijkheid van een klassieke muziekopname en dan tóch akelig precies geplaatste stemmen en instrumenten.

Michel van Achter is de man die Home Records in 2004 oprichtte. Hij tekent voor de opnamen, mixage en mastering. Hij zorgt voor publiciteit en promotie. Hij regelt optredens. In Luik, waar ik hem opzoek, blijkt Home Records gevestigd in een voormalig bedrijfspand in het oude stadscentrum. Behalve kantoor en magazijn omvat het gebouw niet alleen een opnamestudio met regieruimte, maar zelfs een klein appartement waar muzikanten kunnen logeren.

Een eigen opnamestudio: dat had ik kunnen verwachten.
Michel van Achter: 'Zo kunnen we zonder al te hoge kosten de tijd nemen voor een project. Bovendien is het bij mijn aanpak heel belangrijk dat de ruimte goed klinkt. Ik weet wel dat tegenwoordig meestal andersom wordt gewerkt - met een zo "dood" mogelijke akoestiek, waarbij galm en effecten achteraf worden toegevoegd - maar daarmee dood je de ziel van de muziek.'

Wat is het geheim achter die geweldige opnamekwaliteit?
'Dat is geen geheim, hoor. Voor ik iets opneem, praat ik veel met de muzikanten, omdat ik wil voelen en begrijpen waar de muziek vandaan komt. Pas daarna gaan we de studio in en probeer ik de beste microfoonopstelling te vinden. Als ik al een geheim heb, is het dat ik nooit richtmicrofoons gebruik. Mijn kostbaarste bezit bestaat uit twee paar rondomgevoelige microfoons die elders alleen voor klassieke muziekopnamen worden gebruikt. Op deze manier hoor je niet alleen elk instrument afzonderlijk, maar ook de manier waarop ze op elkaar inwerken - en bovendien de ruimte als geheel.'

Welke van uw producties vindt u het meest geslaagd?
'Toen mijn Franse distributeur liet weten mijn opname van het trio Aurélia als referentie-cd te willen gebruiken bij het beoordelen van apparatuur, vond ik dat natuurlijk heel tof. Maar het meest trots ben ik op Les Tisserands (zie hiernaast, red.) omdat daar drie ensembles uit totaal verschillende werelden - oude muziek, jazz en folk - met elkaar moesten worden verzoend tot één enkel klankbeeld. Dat was tot dusver mijn grootste uitdaging.'

Hoe houdt u het hoofd boven water?
'Gelukkig ontvangen we geregeld productiesubsidies van de Vlaamse en de Waalse overheid, anders zou het lastig worden. Zoals het nu gaat, zie ik voor de 'traditionele' platenmaatschappijen eigenlijk geen toekomst meer. De grote gaan aan illegaal downloaden ten onder en voor de meeste kleine zijn de oplagen te gering om te overleven. Volgens mij gaan we naar een tijd waarin het live-optreden weer centraal komt te staan en cd's vooral verkocht zullen worden als "souvenir" na afloop van concerten.'

Sophie Lebrun - La Libre Belgique

Tisserand musical

Le jeune label belge « homerecords.be » signe des artistes de talent à la croisée des genres musicaux. Son artisan principal, Michel Van Achter, travaille sans frontières linguistiques ni géographiques.

RENCONTRES

Depuis quatre ans, le label belge « homerecords.be » trace son chemin en dehors des sentiers battus, à la croisée des genres musicaux, semant des petites perles discographiques. Pour n'en citer que quelques unes : le « Hors Pistes » du duo Jean-Christophe Renault (piano)-Didier Laloy (accordéon diatonique), les deux albums du guitariste et joueur d'oud Karim Baggili, l'album pour enfants « Si la terre » de Geneviève Laloy, le live du groupe folk « Ambrozijn » où se côtoient des chansons en français, néerlandais et anglais, ou encore le disque des « Tisserands ». Ce dernier, par son nom et son projet, illustre à merveille la philosophie de homerecords.be, petite maison de disque doublée d'un studio d'enregistrement créée à Liège par un Bruxellois : Michel Van Achter (voir plus loin). Les Tisserands, c'est la réussite originale, sur des compositions inspirées par l'esprit du catharisme, d'un groupe de musique traditionnelle (Amorroma), d'un ensemble de musique ancienne (Zefiro Torna) et du saxophoniste, plutôt jazz, Philippe Laloy. Soit des artistes belges de tous horizons musicaux et géographiques, flamands et francophones comme l'attestent les logos des deux Communautés qui, fait rare, se côtoient sur la pochette du disque. On l'aura compris, homerecords.be travaille sans frontières stylistiques ni linguistiques, c'est même cela qui fait son originalité, sa force et sa faiblesse à la fois.

Des « univers personnels »

« Globalement, le label s'est développé sur les axes world, folk, jazz, classique - et, depuis peu, la chanson. Mais les styles en tant que tels, je m'en fiche, c'est le mélange, la fusion qui m'intéresse, pas la tradition pure », indique Michel Van Achter, en sirotant une tasse de thé. Quitte à refuser des « pointures », y compris, récemment un « grand bluesman américain ». Un choix, quoi qu'il en soit, « peu commercial. Notre distributeur ne sait presque jamais dans quel bac mettre nos disques ». Homerecords.be, surtout, privilégie les musiciens de qualité « qui développent un univers très personnel. Des artistes entiers, sincères, qui ont pu faire la synthèse de leurs influences. Qui font ce qu'ils sont et pas ce qu'ils voudraient être ». Autre critère de prédilection : les instruments acoustiques. C'est en travaillant comme ingénieur du son que Michel Van Achter s'est spécialisé dans ce domaine, en particulier dans l'utilisation de micros de prise de son classiques, omnidirectionnels, où le travail consistant à rendre le timbre des instruments est essentiel. Avec tout cela, le spectre de homerecords.be peut sembler restreint. Or, le bilan actuel, à son échelle certes, celle d'une petite ASBL (soumise à l'impôt des sociétés) occupant quatre personnes dont un bénévole est positif. Il laisse même penser que le label a trouvé une niche, en partie délaissée, il est vrai, par les « majors ». En trois ans, il a signé 31 disques d'artistes belges, quasi pour moitié néerlandophones - plus des artistes « en licence » du label français Le Roseau. La majorité sont des productions maison et sont donc passées par les mains de Michel Van Achter lui-même : enregistrement, mixage, mastering... La plupart des albums se vendent à 1500 à 3000 exemplaires (avec des pics jusqu'à 4000 ; 2000 étant le seuil de rentabilité) : pas énorme mais appréciable dans des domaines clairement moins prisés que la pop ou la chanson. Globalement, « nous avons doublé nos chiffres en 2006 (on a vendu 16000 albums) par rapport à 2005, se réjouit Michel Van Achter. Elles se concentrent en premier lieu en Flandre, il est vrai plus tournée vers les musiques du monde et le folk, boosté par les « boombals » (bals folk), véritable phénomène de société là-bas. Autre particularité, elles sont, pour moitié, réalisées en direct, dans le cadre d'un concert.

D'un bout à l'autre

Les atouts de homerecords.be, outre une ligne originale ? L'accent mis sur la communication et la promotion aussi, via un site Internet assez complet, et l'envoi de CD à 200 journalistes sur le Benelux. Un travail « d'artisanat, de mise en forme d'une matière d'un bout à l'autre de la chaîne » également, « depuis l'enregistrement jusqu'à la diffusion, la promotion et le placement dans les pays étrangers pour certains ». Le travail sans oeillères linguistiques, enfin. Qui plonge parfois homerecords.be au coeur de l'imbroglio belgo-belge. « On a des coups de pouce publics, notamment de petites subventions ponctuelles de la Communauté française et une aide à l'exportation de Wallonie-Bruxelles Musiques. Mais, c'est hallucinant, nos artistes flamands ne peuvent pas être aidés en principe. Alors que si nous étions domiciliés à Bruxelles, nous pourrions introduire des demandes d'aide auprès de la Communauté flamande », rappelle Michel Van Achter. L'avenir incertain dans le contexte de crise du disque et de l'effet « Internet », il l'envisage de manière dynamique, en se dotant d'une corde supplémentaire : agent de diffusion. Homerecords.be va organiser, dès septembre, des mini-tournées de ses artistes, « vraisemblablement à Gand, Bruxelles et Huy dans un premier temps, au terme desquelles nous offrirons un CD de compilation ». Une belle opportunité pour les artistes belges, soit dit en passant, quand on sait combien il est difficile- a fortiori quand ils chantent dans une des langues nationales- de se faire connaître dans les trois régions du pays. Homerecords.be souhaite par ailleurs « s'ouvrir sur le monde », en signant des groupes canadiens, français, suédois...

Home sweet homerecords

Voilà comment on tisse sa toile, lentement mais sûrement, dans le paysage musical. Une toile à l'image des liens qui unissent les musiciens signés par le label. Son catalogue peut se lire comme une histoire sans fin : Tom Theuns est membre du trio Aurélia (guitare et voix), mais accompagne aussi la chanteuse Soetkin Collier sur son album solo...laquelle se produit dans Ambrozijn...groupe où officie notamment le violoniste et compositeur Wouter Vandenabeele qui vient de sortir un CD sous son nom, etc. Passant du bansuri (flûte en bambou) à l'accordéon, Fabian Beghin, lui, joue dans le Jugalbandi Trio, Turlu Tursu, mais aussi en duo avec Didier Laloy, etc. Tous les maillages semblent possibles dans ce petit label belge.

BIO-EXPRESS

Michel Van Achter, la corde sensible

« C'est mon père qui m'a transmis sa passion de la musique. Petit, j'ai été bercé par le classique », explique Michel Van Achter. La musique, il s'y est ensuite frotté de près : comme bassiste dans le groupe de rock-punk Festif Kermess, avant de suivre des cours de guitare classique à l'académie. Son petit penchant pour les cordes, quelles qu'elles soient, transparaît encore dans le catalogue homerecords.be, où se baladent guitares, violoncelles, ouds, luths, violes de gambe, bouzouki, mais aussi nyckelharpa (instrument traditionnel suédois) et vielles à roue. Mais c'est en tant qu'ingénieur du son, notamment auprès du label Wild Boar Music basé à Gand, pour lequel il a mixé pas mal de musiques du monde (Kadril notamment), et parfois aussi pour EMI (Olla Vogala...), que Michel Van Achter s'est fait connaître et a acquis l'expérience qui lui a permis de monter sa propre maison de disque doublée d'un studio. Il a donc aménagé le rez-de-chaussée d'un immeuble liégeois du début du XXème siècle, rue Patenier, qui abritait auparavant un atelier d'ébéniste. Outre les espaces dédiés à la musique, il y a une cuisine, un espace à manger et une chambre pour loger les artistes. Ce sont des raisons d'ordre privé qui l'ont amené, il y a quatre ans, à s'installer dans la Cité ardente. Le Bruxellois s'y sent bien. « En dehors de la musique, j'aime lire et...me promener, et j'adore Liège pour cela, on y respire plutôt bien ». Seul regret : la rareté des salles moyennes adaptées aux musiques acoustiques. Tiens, avec quel artiste aimerait-il travailler ? Il cite sans hésiter deux pointures de l'oud : Rabi Abou-Khalil et Anouar Brahem.

folkforum.nl

Het Belgische folklabel Home Records kan niet genoeg lof worden toegezwaaid. In zijn 3-jarig bestaan produceerde dit kleine label 36 kwaliteitsalbums met moderne folk.

Recent verscheen nog een opmerkelijke dubbel-cd rond de Belgische nyckelharpa-speler Didier Francois. De ene schijf speelt hij vol met de Franse draailierwizard Gilles Chabenat, de andere met de Franse zanger Gabriël Yacoub (later meer hierover in onze rubriek cd-recensies). Deze week zag ook de tweede compilatie-cd het licht: Homerecords.be vol.2, met ruim 70 minuten muziek van 18 groepen/solisten.

Deze tweede compilatie-cd bevat nummers van: ACDP, Tricycle, Fabian Beghin & Didier Laloy, Didier Francois & Gilles Chabenat, Claire Goldfarb, Karim Baggili, Jugalbandi Trio, Didier Francois & Gabriel Yacoub, Ambrozijn, Anoo, Chroma, Leo, Funk Sinatra, Black Light Orchestra, Wouter Vandenabeele, Thierry Crommen, Floes en Klezmic Zirkus.

Van dit album zullen 4000 exemplaren worden toegevoegd aan de volgende editie van het Franse blad Trad Magazine (Nr 114, juli/augustus 07), 250 exemplaren zijn er voor de abonnees van het Franse Mondomix (julie/augustus 07).

De grote bezieler achter dit alternatieve label is Michel Van Achter. Deze Brusselaar draaide als klankman aan de knoppen bij groepen als Ambrozijn, en Kadril. Hij was geluidstechnicus bij Erwin Libbrechts platenmaatschappij WildBoar. Drie jaar geleden begon hij in Luik zijn eigen Home Records. In het centrum van de stad fabriceerde hij een mooie studio met overnachtingsmogelijkheid voor de artiesten.

Vorig jaar werden 16.000 exemplaren verkocht van albums die hij produceerde. Dat betekende een verdubbeling ten opzichte van het eerste jaar. Nu gaan er van elk album zo'n 1500 tot 3000 stuks over de toonbank met enkele uitschieters naar 4000 of meer. Boven de 2000 wordt het rendabel. De albums worden verdeeld over de Benelux, Frankrijk, GB en de US.

De opmars van Home Records blijft niet onopgemerkt. Wij hebben op Folkforum van meet af aan aandacht besteed aan zijn producties in cd-recensies en bijvoorbeeld ook in de vorm van een verslag van de presentatie van dit label in Gent. Ook andere media hebben de hoge kwaliteit van Van Achters producties opgemerkt. Dat heeft de afgelopen maanden tot enkele lovende publicaties geleid in bladen als 'La Libre 2', 'Goed Volluk' en het onafhankelijk opinietijdschrift 'Ode'.

Voor laatsgenoemd tijdschrift - dat zowel in het Nederlands als het Engels verschijnt - steekt Ton Maas (ook recensent Volkskrant en programmamaker bij de Concertzender) de loftrompet over Home Records. Met name de geluidskwaliteit roemt hij. Maas kwalificeert die als: 'om te rillen zo mooi! Met de ademende ruimtelijkheid van een klassieke muziekopname en dan tóch akelig precies geplaatste stemmen en instrumenten'.

Maas laat Van Achter ondermeer daarover aan het woord: ..."Het is bij mijn aanpak heel belangrijk dat de ruimte goed klinkt. Ik weet wel dat tegenwoordig meestal andersom wordt gewerkt - met een zo "dood" mogelijke akoestiek, waarbij galm en effecten achteraf worden toegevoegd - maar daarmee dood je de ziel van de muziek.' (...) Voor ik iets opneem, praat ik veel met de muzikanten, omdat ik wil voelen en begrijpen waar de muziek vandaan komt. Pas daarna gaan we de studio in en probeer ik de beste microfoonopstelling te vinden. Als ik al een geheim heb, is het dat ik nooit richtmicrofoons gebruik. Mijn kostbaarste bezit bestaat uit twee paar rondomgevoelige microfoons die elders alleen voor klassieke muziekopnamen worden gebruikt. Op deze manier hoor je niet alleen elk instrument afzonderlijk, maar ook de manier waarop ze op elkaar inwerken - en bovendien de ruimte als geheel.'...

Op de vraag van Maas hoe Van Achter het hoofd boven water houdt zegt de Belg: 'Gelukkig ontvangen we geregeld productiesubsidies van de Vlaamse en de Waalse overheid, anders zou het lastig worden. Zoals het nu gaat, zie ik voor de 'traditionele' platenmaatschappijen eigenlijk geen toekomst meer. De grote gaan aan illegaal downloaden ten onder en voor de meeste kleine zijn de oplagen te gering om te overleven. Volgens mij gaan we naar een tijd waarin het live-optreden weer centraal komt te staan en cd's vooral verkocht zullen worden als "souvenir" na afloop van concerten.'

Trad Magazine n°114, juillet-août 2007

Un label belge au bel éclectisme... Homerecords.be propose aux lecteurs de Trad Mag de découvrir son catalogue, grâce à un CD gratuit inséré dans ce numéro.

Derrière Homerecords.be, il y a un homme, Michel Van Achter. A l'origine ingénieur du son, il travaille depuis longtemps avec des artistes issus du folk/des musiques traditionnelles, comme par exemple le groupe Ambrozijn. C'est en juin 2004 qu'il décide de fonder son propre label. A peine trois ans... et Homerecords.be compte déjà 36 disques à son catalogue, soit une sortie par mois en moyenne ! Michel se réjouit de cette effervescence mais reste lucide : « Ce sont des productions modestes. Chaque disque ne se vend qu'à quelques milliers d'exemplaires ». Pour l'instant, les albums sont principalement disponibles sur les marchés belge et français (via l'Autre Distribution). Cube Roots assure la distribution en Grande-Bretagne, ainsi que CD Roots pour les Etats-Unis.

Homerecords.be est-il un label de musique traditionnelle ? Pas vraiment. Pas seulement, en tout cas. Certes, des grands noms du folk belge sont présents au catalogue : Ambrozijn, Didier Laloy , Dazibao... Il y a aussi des artistes issus d'autres sensibilités. Toutefois, on ressent à l'écoute des différents albums du label une certaine unité, une véritable couleur musicale identique. Michel l'admet : « Ce que je recherche, ce sont les univers personnels. Vous êtes un groupe belge et vous faites de la musique bulgare ? Très bien, mais faites votre propre musique, ayez votre propre personnalité ! »

Dans les prochains mois, homerecords.be va s'ouvrir encore plus à la France. la maison de disques assure déjà la promotion du Roseau, le label de Gabriel Yacoub, Sylvie Berger & Co. A venir : la signature (pour le Bénélux seulement) des groupes Les Doigts de l'Homme et Fantazio.

Plein de projets en perspective donc, pour cette structure aujourd'hui gérée par quatre personnes : outre Michel, il y a Corentin Aussems (assistant de direction artistique), Fabian Georges (infographie, promotion) et Pierre Mestdagh (directeur du label)... Sans compter les bénévoles qui donnent un coup de main, comme par exemple Tony Bei (qui sera sûrement chargé de retranscrire l'article que vous êtes en train de lire, sur le site d'Homerecords.be !)

Les bureaux sont basés à Liège, en Wallonie, mais le label est un des seuls à signer aussi bien des artistes francophones que néerlandophones. Homerecords.be ne connaît pas de frontières, ni linguistiques, ni musicales.

Mais au fait, pourquoi Homerecords.be et pas tout simplement Home Records ? L'explication est toute bête : « Il fallait nous démarquer et insister sur notre origine belge : en effet, il existe déjà des labels appelés Home Records en Hollande, en Allemagne et en Suède. Le Home Records suédois fait même du trad ! D'ailleurs, pour l'anecdote, quand nous avons organisé notre premier festival, il y avait sur scène un groupe signé par cet homonyme scandinave ! »

Un festival ? Parfaitement ! Chaque année, Homerecords.be propose au public d'entendre en live des artistes de son catalogue. En 2007, l'évènement aura lieu le 7 décembre à Gand, à la salle De Centrale. Au programme : Funk Sinatra, Karim Baggili, A Consommer de Préférence (voir TM 113), Black Light Orchestra ainsi que le violoniste Wouter Vandenabeele. Essayez d'y être... Sinon pour avoir un aperçu de la couleur musicale de Homerecords.be, plongez-vous dans le disque joint à ce numéro : plus de 71 minutes de musique, 18 artistes et leurs invités... Bonne écoute, bonnes découvertes !

Le disque : Homerecords.be volume 2. 2007 Il s'agit de la deuxième compilation proposée par le label. La première, sortie en 2006, présentait déjà une douzaine d'artistes du catalogue (Dazibao, Deux accords diront, Aurélia, Soetkin Collier, Les Tisserands, Turlu Tursu, Thierry Crommen, J.C Renault & Didier Laloy, Bradyaga, etc.). Ce second volume met en avant les autres. Il comporte notamment plusieurs inédits, à sortir sur album dans les prochains mois.

Au menu : A Consommer de Préférence, Tricycle, F.Beghin & D.Laloy, D.François & G. Chabenat, Claire Goldfarb, Karim Baggili, Jugalbandi Trio, D.François & G.Yacoub, Ambrozijn, Anoo, Chroma, Leo, Funk Sinatra, Black Light Orchestra, Wouter Vandenabeele, Thierry Crommen, Floes, Klezmic Zirkus

Ton Maas - de Volkskrant

Kijk, ik doe alles zelf

Het geheim van Home Records, het Luikse muzieklabel van Michel van Achter dat opereert op het snijvlak van folk, jazz en wereldmuziek en opvalt door de optimale geluidskwaliteit?

'Ik neem de tijd om met de muzikanten te praten.'
Eigenlijk was het niet de bedoeling om een nieuw label te starten, want Michel van Achter zou gaan samenwerken met Wild Boar Music in Gent. Maar omdat zijn vriendin niet wilde verhuizen, bleef Van Achter thuis in Luik en begon daar in 2004 toch maar zijn eigen bedrijf: Home Records. In amper drie jaar tijd ontstond een indrukwekkende catalogus op het snijvlak van folk, jazz en wereldmuziek; niet alleen van artistiek hoog niveau, maar ook met een opvallende geluidskwaliteit.

De meeste artiesten in zijn stal zijn afkomstig uit kringen van de Vlaamse en Waalse neofolk, zoals Ambrozijn, Dazibao en Deux Accords Diront, maar er zijn er ook met een klassieke achtergrond, zoals celliste Claire Goldfarb, en popacts als Funk Sinatra. Bovendien werkt Van Achter geregeld samen met zijn mentor, de Franse zanger, gitarist en producer Gabriel Yacoub.
Home Records doet zijn naam op diverse manieren eer aan, want bij een bezoek aan het ruim bemeten bedrijfspand in hartje Luik blijkt zich boven de opnamestudio een compleet ingericht appartement te bevinden, waar muzikanten tijdens de opnamesessies kunnen logeren.

Voor Van Achter draait alles om de optimale ambiance. Als hij al een geheim heeft voor de geluidskwaliteit die zijn opnamen zo bijzonder maakt, is het vooral zijn manier van werken. 'Voor ik ook maar iets opneem, wil ik eerst voelen en begrijpen waar de muziek vandaan komt. Dus neem ik de tijd om met de muzikanten te praten en vooral samen te zijn. Wat daarna in de opnamestudio gebeurt, is eigenlijk niets anders dan ouderwets ambacht.'

Tijdens zijn 'leergang' als geluidstechnicus in de popindustrie ontwikkelt Van Achter een afkeer van de gangbare werkwijze van het geïsoleerd opnemen van instrumenten en zangpartijen, om achteraf langs elektronische weg alle ingrediënten samen te voegen en te voorzien van synthetische ruimtelijkheid. Hij besluit zich te verdiepen in een oude methode die alleen nog wordt toegepast voor klassieke muziek, waarbij alle musici live samenspelen in dezelfde ruimte. Van Achter: 'Daarvoor heb je allereerst een studio nodig met een heel goede akoestiek. Omdat die nauwelijks nog bestaan, heb ik er zelf maar een gebouwd.' Van Achters tweede 'geheim' bestaat uit zijn voornaamste gereedschap. Richtmicrofoons zijn bij hem uit den boze.

Hij werkt uitsluitend met rondom gevoelige exemplaren, waarbij de plaatsing extreem belangrijk is voor het resultaat. Van Achter: 'Dat plaatsen neemt vaak uren in beslag, omdat het niet alleen gaat om de afzonderlijke instrumenten, maar ook om de onderlinge balans, hoe ze op elkaar inwerken en hoe de ruimte het geheel beïnvloedt.'

Het feit dat sommige van zijn platen, zoals die van het trio Aurélia, bij een Frans hifi-blad als referentie-cd worden gebruikt bij het testen van apparatuur, vervult hem natuurlijk met trots. Maar gevraagd naar zijn voornaamste wapenfeit noemt hij met een brede grijns het album Les Tisserands: 'De klankkleuren van drie ensembles uit totaal verschillende werelden - middeleeuwse muziek, folk en jazz - moesten worden verzoend tot een organisch geheel. Dat was tot dusver mijn grootste uitdaging.'

Als eigenaar van een eenmanszaak (met ondersteuning door een vrijwilliger die met behoud van uitkering wat klusjes voor zijn rekening neemt) kijkt Van Achter met de nodige scepsis naar de huidige muziekindustrie: 'Zelf kan ik het hoofd boven water houden dankzij productiesubsidies van de Vlaamse en Waalse deelregeringen. Maar voor een traditionele platenmaatschappij zie ik eigenlijk geen toekomst meer. De majors zijn al aan het wankelen en voeren een achterhoedegevecht tegen het thuiskopiëren en illegaal downloaden.' Toch is hij niet pessimistisch over de toekomst van de muziekbranche. Hij neemt zichzelf als voorbeeld: 'Kijk, ik doe alles zelf: scouting, artiestenbegeleiding, opname, postproductie en marketing. En bovendien speel ik voor muziekuitgever en booking agent. De muziek is mijn product; niet alleen de cd's die ik uitbreng.'

In het toekomstvisioen dat Van Achter van de muziekbranche schetst, staat het live-optreden centraal. Dat is immers uniek en onvervangbaar. Cd's zullen op goedkope wijze worden geproduceerd en niet langer verhandeld via distributiekanalen als platenwinkels, maar vooral verkocht als souvenir na concerten en op festivals. 'Bij een artiest als Prince is dat nu al te zien. Elk concert wordt live opgenomen en terwijl het publiek het stadion uitstroomt, worden in een mobiel fabriekje bij de uitgang de cd's geperst en van een voorbedrukt hoesje voorzien, zodat je als bezoeker na afloop naar huis kunt met als aandenken een cd van het concert waar je zelf bij was.'

Thierry Coljon - Le Soir - laculture

Ma petite entreprise contre la crise

... Il y aussi Homerecords, le plus beau modèle de ce qu'il y a moyen de faire avec beaucoup d'audace et de débrouillardise. Créé à Liège il y a trois ans par l'ingénieur du son bruxellois Michel Van Achter, Home a publié jusqu'ici une quarantaine de CD d'artistes qu'on voit rarement en télé et qu'on entend peu en radio : Dazibao, Turlu Tursu, Thierry Crommen, Ambrozijn, Aurélia, les Tisserands, Jugalbandi trio ... Leur point commun ? Une musique au style indéfinissable.

« On signe des artistes qui ont un univers personnel, reconnait Michel Van Achter. Qui n'empruntent pas aux autres, qui restent eux-mêmes. Il n'y a pas de style musical défini chez nous. Tout se mélange. »

La SNCB mène à tout [sic !!!]

Homerecords survit avec cinq personnes à plein-temps (dont un musicologue, un ancien cadre de la SNCB et un ex-directeur financier de Lars Von Trier) et des collaborateurs épisodiques : « c'est surtout de la passion et du bénévolat. Un réel sacerdoce.

On ne fonctionne pas avec de bons contrats de travail mais plutôt au défraiement. On est une ASBL mais soumise à l'impôt des sociétés. On a une aide ponctuelle de la Communauté Française et de Wallonie-Bruxelles-Musiques (autour de 28.000 euros par an) mais ce n'est pas suffisant quand vous sortez quinze disques tous les ans. Heureusement, on a à Liège notre studio qui nous rend autonomes. On fait tout nous-mêmes.

Je me suis aussi lié à Erwin Libbrecht, du label gantois Wildboar. Beaucoup d'artistes flamands, comme les Ballets C. de la B., viennent à Liège pour être produits. Il est bon que cela se sache aussi. »

Les meilleures ventes de Homerecords, comme Boombal ou les Tisserands, peuvent atteindre 4.000 pièces, grâce à un bon réseau de distribution ( AMG en Belgique) qui déborde sur la France et les Etats-Unis. Des artistes français comme Gabriel Yacoub, sont aussi intéressés par le label liégeois.

Louis Behre - crossingborder.nl

Homerecords valt op door het vakmanschap achter de geluidskwaliteit van haar opnames. Michel Van Achter, oprichter en enig personeelslid van dit label, weet wat hij doet; hij werkte langs als geluidstechnicus in de popindustrie, en kreeg daar steeds meer moeite met de standaardaanpak bij commerciële opnames. Bij Homerecords zorgt Van Achter voor een goede sfeer waarin de muzikanten samen in een ruimte hun partijen live inspelen. Sinds 2004 heeft Homerecords een indrukwekkende catalogus aan moderne folk, jazz en wereldmuziek opgebouwd. Namens

Louis Behre - crossingborder.nl

Homerecords stands out for its craftsmanship of recordings with maximum sound quality. Founder of this one-man business Michel Van Achter knows his business; as a sound engineer in the pop industry he became increasingly opposed to the standard approach to commercial recording. At Homerecords, Van Achter endeavours to create the right ambiance in which the musicians play live together in the same space for their recordings. Since 2004, he has successfully gathered an impressive catalogue of modern folk, jazz and world music artist.

Benjamin Minimum - Mondomix, n°32

Les Belges d'Homerecords ne s'intéressent qu'à des artistes atypiques. De ceux qui rebâtissent le monde à leur guise depuis le cadre libre de leurs foyers. Au fil d'univers intimistes ou festifs, le catalogue se construit sur des rencontres de musiciens singuliers et souvent virtuoses, à qui il n'est demandé rien d'autre que d'être pleinement eux-mêmes. Ainsi Aurélie Dorzée - trio Aurélia - a choisi d'accompagner les trilles voltigeuses de son violon ou de son alto d'un simple kazoo tout en entraînant avec elle deux amis touche-à-tout : Stéphan Pougin aux percussions et vibraphone et Tom Theuns à qui revient la tâche de faire sonner ses cordes vocales polyglottes, comme celles de sa guitare, de son banjo, de sa mandoline et de son harmonium ! Leur premier album « Festina lente » donne le la de leur vision singulière, puisqu'ils sous-titrent leur morceau-phare d'un « Hâte-toi lentement », qui sonne comme une déclaration d'intention. Tensions tranquilles, clins d'oeil au monde du cirque, citation d'Erik Satie façon andalouse. On pense à un Pascal Comelade muni d'un violon, à un Tom Waits à trois têtes et six bras.

Ailleurs sur « BBB », le chanteur pianiste Dan Barbenel, alias « Mr Diagonal & the Black Light Orchestra », évoque Kurt Weill qui, pour constituer son orchestre (flûtes, saxophones, percussions, vibraphones et claviers), aurait avalé quelques pionniers du rock'n'roll, dont Jerry Lee Lewis, plusieurs membres de Soft Machine et des kilomètres de dessins animés de Tex Avery corrigés par Tim burton.

A priori, l'horizon de Fabian Beghin et Didier Laloy est plus sobre : un accordéon chromatique et un diatonique, mais il ne faut pas s'y fier. Les deux pianistes à bretelles invoquent l'esprit de Ravi Shankar, ceux de Robert Fripp, Gus Viseur et Jacques Brel, des grands compositeurs baroques ou des traditionalistes écossais. Une galerie d'influences revendiquée, mais parfaitement assumée et remise en cohérence sur « Cryptonique ».

L'accordéon s'offre aussi une belle place sur le « Cinema Novo » du trio « Massot-Florizoone-Horbaczewski ». Mais le chromatique de Tuur Florizoone est plus nostalgique. On le sent imbibé des rêveries languides du bandonéon d'un Astor Piazzola ayant déménagé sur les rives de la mer du Nord pour rejoindre trombone, euphonium, tuba et violoncelle délurés, mais maîtrisés par ses deux camarades. Des disques toujours surprenants, un label à suivre à la loupe.

Pour prouver aux Frenchies qu'en Belgique il n'y a pas que de la bière et des frites, le label belge Homerecords, spécialiste du modern folk, organise son festival !

Ces trois soirs regroupent chacun trois concerts : le jeudi 25 février, vous pourrez assister à un dialogue entre accordéon diatonique et chromatique avec le duo « Didier Laloy et Fabian Beghin », ou encore invoquer l'esprit du Catharisme en compagnie des « Tisserands ». Place le vendredi 26 au trio « Aurélia », entre violon, alto, guitare et percussions, et nous terminerons en beauté le samedi 27 avec le « Karim Baggili quintet », pour un savant mélange de flamenco et de rythmes d'Orient.

Marius Roeting - New Folk Sounds

Een nieuw platenlabel beginnen is geen sinecure. Als je dan na vijf jaar tot de meest aansprekende en productiefste labels behoort, heb je het meer dan goed gedaan. Het is niet alleen de tomeloze inzet, maar eveneens de continue en constante hoge kwaliteit van de geleverde producten die Home Records naar eenzame hoogte heeft doen groeien. En dat ook nog met muziek die niet alledaags, maar gedurfd is.

De naam Home Records is letterlijk te verklaren. Ergens in een doodgewone, smalle straat, met uiteraard foutgeparkeerde auto's dwars over het trottoir, in een wijk net buiten het centrum van Luik, bevindt zich woonhuis, annex studio en bedrijf van Michel Van Achter. Het geheel is verpakt achter een garagedeur en verspreid over twee panden. Onmiddellijk bij aankomst excuseert hij zich voor de -in mijn ogen nog redelijk te overziene- chaos. "We zijn volop aan het verbouwen," vertelt Van Achter, oprichter, geluidsman en coördinator van Home Records. "Dit was voorheen één grote ruimte en daar mijn woning. Ik deed werkelijk alles. Van opnemen tot koffiezetten, schoonmaken, koken en bijna de muzikanten onder de wol stoppen. We zijn de ruimte aan het herindelen en scheiden de woonruimte af van het bedrijfsgedeelte." Het tekent de gedrevenheid, maar ook de realiteit van een bevlogen man. Vijf jaar geleden besloot hij voor zichzelf te beginnen. Hij was studiotechnicus bij Erwin Libbrecht (Wild Boar), maar door een verhuizing naar Luik werd de reisafstand naar Gent een barrière. "Het was met name een concert van de groep Turlu Tursu dat mij deed besluiten om dit soort muziek op te gaan nemen en uit te brengen. Het werd de tweede uitgave van Home Records (Home Records 4446002). De allereerste Home Records cd was Trues lies (Home Records 4446001) van Leo, een singer-songwriter en buur van vrienden. In 2004 ben ik begonnen en wij zijn nu een Vzw (vergelijkingbaar met een stichting in Nederland)."

Inmiddels is Home Records aan zijn 65e uitgave toe, met een gemiddelde van zo'n 12 tot 15 releases per jaar. Tot pakweg de vijfentwintigste uitgave realiseerde Michel Van Achter alles geheel zelf. Intussen zijn Corentin Aussems (artistiek directeur en producer) en Jerome Collignon (systeembeheer) beiden halftime in vaste dienst en ondersteunen Pierre Mestdagh (management ondersteuning, PR en Website) en Tony Bei (promotie) op vrijwillige basis.

Home Records begon in een periode dat goedverkopende namen in de (Vlaamse) folk met een contract bij major labels, zoals Lais (Virgin) en Ambrozijn (EMI), de deur werden gewezen. Ze voldeden daar domweg niet aan de gestelde quota. "Je maakt geen geld met muziek," klinkt Van Achter vastberaden. "Grotere maatschappijen hebben 15 % van de omzet nodig. Wij produceren de muziek niet voor het geld. Dat is idealistisch ja. De verdiensten van mijn werk als geluidsman bij de major firma's heb ik volledig in de Vzw gestopt. Wij zijn platenbaas, maar heus geen multimiljonairs." Het gegeven dat het land België in diverse federaties is verdeeld, levert eindelijk eens een voordeel op. Home Records brengt relatief veel -maar niet uitsluitend- producties op de markt met een link naar het Franstalige gedeelte. "Veertig procent van onze uitgaven is Franstalig. We krijgen een ondersteuningsbudget voor elk productiedossier dat we maken. We hebben een akkoord met de Franstalige gemeenschap van Cultuur waardoor we 9 producten per jaar kunnen maken. Voor Vlaamse artiesten krijgen we niets, maar die willen we wel. Alleen die ondersteuning is niet voldoende, maar we werken low profile. We hebben onze eigen studio, een eigen PR en lay-out afdeling. Daardoor redden we het. Die subsidie is een basis. Ons inkomen komt uit de verkoop van cd's. De highlights verkopen zo rond de 3000 titels, de anderen rond de duizend exemplaren per cd. Sinds de Vzw drie jaar geleden is opgericht hebben de medewerkers een minimum salaris. Daarvoor verdiende ik helemaal niets." De beperking in uitgaven met niet Belgische muzikanten is zuiver financieel bepaald en heeft niets te maken met smaak of kwaliteit. "De eerste begrenzing is het geld, de tweede menskracht. Tijd dus. We kunnen in totaal 12 tot 18 projecten op jaarbasis aan. Meestal is wat van ver komt lekker, maar wij eigenlijk zijn we ecologisch bezig."

KEUZE EN VISIE

Groepen, muzikanten of projecten krijgen bij Home Records een overeenkomst per project. "We sluiten alleen een contract voor datgene dat we samen opnemen. Voor alle andere projecten of producties is de muzikant weer vrij om te gaan of in een volgende opname weer met ons samen te werken. Slechts twee mensen hebben het label ooit verlaten. Dat was met name vanwege commerciële aspiraties. Ik heb er geen moeite mee als muzikanten daarvoor kiezen. In je hart ben je wellicht teleurgesteld, maar verstandelijk kan ik het begrijpen. En ik wil niet als vijanden uit elkaar gaan. Zo'n stap naar een andere maatschappij levert niet altijd het succes op waar ze op hopen. Wij zijn geen commercieel label, maar toch verkopen we meer albums dan sommige commercieel werkende maatschappijen. In de afgelopen vijf jaar hebben we dan ook een uitstekende reputatie opgebouwd, en heel wat krediet verdient dankzij goede kritieken. En daar profiteren alle muzikanten van."

Home Records is een gewild label. Men wordt regelmatig benaderd met de vraag of de maatschappij geïnteresseerd is in het uitbrengen van een cd. Het aantal demo's dat wordt toegestuurd is groot. Daarnaast is het Home Recordsteam luisterend actief op veel concerten en festivals. De beperkingen op financieel gebied en tijd maken keuzes noodzakelijk. Daarnaast opereert Home Records vanuit een duidelijke visie. Ze zal nooit zomaar iets uitbrengen omdat het nu eenmaal goed zal verkopen. De maatschappij heeft een opvatting, een eigen gezicht en vaart een eigen koers in de (folk)muziekwereld. Het label staat garant voor bijzondere en eigenzinnige uitgaven en bijzondere muziek die geworteld is in de traditie, maar niet in het verleden blijft steken en een stap richting toekomst zet. "We zijn gestart vanuit de folk, maar onze muziek vernauwt zich daartoe niet. Je kunt er eveneens elementen van popmuziek, klassiek, jazz in terug vinden. De link met wat je traditioneel zou kunnen noemen blijft, doordat we alleen akoestische instrumenten opnemen. Voor een deel van de folkliefhebbers zullen onze cd's te experimenteel zijn. Voor de jazzscene zijn we dan weer te folky. Je kunt het geen traditionele folk noemen, maar eerder modern folk of Art-folk. 'Real music for real people'. Wij zijn vooral op zoek naar muzikanten die een eigen, persoonlijke inbreng hebben. Die open staan voor ideeën, ontwikkelingen. Een eigen smoel hebben dus en geen kopie maken van iets dat er al is. Soms kan dat heel ver gaan, maar ook heel simpel door stijlvermengingen toe te passen. Creëer je eigen muziek. Dat is veel belangrijker dan virtuoos nakauwen. We hebben nog nooit een groep gecontracteerd omdat die commercieel interessant was. Het moet raken. Wij maken muziek uit passie, niet voor het geld."

Direct na mijn binnenkomst loodst Michel me naar de studioruimte en laat wat ruwe mixen horen van een nieuwe, in het volgend jaar te verschijnen cd van Deux accords dironts (Anne Niepold en Aline Pohl). Twee diatonische accordeons in duel met een klein blazersensemble. Het klinkt verbluffend indrukwekkend, helder, krachtig, gedurfd. Grenzen worden overschreden, verschillen worden verkleind en barrages zonder hindernissen overwonnen. 'Noem je dit nu folk?' luidt de retorische vraag. Hem stellen is hem beantwoorden. Het is gecomponeerde, nieuwe muziek, maar wel gespeeld door muzikanten met een folkmuziek achtergrond. Soms klinkt het klassiek, maar het heeft daarmee geen technische binding. Er wordt geïmproviseerd. Misschien vinden puriteinen dat te heftig, maar voor de geïmproviseerde muziek en jazz zal dit weer niet vrij genoeg zijn. Het tekent de marge waarin Home Records werkt en tevens haar expressiedrang naar een eigentijds muziekgenre. Die opvatting spreekt niet alleen uit de muziek die op de cd's te horen is, maar ook uit de lay-out, het artwork van de boekjes en hoesjes. En uit de continue hoge technische kwaliteit van de producten. Bindende factor in dit alles is de uitstekende geluidskwaliteit van de opnamen en de mix. Michel Van Achter weet telkens een heldere doch warme sound met een direct karakter te produceren, die bovendien zeer transparant is zonder ijl te zijn. Een klank waar het prettig is naar te luisteren. Geen harde uithalen, geen te zachte passages en toch een grote rijkdom aan dynamiek.

KOERSWIJZIGING

Vijf jaar Home Records heeft geleid tot een indrukwekkende catalogus met muziek voor de toekomst en het nu. Je kunt nog zulke geavanceerde technische hulpmiddelen tot je beschikking hebben, of zulke getalenteerde muzikanten en wellicht wat subsidie, maar er moet toch meer zijn dat het succes van Home Records verklaart. Wat is het geheim van Home Records? "Echt geduld en een leven met een doel. Werken vanuit een overtuiging en passie staat voorop. Die dingen mogelijk maken die je wilt realiseren. Daarbij moet je niet je uren tellen of van negen tot vijf willen werken. We nemen de tijd voor een productie. In deze haastcultuur hebben wij géén haast. Wij zijn alleen tevreden als de muzikant tevreden is. Tachtig procent van die tevredenheid bereik je in 4 dagen. De overige twintig procent kost maanden. Die zijn voor een grote maatschappij kostbaar, in geld uitgedrukt. Die kunnen zich dat niet veroorloven. Voor ons is ze kostbaar in de betekenis van het ultieme doel, juist dat laatste restje kwaliteit en genoegen eruit halen. Ik wil altijd het maximum ondanks de kosten. Bij het mixen van de muziek bijvoorbeeld gaat het niet om de techniek, maar om te begrijpen wat de muzikant wil uitdragen, wil zeggen met zijn muziek. Dat is het meest gecompliceerde van het hele proces. Wij hebben de 'tools', maar dat is niet de vraag en het doel. Het is een kwestie van 'sence'. Toch ontkomen Michel Van Achter en zijn team niet aan de realiteit. Na vijf jaar is het tijd voor een heroriëntatie en nieuwe targets. Niet dat het Waalse label te veel last heeft van de crisis of de kopiedrang van muziekliefhebbers. Maar net als de muziek richt men de blik op de toekomst. "Het feit dat wij nu in vergelijking met collega labels als Wild Boar en Apple Records zo veel op de markt zetten, is een kwestie van energie. Wij steken extra veel tijd in de productie. Zij werken in feite met een normale output. Een gezonde ook, want ik merk dat ik te veel tijd in het werk steek en te weinig privé overhoudt. Het is te extreem. Nu zijn we nog gezond en energiek, maar dat moet wel zo blijven. Onze visie gooien we niet over boord, maar de planning en het management zal beter gestructureerd worden. Een stukje zelfbescherming. We hebben geen dip in de verkoop, maar op termijn zal de verkoop van cd's teruglopen. Er wordt veel gedownload, ook legaal. Dat zal alleen maar toenemen. We slaan met het label, naast de vertrouwde producties zoals we die nu hebben, een andere richting in. We zijn er achter gekomen dat de muziek van ons label zich uitstekend leent voor synchronisatie met beelden. Zeg maar soundclips of soundtracks bij films. Het Duitse label Enja heeft ons benaderd met een contract voor subpublicing. De bedoeling is onze website aan te passen en dat daarop muziek en clips komen te staan, geordend met tags, naar emoties, etc. Volgend jaar komt er een nieuwe collectie -nieuw geproduceerde en opgenomen muziek- die alleen voor synchronisatie bedoeld is. Dat realiseren we onder de naam Homerecords (aan elkaar en één woord). Dit geeft ook aan de muzikanten op ons huidige label een nieuw kans en een uitdaging. Dat is onze toekomst..."

KADER:

Michel Van Achters top tien. Michel Van Achter vragen naar het beste album uit de inmiddels 65 titels tellende Home Records catalogus is onbegonnen werk. Vrijwel direct noemt hij een van de meest recente albums uit de catalogus Songs from mirage van Aranis. Filmische muziek die hier en daar refereert aan het minimalistische werk van Philip Glass en Steve Reich, gespeeld door zeven muzikanten op contrabas, fluit, trekzak, viool, piano en gitaar en drie zeer mooie vrouwenstemmen. "Dat is het best verkopende album op dit moment. En dit is precies wat we willen. Een ontmoeting van muzikanten uit de oude muziek, folk en jazz die allen een andere muzikale taal spreken, maar gezamenlijk iets nieuws creëren. Het is 'nieuwe' oude muziek, want het zijn nieuwe composities binnen het genre oude muziek en oude middeleeuwse muziek met vernieuwende arrangementen en een andere aanpak." Snel volgen meer albums, zoals de wellicht absolute topper -ook in verkoopcijfers- Les Tisserands. Een album waarop de traditionele folkgroep Amorroma van Jowan Merckx, in samenwerking met het historisch muziekensemble Zefiro Torna en jazzsaxofonist Philippe Laloy, een muzikale reis maakt, geïnspireerd door het spirituele erfgoed van de Katharen. Eenmaal op stoom is Van Achter niet te houden en volgt de ene titel na de andere. We zetten de persoonlijke tips van Van Achter op een rijtje.

Les Tisserands (4446017)
Songs from mirage - Aranis (4446058)
Turlu Tursu - Turlu Tursu (4446002)
Festina lente - Aurelia (4446007)
Douar - Karim Baggili (4446021)
Cuatro con cuatro - Karim Baggili quartet (4446012)
Cinema novo - Massot, Florizoone & Horbaczweski (4446042)
Doumale - Issa Sow (4446057)
Chanson sans parole - Wouter Vandenabeele (4446026)

ISABELLE DEBROUX - Sudpresse

MAISON DE DISQUES ENTRE WORLDMUSIC ET JAZZ
Homerecords sort 1 CD quasi tous lesmois!
Spécialisé en musique acoustique, ce label liégeois est moins touché par la crise du disque

Comme il vaut mieux prévenir que guérir, Homerecords compte bien diversifier son activité. La maison de disques liégeoise va ouvrir une agence de compositeurs qui, sur commande, créeront des musiques pour le petit et le grand écran. Elle va aussi lancer une librairie musicale dans laquelle les télés pourront puiser des morceaux pour illustrer leurs émissions.

Malgré la crise qui frappe actuellement l'industrie du disque, le label liégeois Homerecords est relativement épargné. Pourquoi? "Sans doute parce que nous proposons une musique de niche, moins exposée à la concurrence et au téléchargement illégal ", répond Michel Van Achter, le fondateur d'Homerecords. Et d'expliquer la spécificité du label:"Nous produisons de la musique acoustique, de la musique d'auteur comme je l'ai baptisée car elle est inclassable. Ce sont des univers personnels, hors du commun, défendus par des musiciens qui ont une réelle maîtrise de leur instrument et un haut niveau d'exigence. Dans les Fnac, nous sommes le label le mieux représenté en world music, une des catégories où nos albums sont souvent classés. Certains de nos disques se ret rouvent aussi au rayon jazz. Nous sommes distribués au Benelux, en France, un peu en Allemagne, au Japon et en Espagne. Et via le Net,dans lemonde entier car nos albums sont disponibles sur les plateformes de téléchargement légal."

Le catalogue liégeois rassemble une quarantaine d'artistes, des Wallons dont une douzaine de Liégeois,mais aussi des Flamands et quelques Français. Ainsi,Homerecords produit notamment Thierry Crommen, Funk Sinatra, Karim Baggili, Klezmic Zirkus, Turlu Tursu, Tuur Florizoone...

Autre atout du label: il dispose, rue Patenier,de son studio d'enregistrement et d'infographie. "Ce qui permet de réduire les coûts ", glisse Michel, ingénieur du son. Par ailleurs, Homerecords bénéfice de la part de la Communauté française d'une aide ponctuelle pour la production de 9 albums par an et d'une aide structurelle de 12.000E.

"En outre, la Région wallonne nous octroie des subsides à l'emploi qui couvrent50 %des frais de salaire pour 3 personnes. " Bref, globalement, la maison de disques fonctionne avec 55 % de recettes propres et 45 % d'aides publiques.

Pour affronter l'avenir sereinement, le label va diversifier son activité. Il va créer une agence de compositeurs. "Une dizaine de nos artistes seront appelés à faire partie de cette agence: ils créeront, sur commande, des musiques pour des documentaires, des courts ou longs métrages " détaille Michel Van Achter.

Dans la foulée, Homerecords va ouvrir une librairie musicale. "Nos artistes vont créer des musiques sur base de thèmes. Et les télés pourront puiser dans cette librairie quand elles auront besoin de musique pour leurs émissions. "

Voilà une petite entreprise qui va de l'avant. Son catalogue se laisse découvrir sur www.homerecords. be

Wojciech Ossowski - Polish Radio

No i na zakonczenie...belgijski Home Records. Te trzy kropki, to dlatego, ze Belgia dotad na blogu nie zaistniala.

Tu, chyba w kazdym wydawnictwie jest to cos, co sprawia, ze muzyka porywa. Czy to plyta na fortepian solo czy muzyka dawna - wszystko ossobliwe w 100%. Powiedzialem wydawcy, ze jego muzyke katarów (Les Tisserands ( a propos mam ich nowa plyte - Muzyka do Apokalipsy) gralem zmieszana z metalem. Ucieszyl sie i powiedzial, ze tak wlasnie powinna brzmiec, w takim towarzystwie, jak zreszta wiekszosc z jego katalogu. No, slucham sobie teraz Godziny wilka - plyty tria Aurelia- zabrzmi w obszernych fragmentach w Ossobliwosciach (tych normalnych, od pólnocy) i jest to propozycja dojrzala i nadwyraz ossobliwa.

Ciekaw jestem panstwa rekomendacji, typów, polecen...

New Folk Sounds

De Wegwijzer presenteert een nieuwe reeks muziekconcerten: Home Records in concert

Theater De Wegwijzer en Home Records hebben meer gemeen dan je in eerst instantie zou denken. De passie en liefde voor eerlijke muziek, gekoppeld aan een compromisloze instelling waar creativiteit het wint van commercialiteit. Het kon dan ook niet uitblijven dat de wegen van het theatre en het platenlabel zich zouden versmelten. Vanaf het seizoen 2010-2011 is het dan eindelijk zo ver. De Wegwijzer start een nieuwe, exclusieve serie met een zestal concerten met muzikanten van het Home Records label. Solisten, duo's en groepen, en de muzikale diversiteit is zowaar nog groter, maar telkens gekenmerkt door een hoogstaande instrumentenbeheersing, visie en durf. Kortom: perfectie met gevoel! Of het nu de mooie meeslepende ballades van Soetkin Collier en harr groep zijn, of de adembenemende accordeonduels van Deux Accords Diront, de weidse en intrigerende klanken uit de nyckelharpa van Didier François of de gezongen chansons 'zonder woorden' van Wouter Vandenabeele. En dan hebben we het nog niet gehad over de 'one man bass band' van contrabassist Joris Vanvinckenroye. Zeer benieuwd mag de luisteraar ook zijn naar Dietricht, een formatie die middeleeuwse en West-Europese folkmuziek koppelt aan muziek uit de Oriënt. Liefhebbers van Malicorne tot Dead Can Dance kunnen hun hart ophalen. Dietricht's album Evok werd door Now Folk Sound onbetwist uitgeroepen tot het berste album uit 2009. Het word teen mooie reeks, die hopelijk uitmondt in enn tastbaar product. Er worden nog gesprekken gevoerd over het exclusief uitbrengen van de liveconcerten op cd op het Home Records label. Voor de exacte data van de concerten werwijzen we naar de agendarubriek.

Koos Gijsman - altcountryforum.nl

Achter twee onopvallende garagedeuren in de Rue Patenier in Luik bevindt zich een van de belangrijkste centra van de Europese multiculturele muziek. Labeleigenaar Michel Van Achter stampte eigenhandig een multifunctioneel complex uit de grond waar al het nodige aanwezig is voor een zelfstandig opererend muzieklabel.

Naast de prachtige opnames waarmee Michel vanuit zijn studio de liefhebbers van een puur geluid bedient, zijn het de stilistisch zeer uiteenlopende muzikanten die zijn catalogus een apart karakter bezorgen. Een catalogus die qua originaliteit een unieke plek in de wereldmuziek inneemt. De jongste lichting albums sluit naadloos aan op de hoogwaardige kwaliteit die zo kenmerkend is voor dit label. Hoewel de hier opgevoerde albums stilistisch zeer uiteenlopend zijn, één aspect speelt op elk exemplaar de hoofdrol. De diverse instrumenten worden stuk voor stuk bespeeld met een ontroerende passie en een liefde voor de continenten overspannende culturele gebieden die de instrumenten bestrijken. Een toewijding van de musici die elke gespeelde noot tot een muzikaal feestmaal maakt.