Dazibao
albums :
Alma
E40
SOPHIE CAVEZ: diatonisch accordeon
Ik geloof dat ik Sophie voor het eerst zag met een accordeon in haar handen. Een jaar of 7 geleden bezocht ik een stage accordeon. Niet omdat ik zelf zo goed accordeon speel, wel omdat een paar goede vriendinnen me hadden uitgenodigd voor de laatste avond die, traditioneel voor een folkstage, met een balfolk of folkbal, mijn geliefde dansactiviteit, werd afgesloten. Toen al viel mij op hoe vingervlug ze de weg over de toetsen van haar klavier vond, een leerlinge-tovernaar uit de klas van Didier Laloy waardig.
Toen wist de wereld, de grote, wijde wereld buiten het besloten folkcircuit, nog van niets. Niemand vermoedde in de verste verte nog niet dat, ooit, op een dag een accordeoniste met internationaal allure zou opstaan. Een accordeon prinses van het zuiverste water, wakker gekust door de schone prins met de welluidende dubbelnaam 'd'Ambitie ende Talente'.
Na deze wedergeboorte zette onze ranke prinses met enige moeite een hardnekkige studie recht bij het grof vuil en trok erop uit met alleen haar accordeon, een overdosis talent en een beminnelijke glimlach als bagage. Het eerste waar ze tegen aanliep was een vast contract bij Urban Trad. 'Niet min voor een begin' moet ze bij zichzelf hebben gedacht en ze trok al spelend op alle grote podia van Europa verder. Even later ontmoette ze in een oriëntaals theehuis in Brussel (prinsesjes drinken slechts hoogst uitzonderlijk wijn) een begenadigd luitist en een tot het vegetarisme bekeerde Braziliaanse percussionist. Na een gezellige 'afternoon tea' belde ze met haar met diamanten ingelegd mobieltje een andere leerling tovenaar uit Didiers klas en flux zag haar eerste eigen band het levenslicht. Dazibao luidde de naam van die eerst geborene en ze mocht er aanstonds mee op wereldtournee, waarna een magisch straalschijfje, 'Compact Disk' genoemd, op de grote, vriendelijke wereld werd losgelaten.
En het sprookje duurde maar voort. Zo liet, op een dag, de beruchte en beroemde Duitse accordeon-alchemiste Anne von der Niepold haar per bode een verzegelde missive bezorgen, geschreven op kamelenhuid, om haar zodoende te bidden mee te werken aan een - en we citeren letterlijk dit bijzonder vermakelijke document: 'ja werklijch gans waansinnighe geschiedenis met vier diatoonieke akkordeoons onder de name van Knopf Quartet' . Uiteraard was tekst met betoverde inkt geschreven, waardoor onze prinses niet aan de onverklaarbare dwang kon weerstaan 'Ja' te zeggen op deze enigszins onbetamelijke vraag. Gelukkig kwam alles na een paar onnavolgbare plotwendingen toch weer goed. 'Hare Hoogheid Op Accordeon Zelve' verleent ondertussen heur kundige assistentie aan een eerste CD van dit occulte gezelschap.
Ondertussen bereidde onze geliefde prinses haar entree in de grote wereld verder voort. En waar kan een prinses zich een betere 'entree' bedenken dan tijdens een heus bal? Edoch, dat was buiten de waard van de virtuele Boombal herberg gerekend waar zij zich geregeld enige versnaperingen in de weldoende schaduw van enen lindeboom liet welgevallen. Dit barse heerschap verzocht onze schone accordeonprinses prompt zich dan maar zelf om de balmuziek van haar eigen bal te bekommeren. Fi donc! Waar zij na enkele koppen straffe KV Express(o) alsnog mee instemde. De nieuwe straalschijf, het resultaat van een collectieve en langgerekte hyperkinetisch cafeïne trip, ligt ondertussen bij alle grootgrutters van ons kleine koninkrijkje in de winkelrekken.
Op dit eigenste moment geniet onze lieftallige prinses, ondertussen bedacht met de adellijke titel 'Van Blaasbalg tot Knoppekens' samen met haar geliefde hofhouding van 'Doudouisten' van een welverdiende rust in het kasteel 'Sans souci de Bombarde à Biniou' aan de zuidkust van haar geliefde Bretagne. Kwestie van de batterijen van haar draadloze versterkingselement een beetje op te laden...
Uw toegenegen hofdienaar - Cornelius Van den Istendaele - Braque
Geboren in 1985, die jonge accordeonist heeft zijn instrument geleerd met Alix Colin, Marinette Bonnert en Louis Spagna. En dan volgt hij stages bij Didier Laloy, Bruno Le Tron, Filippo Gambetta, Anne Niepold, ...
Sinds 2004 is hij ingeschreven in het Conservatoire Royal de Musique de Liège in het deel compositie, in het klas Rock de Chambre met Michel Massot en in het klas improvisatie van Garrett List.
Hij geeft zelf privé les en stages bij muziekpublique.
In 2000 begint hijl met Dominique Belge het goep D'eux, die een repertoire van balmuziek voorstelt.
Hij speelt nu met Dazibao (optredens op Dranouter Folkfestival, au Sfinks, festival d'Art de Huy, Saint-Chartier, Nederland, Portugal, Spagne, Frankrijk,...).
In 2003, begint hij met accordeonistes Anne Niepold, Vincent Ansaldi en Sophie Cavez het groep Knopf quartet - quatuor à boutons.
In 2004, komt hij binnen Nil Aramis, groep « pop-world » met Tanguy Thoveron, Patrice D'Hautcourt en Malin Helmann.
Hij vervangt soms Didier Laloy bij Laïs, vlaamse trio van zangeressen (optredens in Belgique, Frankrijk en Nederland) en Sophie Cavez in het spektakel « Raphy Rafaël », zanger voor de kindjes.
In 2007, begint hij met Marine Horbaczewski (cello), Maritsa Ney (viool) en Véronique Laurent (tuba) een groep tangos en eigen composities. Het zelfde jaar begint hij met Emmanuel Baily (gitaar) en Martin Lauwers (viool) de groep Three Imaginary Country Boys.
JO ZANDERS: percussie.
Jo Zanders (°1975) vond zijn eerste snaredrum op zolder bij zijn grootvader. Wat begon met het naspelen van de traditionele Limburgse schutterskorpsen groeide uit tot zijn grote passie.
Via drums en percussie belandde hij in 1997 bij Al Harmoniah. Zijn nieuwsgierigheid naar percussieinstrumenten bracht hem meermaals in Marokko, Brazilië en Zuid-Italië. Vooral allerlei soorten tamboerijnen trekken zijn aandacht.
Hij leidt groepen op die mobiel en akoestisch spelen (Lokomotiv, Fanfakids, Bagadski), speelt bij Dazibao en het jazzy Saxafabra of muziektheater met "De misfit in me".
Verder bouwt hij graag zijn eigen instrumenten zoals cajons, shekere's, zabumba's, alfaia's, bendirs, tamboerijnen, ...
EMMANUEL BAILY : gitaar.
Emmanuel Baily krijgt zijn eerste prijs aan het Conservatoire de Musique de Liège met Johan Fostier et Luc Vanderborght. Hij gaat voor met een opleiding van 3 jaar.
Emmanuel krijgt dan zijn diploma van obtiendra Musique de chambre in het klas van Jean-Pierre Peuvion en heeft de kans om een paar jaar in de klassen van Michel Massot, François Deppe, Fabian Fiorini en Georges-Elie Octors te werken. Hij is nu op het einde van een opleiding van drie jaar in het klas improvisatie van Garrett List. Ondertussen volgt hij les improvisatie en compositie bij Fabrizio Cassol.
Hij neemt deel aan verschillende projecten:Trio Karim Gharbi -Fred becker - Emmanuel Baily, Three imaginary country boys met Martin Lauwers en Jonathan De neck, Dazibao en is compositeur voor het project van Vincent Lecuyer, auteur, metteur en scène en comédien. Hij heeft ook opgenomen met Géraldine Cozier.
VINCENT NOIRET : contrabas.
Hij begint zijn opleiding als autodidact en volgt daarna jazz lessen met Nathalie Loriers en Pierre Van Dormael. Op dit moment, speelt hij binnen de Big Band de Namur.
In 1996, begint hij de Koninklijk Conservatorium Brussel met Bart Denolf en daarmee verschillende projecten. Hij spelt o.a. naast Alexis Tuomarila voor het « Europ Jazz Contest » van Hoeillaert en ze winnen verschillende prijzen.
Daarna zal het vooral in het wereld van de worldmusic dat hij gaat zich illustreren. Hij neemt deel aan veel projecten met beroemde muzikanten uit de belgische scene (Didier Laloy, Luc Pilartz, Pascal Chardome, Jowan Merckx, Ialma, Photis Ionatos, Steve Houben, Ghalia Benali...).
Zijn begeleidingskwaliteiten doet van hem een heel gevraagde muzikant in de chanson française. En u kunt hem zien met zangers zoals Oscar Beek of Stéphanie Blanchoud.
Hij neemt deel in '94 en '95 aan de ontmoeting jazz-poezie en schrijft daarvoor het muziek op texten van Jacques Crickillon. Hij krijgt ook de mogelijkheid om te schrijven en arrangeren voor verschillende formaties zoals Ialma, Amorroma, Stéphanie Blanchoud, Les Tisserands,...
Hij speelt nu bij groep Tricycle (met Tuur Florizoone en Philippe Laloy). Zijn ontmoeting met Philippe Laloy in de groep Tangram geeft geboorte aan de groep Traces
In 2006, neemt hij op met de groep Amorroma de CD « Balance » waarvoor hij een DVD zal realiseren van traditonnele dansen uit onze streken. Een grote deel is ook gelaten aan de artistieke creativiteit en een meer aktuele visie van de dans.
