English
Français
Ronroco, rabeca, cuatro venezolano, cháchas, pandeiro, maracas, birimbao, triangle, caxixis, conques, trutruka.
Karim Baggili :
oud, acoustic guitar, guitare à résonateur, vocals.
Patricia Van Cauwenberge :
Bombo legüero, zabumba brésilienne, cajon, udu, guimbarde.
Vardan Hovanissian :
doudouk, chvi, Armenian flutes.
Enregistrement et mixage :
Alain Hannart & Bruno Balthazart.
Production exécutive :
Didier Mélon.
Mastering :
Corentin Aussems.
Photos :
Yasmina Baggili.
Traitement photos :
Paul-François Gay.
Infographie :
Corentin Aussems.
Osvaldo Hernandez-Napoles - Tierra
De verschillende stukken, waarin poëzie en zang worden afgewisseld, zijn afkomstig van een brede waaier aan instrumenten uit verschillende inheemse en Afro-Latino tradities, vermengd met Arabisch-Andalusische en Armeense klanken.
Press
Français
Nederlands
- Holly Moors - moorsmagazine.com
- Ton Maas - Volkskrant
- Karla De Greeve - wereldmuziekavonturen.blogspot.com
- Presentatie
English
Español
Hungarian
Deutsch
Presentatie
Osvaldo Hernandez Napoles is een van oorsprong Mexicaanse musicus die al twintig jaar in België woont. Na met talrijke multiculturele groepen in verschillende landen te hebben gespeeld en opgenomen, werkt Osvaldo voor zijn eerste album "Tierra" aan volledig originele com-posities die met als thematiek een aarde die de ondergang nabij is.
De verschillende stukken, waarin poëzie en zang worden afgewisseld, zijn afkomstig van een brede waaier aan instrumenten uit verschillende inheemse en Afro-Latino tradities, vermengd met Arabisch-Andalusische en Armeense klanken.
Osvaldo werkt samen met drie musici van verschillende komaf.
Patricia van Cauwenberge (Belgisch) bespeelt verschillende percussie-instrumenten zoals de Argentijnse bombo, de Peruaanse cajón, de Braziliaanse pandeiro, Venezuelaanse maraca's enz.
Karim Baggili (Jordaans-Servisch-Kroatisch-Belgisch) speelt op de Arabische luit (de oud), de akoestische gitaar en zingt.
Vardan Hovanissian (Armeniër) bespeelt de duduk en verschillende Armeense fluiten.
Présentation
Osvaldo Hernandez Napoles est musicien d'origine mexicaine et habite en Belgique depuis plus de vingt ans. Après avoir joué et enregistré avec divers groupes multiculturels dans différents pays, Osvaldo oeuvre pour son premier album "Tierra" de compositions entièrement originales et dont la thématique traite d'une Terre en sursis.
Les différents morceaux, dans lesquels poésies et mélodies s'alternent, sont issus d'un éventail d'instruments de diverses traditions indigènes et afro-latino-américaines, mêlés à des sonorités arabo-andalouses et arméniennes.
Osvaldo s'est entouré de 3 musiciens de diverses origines :
Karim Baggili (Jordano-Serbo-Croate-Belge), au oud arabe, Ã la guitare acoustique et au chant.
Patricia Van Cauwenberge (Belge) aux percussions diverses comme le bombo argentin, le cajón péruvien, le pandeiro brésilien, les maracas vénézuéliennes etc ...
Vardan Hovanissian (Arménien) au doudouk et aux diverses flûtes arméniennes.
Presentation
Osvaldo Hernandez Napoles is a Mexican musician who has lived in Belgium for more than 20 years. After playing and recording with different multicultural groups in a number of countries, Osvaldo composed original works for his first album, "Tierra", on the theme of the Earth living on borrowed time.
The different pieces in which poetry intertwines with melodies are served by a range of instruments from diverse indigenous and Afro-Latin American traditions, blended with Arabo-Andalucian and Armenian tones.
Osvaldo is accompanied by three musicians from very different backgrounds:
Patricia Van Cauwenberge (Belgian) on different percussion instruments, including the Argentinean bombo, the Peruvian cajón, the Brazilian pandeiro, Venezuelan maracas, and so on.
Karim Baggili (Jordanian-Serbo-Croatian-Belgian) on the Arab oud, the acoustic guitar and vocals.
Vardan Hovanissian (Armenian) on the doudouk and different Armenian flutes.
Presentación
Osvaldo Hernandéz-Napoles es un músico de origen mexicano que reside en Bélgica desde hace más de veinte años. Tras haber tocado y grabado con diversos grupos multiculturales en varios paÃses, Osvaldo presenta en "Tierra", su primer álbum, composiciones ente-ramente originales cuya temática es la Tierra amenazada.
Las piezas en las que se alternan poesÃa y melodÃas surgen de un abanico de instrumentos de diversas tradiciones indÃgenas y afro-latinoamericanas, mezclados con sonidos arábigo-andaluces y armenios.
Karla De Greeve - wereldmuziekavonturen.blogspot.com
Tierra is het solodebuut van Osvaldo Hernandéz-Napoles, een Mexicaanse muzikant die al meer dan twintig jaar in België woont. Sinds zijn negentiende reist hij rond in Latijns-Amerika, te beginnen bij zijn geboorteland Mexico, op zoek naar traditionele instrumenten. Indianen, afstammelingen van Afrikaanse slaven en verschillende generaties Europese kolonisten, allemaal lieten ze muzikale sporen achter in de vorm van kleurrijke instrumenten, waarbij een ongelooflijk amalgaam van percussie. De zoektocht resulteert niet alleen in een indrukwekkende verzameling (zie foto's), maar het duurt ook niet lang voor de getalenteerde muzikant zich de verschillende technieken van al die instrumenten eigen heeft gemaakt en ze in zijn muziek integreert.Tot nu toe stelde Osvaldo deze ervaring vooral ten dienste van andere artiesten zoals Deep Forest, Marlene Dorcena, Abdelli, Vaya Con Dios, Ialma en Karim Baggili. Ook voor theater en speciale projecten zoals recent nog Blindnote draait hij zijn hand niet om. Variatie troef dus bij deze polyvalente multi-instrumentalist.
Deze week verschijnt bij Homerecords.be het ambitieuze eerste album van Osvaldo Hernandéz-Napoles. Op Tierra treffen we allemaal nieuwe composities aan. Rode draad: de aarde die de ondergang nabij is. Osvaldo kleurt dit thema in met een brede waaier aan Afro-Latijnse percussie, samen met o.a. de Cuatro (een klein gitaartje uit Venezuela), de Berimbau en de Rabeca (Braziliaanse snaarinstrumenten). Hij wordt bijgestaan door de Belgische Patricia Hernandéz-Van Cauwenberge. Ook zij bespeelt verschillende percussie-instrumenten zoals de Argentijnse Bombo Leguero, de Peruviaanse Cajon, de Braziliaanse Pandeiro, Venezuelaanse Maraca's enz. De Armeniër Vardan Hovanissian bespeelt de Duduk en andere Armeense fluiten zoals de Shvi. Maar het is vooral de Jordaans-Joegoslavische Belg Karim Baggili die een belangrijke stempel op het geheel drukt. Hij zorgt immers niet alleen voor een Arabo-Andalusische toets met gitaren, Ud en een vleugje Sanza maar staat daarnaast ook in voor de arrangementen en de helft van de composities. Net als Lea & Kash, het laatste album van Karim Baggili, laat 'Tierra' zich beluisteren als een collage van kunstige miniatuurtjes, waarin moeder aarde telkens vanuit een andere emotie benaderd wordt. Muziek vol verfijnde, inventieve details waarvan de rijkdom pas na enkele luisterbeurten komt bovendrijven. Muzikaal valt er op 'Tierra' enorm veel te beleven. In de idyllische opener 'Viento Fresco' waait de frisse lucht je letterlijk tegemoet. Na het uitbundige 'Arepas con couscous' volgt titelnummer 'Tierra', een ode aan de aarde, hier in de vorm van een expressief gezongen Cancion, door de duduk op het eind gekruid met een snuifje melancholie. Het speelse 'Andando por el camino' zou in een perfecte wereld dagelijks op de radio te horen zijn. Met deze dansbare meezinger reizen we richting Brazilië waar we landen in Recife om te genieten van Osvaldo's eerbetoon aan de mangue beat van Mestre Ambrozio ('Obrigado Mestre Ambrosio'), waarvan we nog een herhaling krijgen met 'Indo pra Mata Norte', een instrumentaal vervolg op 'Andando por el camino'. Vooral dankzij de Rabeca (een soort Braziliaanse viool) klinken deze nummers heftiger dan de rest. Hierop volgen voor mij de twee hoogtepunten van het album. Het zonnige 'A la tierra yo le canto' is een ijzersterke compositie, sprankelend van levensvreugde en het hemelse cancion 'Estrella de la manana' moet hier niet voor onderdoen, een juweeltje voorzien van een weemoedige uitloper vol tristesse. Daarna meandert het jazzy 'Para Lucia' zwoel voort op een mooie melodie met een sensuele glansrol voor de duduk. In 'De un pueblo lejano' komt de dreiging die een vredig dorpje boven het hoofd hangt subtiel dichterbij. 'Celebrando a Yemaya' kabbelt langzaam weg als een rustig beekje, het orgelpunt van een cd die we mogen beschouwen als een lofzang op de zuivere natuur in al haar kwetsbaarheid, hier gericht aan de Godin Yemaja, die o.a. symbool staat voor het levende water en de vruchtbaarheid.
Besluit: 'Tierra' is klassieke muziek, wereldmuziek, folk, jazz, latin en nog zoveel meer. Een prachtig album vol reflectie, sterke composities en vooral een ongelooflijk kleurrijke sound met knappe, doordachte arrangementen!
Ton Maas - Volkskrant
Osvaldo Hernandéz-Napoles is afkomstig uit Mexico. Hij bespeelt onder meer de Venezolaanse quatro(gitaarachtige) en Braziliaans slagwerk als de pandeiro en de berimbau.Maar dankzij intensieve samenwerking in zijn nieuwe vaderland Belgiëmet gitarist en ûdspeler KarimBaggili is zijn muzikale palet flink uitgebreid.
Voeg bij al die invloeden nog het klaaglijke gesnater van de Armeense duduk (dubbelriet blaasinstrument) en je snapt opeens waarom nooit eerder gelegdemuzikale dwarsverbanden niet alleen de luisteraarmaar ook demuzikanten kippenvel kunnen bezorgen.
Het titelstuk Tierra is wat dat betreft exemplarisch. Over een statig ritme dat beelden oproept van een karavaan in de woestijn, kringelenmelodielijnen uit duduk en trutruka (trompetachtig instrument uit Chili) sierlijk doorelkaar, terwijl Osvaldomet smekende stemeen oproep doet ommoeder aarde te behoeden voor verderemilieurampen.
Rudolf Radnai - www.muszeroldal.hu
Több mint 20 éve él Belgiumban Osvaldo Hernandez mexikói származású zenész. 19 éves korában egy Latin-amerikai körutazás során számtalan hagyományos hangszert gyujtött és egyéni tehetsége révén könnyen megtanult ezeken játszani. Ebbol a hangszer gyujteménybol szólalnak meg lemezen a következok: Ronroco, rabeca, cuatro venezolano, cháchas, pandeiro, maracas, birimbao, triangle, caxixis, conques, trutruka.
A hangszeres játék mellett Napoles énekel is a lemezen. A 12 saját szerzeménynek a fele vokális szám, ezek szövegét is Napoles irta.
Igazi világzene szólal meg az albumon, a Latin-amerikai alaphang mellett arab, andalúzia és örmény nép zenei hatások érezhetok. Ez a kiváló kÃséro zenészeknek köszönheto: Patricia Van Cauwenberge (different percussion instruments: bombo, cajón, pandeiro, maracas), Karim Baggili (oud, acoustic guitar and vocals), Vardan Hovanissian (doudouk, Armenian flutes).
Holly Moors - moorsmagazine.com
Als je oppervlakkig luistert naar de muziek op de cd Tierra van Osvaldo Hernandéz-Napoles denk je in eerste instantie met een gewoon Zuidamerikaans plaatje van doen te hebben. Weliswaar fijnzinnig en uiterst geraffineerd, maar toch. Maar als je wat beter luistert hoor je dat hier toch iets meer aan de hand is, en dat de arrangementen niet alleen van een ongehoorde fijnzinnigheid zijn, maar ook doorspekt met ongewone details en wendingen. Dat heeft ongetwijfeld te maken met de inbreng van Karim Baggili, die samen met Hernandéz-Napoles de muziek schreef, maar die ook verantwoordelijk is voor die subtiele arrangementen.
Daar komt bij dat beide heren virtuozen zijn op verschillende snaarinstrumenten, van diverse gitaren tot en met de oud, en een hele reeks instrumenten die we hier van naam eigenlijk nieteens kennen, maar waar in ieder geval een familielid van de viool tussen zit, en Osvaldo bovendien een buitengewoon percussionist is. De Armeen Vardan Hovannissian speelt dan nog de chvi en de doudouk, twee Armeense blaasinstrumenten, en de Belgische Patricia Hernandéz-Van Cauwenberge bespeelt de bombo leguero, de cajon, guimbarde, udu en zabumba. De namen klinken exotisch, maar wat de band bereikt is een Zuidamerikaans geluid dat Zuid-Amerika ontstijgt. Intensieve muziek, melancholiek, wereldmuziek, folk, maar ook jazzy, met vleugjes klassiek, en dankzij de Jordaanse en Joegoslavische wortels van Karim Baggili ook wat Arabische en Oost-Europese elementen. Toch zijn de Mexicaanse roots van Osvaldo Hernandéz-Napoles zelf het nadrukkelijkst aanwezig, en overheerst daardoor de warmte van Mexico in dit magnifieke, fijnzinnige wereldplaatje.
Eelco Schilder - folkworld.eu
More acoustic styled music comes from Osvaldo Hernandéz-Napoles on his album Tierra. This percussionist and multi instrumentalist recorded with many international artists including the known group Ialma and the world wide known band Vaya con dios.
On this solo album he plays with guitarist, ud player and singer Karim Baggili, who also wrote the music and arrangements for the album, Patricia Hernandéz-van Cauwenberge on percussion and Vardan Hovanissian on Chvi and doudouk. This album turns out to be a pleasant surprise. Sparkling, well arranged acoustic world music with a Mediterranean sound. Strong instrumental parts, beautiful melodies and musicians who play at a high level. The Southern-European styles blend perfectly with the Balkan influenced sounds and the South-African rhythms that sometimes pop-up.
It's a sunny album that brings me in a good mood, will be one of my favorite summer albums of 2011 I guess.
Katrin Wilke - Folker
Die Tierra, wo der extrem vielseitige Multiinstrumentalist und Sänger seit mehr als zwanzig Jahren lebt, ist Belgien. Von dort aus eröffnet er einen wahrlich panamerikanischen, farbenprächtigen Klangkosmos. In dem kommt an Folklore, insbesondere derjenigen Nordostbrasiliens und Argentiniens alles nur Denkbare vor, kurioserweise nur die seiner mexikanischen Heimat fast nicht. Allein ein Dutzend Percussion- und Saiteninstrumente spielt der Wahl-Brüsseler, darunter die kleinen Gitarren Ronroco und Cuatro, das Berimbau und die Rabeca-Geige. Was er darüber hinaus noch braucht für seine auch mal dem Flamenco oder afrokubanischer Musik zugeneigten Instrumental- und Vokalstücke, steuern drei hervorragende Kollegen bei: der in Belgien geborene Sohn jordanisch-jugoslawischer Einwanderer Karim Baggili, sehr dem Flamenco zugetan und an Tierra auch als Komponist und Arrangeur beteiligt, an Gitarren oder Ud; die facettenreiche Percussionistin Patricia Hernández-Van Cauwenberge an Cajón, argentinischem Bombo Legüero und ähnlichen; und last not least der armenische Virtouse Vardan Hovanissian, dessen sublime Duduk- und Shvi-Flöten klingen, als wären sie von jeher in Lateinamerika zu Hause.
Claude Loxhay - jazzaroundpress.com
On connaissait bien Osvaldo Hernadez-Napoles en tant que percussionniste et sideman, notamment aux côtés de Karim Baggili (albums Cuatro con cuatro en 2005, Lea & Kash en 2010), le voici en tant que leader et compositeur, bien décidé à faire découvrir une série d'instruments traditionnels de la musique populaire latino-américaine. Parmi ceux-ci, plusieurs instruments à cordes comme le cuatro venezolano, une guitare à 4 cordes (Arepas con couscous, A la tierra yo lo canto), le roncoco, une guitare à dix cordes(Viento fresco) et la rabeca, un violon populaire tenu au niveau de la hanche (Andando por el camino, Obrigado Mestre Ambrosio, Indo pra Mata Norte) mais aussi des instruments à vent comme les conques (Celebrando a Yemaya) ou la trutruka, une espèce de trompe marine qui introduit le thème de Tierra. Et évidemment, une série d'instruments à percussions, du berimbau brésilien rendu célèbre par Nana Vasconcelos au pandeiro, un tambour brésilien.
Mais Osvaldo est aussi un chanteur à la voix partagée entre nostalgie (Estrella de la manana) et colère (De un pueblo lejano). A ses côtés, le fidèle Karim Baggili, à la guitare acoustique sur la plupart des morceaux mais aussi à l'oud (Arepas con couscous, un morceau de sa plume) ou à la guitare avec résonateur (Obrigado, Indo para Mata Norte) ; sa compagne Patricia Hernandez-Van Cauwenberg au bombo (gros tambour argentin), à l'udu (pot de terre), au cajon (caisse chère au flamenco) et à la zabamba (une sorte de tom attaché à la hanche et frappé avec deux baguettes) et, enfin, la surprise du quartet : Vardan Hovanissian, du groupe Hijaz, au doudouk (ce hautbois arménien à la sonorité ondoyante qui a fait, en France, le succès du Haddouk Trio de Didier Malherbe) mais aussi au chvi, une flûte à la sonorité perçante.
Au total, une musique chatoyante, avec des textes militants repris dans le très beau livret et, en concert, comme ce fut le cas au café Sauvenière à Liège, un vrai plaisir pour les yeux par l'originalité de l'instrumentation : à découvrir.