• Home
• Over ons
• Links

English
Français

Présentation

« O, Monde aveugle! » traite du déclin d'une civilisation, de gens qui vivent au bord du gouffre et d'un avenir incertain.

Depuis le quatorzième siècle, le monde semble avoir peu changé. Et c'est ce miroir que Zefiro Torna nous renvoie dans ce programme. Mais cet album n'est pas une leçon de morale et ne traite pas que de destruction et de misère. Le concert laisse également la place à des éléments carnavalesques et scabreux, qui étaient alors aussi omniprésents. L'histoire se déroule dans la musique, dans les rythmes, sonorités et textes.

C'est un projet crossover, partant de musique ancienne. Celle-ci se mêle au jazz et aux musiques du monde et c'est ainsi que l'on aboutit naturellement à cette étrange combinaison instrumentale.

Présentatie

'O, Monde aveugle!' gaat over het verval van een beschaving, over mensen die leven op de rand van de afgrond en een onzekere toekomst.

Sinds de veertiende eeuw is er dus eigenlijk maar weinig veranderd. En dat is ook de spiegel die Zefiro Torna ons in dit programma wil voorhouden. Maar dit album is geen moraliserend programma en gaat niet alleen maar over destructie en ellende. Tijdens het concert komen ook de carnavaleske en scabreuze elementen aan bod, want die waren er in die tijd ook volop. Het verhaal zit in de muziek, de ritmes, de klankkleuren en de teksten.

Het is een crossover project, uitgaande van oude muziek. Maar die vermengt zich met jazz en wereldmuziek en dan kom je vanzelf uit op een merkwaardige instrumentcombinatie.

Presentation

'O, Monde aveugle!' is about the decay of a civilization, about people on the edge and an uncertain future.

It appears very little has changed since the fourteenth century. And that is exactly the mirror Zefiro Torna wants to hold up to our faces with its programme. But this album is not a grimly moralizing programme, it does not only deal in destruction and misery. The concert also clears the stage for carnivalesque and scabrous elements, as indeed the period contains a lot of that material as well.

The story is contained within the music, the rhythms, the timbres and the texts. It is based on early music, but as it mixes with jazz and ethnic music one easily ends up with a remarkable combination of instruments.

Holly Moors - moorsmagazine.com

Zefiro Torna is een Belgische band die licht verbijsterende muziek maakt. Eerst denk je dat ze gewoon middeleeuwse muziek spelen op middeleeuwse instrumenten, maar al snel ontdek je dat hier iets intrigerends gebeurt - de middeleeuwen lijken inderdaad als uitgangspunt te zijn genomen, maar de muzikanten spelen alsof ze avantgardistische jazzmuzikanten zijn - het swingt, het is energiek en de arrangementen zijn soms zeer verrassend onmiddeleeuws. Toch hoor je veel oude muziekinstrumenten, maar dan op een manier die je nooit eerder hebt gehoord. De middeleeuwen live, met een rockende jazzhouding.

Daar komt bij dat het album O, Monde Aveugle! een thema heeft - het verval van de beschaving, het leven op de rand van de afgrond en de onzekere toekomst. Denk nu niet dat het daarom een zwartgallige, sombere plaat is geworden, want het tegendeel is het geval - er mag zeker ook gelachen worden en alles klinkt te energiek om melancholiek te stemmen. Maar het is vooral het muzikale avontuur waarin oude muziek wordt gemengd met jazz en niet te vergeten wereldmuziek die de luisteraar verrast en oppept.

Een zeer bijzonder plaatje en een absolute aanrader.

Gerald Van Waes - psychedelicfolk.com ****

Of course with some renewed fantasy after we survived the millennium bug, 2012 is the new idea for an apocalyptic ending. Some sort of total change should not be such a problem because some things need to end and renew themselves sooner or later.

We in Belgium are so much overpopulated in our tiny space and still thousands of foreigners a week try to get in as well, so that houses that used to be for one family are now lived in by many, we consume the last bits of forest for a few left over new building projects. In such a pressure of space we can no longer hide our inner natures with certain immature parts. As soon as we live closer to eachother certain aspects need to grow up. That's how with multiplying people in the world all sorts of confrontations becomes more instinctive. Sooner or later some of these immature conditions need to end.

As a war of morals any sort of fantasy of the apocalypse comes automatically with it, whether it is projected towards 1984, 2000 or 2012 or later, somehow we all feel we need change, but instead we prefer a dramatic ending because change needs efforts. And those who do not commit themselves to the needed renewal, feel doomed. Instead of making premature solutions with a new story and moral, as if an idea like a saviour could solve the world instead (-an idea of people with stubborn patterns, because with a saviour nobody needs to change anything because then it will be made for you just by faith-).

Better than doom with no new ideas yet at hand is to make already a near-carnevallesque expression of the situation, into a sort of Carmina Burana concept of "medieval times". We have experienced conquistadors before and change forced by nations or religious viewpoints. But we also have known Breughel who celebrated life and who laughed with common foolishness. In reality most people left behind were those overwhelmed by dominating irresponsibilities or new forms of fears brought by the new outsider rulers. And when conditions with lack of natural changes repeat itself, politicians will benefit from confusions while direct-at-the-facts decisions are no longer made.

Education prepares for a vague answer to life. Creativity becomes enslaved in its stiff patterns reorganised by new rulers. Then we experience so easily new patterns of doom, decay or find only some easy moral. Some only pray for better solutions without a vision of themselves. Zefiro Torna takes all these conditions of our new focus of apocalyptic times into a musical concept and expresses its several stadiums of doom of hope and in the end concludes with the appreciation of just some small change.

Mixed are the songs of rightful interpretations of medieval songs (at least for the song parts and at least for one of its instruments) mixed with songs of our new middle-point times of doom. The language is Latin, both as a secular mystic language, like a prayer to God in a way we don't understand fully but still try to express or imagine simultaneously as the language of a faraway distance from things beyond our own reach.

The new tracks are of a more recent date, with even a George Brassens 'chanson' song to end the concept with. The arrangements of the songs can be an alternative way to express the returning late medieval times, with a few old instruments like crumhorns, most often they are arranged with instruments like double bass and accordion besides flute, acoustic guitar,.. transferring the full concept to our times more directly. Also the Spanish-Moorish elements are returned by the use of oud and some of the percussion.

The songs can be distant-celebrative, in a secular way or otherwise in a slightly grotesque medieval way, a surreal setting of reality of something a bit more sad in essence. The concept is not changing this whole context's reality through its musical visions. It remains descriptive and visionary. It takes a distance through its Latin texts and in several composers's contexts. I am not sure of how it is set in scene on stage but this might look like a combination of a Bosch and a Breughel painting in a more modernised current setting as a starting point.

The few disharmonies in the themes can be a bit anecdotal without coming to a carnevale because there is still no real distance from it, the full reality of that aspect is most convincing through the small parts of new music instrumentation. Odd are the few folk themes of different origins (klezmer, Irish,..) participating in the instrumental dance beyond times. The beauty of medieval singing always shines through. The band proves with convincing effect that with different instruments like the accordion (tango parts as well) such old songs are still respected and come over equally strong. With the last arranged track before the chanson they return to our times swinging.

gergievfestival.nl

Het einde is nabij! Volgens sommige zieners is het zelfs onzeker of de wereld nog zal bestaan tegen de tijd dat het Gergiev Festival begint. Die onheilsprofeten staan in een eeuwenlange traditie - maar dat geldt evenzeer voor de sceptici die de dag blijven plukken in de overtuiging dat de ondergang nog wel even op zich zal laten wachten.

Het aloude thema van aanzeggers en weglachers inspireerde de Vlaamse alleskunners van Zefiro Torna tot hun duizelingwekkend muzikale programma Oh, monde aveugle! Johannes Ciconia ontmoet George Brassens, dertiende-eeuwse ballades gaan over in tijdloze liederen, luit en kromhoorn klinken samen met bandoneon en saxofoon.

Een schilderachtige voorstelling in de geest van Jeroen Bosch - misschien wel dé ontdekking van dit festival.

De Standaard

Tussen Franse volksmuziek, oude muziek en jazzinvloeden in zoekt het Belgische ensemble Zefiro Torna naar muziek die als een meditatie over de tijd dient. O monde aveugle ( ) evoceert het gevoel dat de apocalyps nadert en neemt de late veertiende eeuw als metafoor voor deze crisistijd.

Het levert geen crisismuziek op, wel een sierlijke mix van traditionele klanken, met de renaissance als grondtoon en allerlei bizarre sprokkels uit de wereld. Alles is akoestisch ingespeeld en improvisatie krijgt veel plaats.

Soms hoor je natuurimitaties, dan weer ongehoorde instrumenten. Soms klagen melodieën over de grote veranderingen, dan weer krijgen we dolle fratsen. Het samenspel tussen deze zes uitstekende muzikanten is niet zomaar virtuoos: het is vooral gedurfd, doorvoeld en heel eigenzinnig.

Zefiro Torna oogstte al grote lof met zijn vorige programma Les tisserands en ook deze cd valt op als een fantasievolle evocatie van een woelige tijd waaruit we iets kunnen leren. Boeiend!

Marc Bauduin - Le Canard Folk

Le label Homerecords poursuit son exploration des musiques inhabituelles avec ce cd sous-titré "Songs for the apocalypse », la suite de « Les Tisserands ».

Traitant du déclin d'une civilisation depuis les 14ème siècle, cette construction intellectuelle mélange des éléments de musique ancienne, jazz et musique du monde.

Avec Els Van Laethem, Jowan Merckx, Philippe Laloy, Gwen Cresens, Vincent Noiret, Jurgen De Bruyne et Liam Fennely.

Michel Schroeder - Zeitung

Actualité du Disque : des joyaux à écouter.

... Quant à l'album « O, Monde Aveugle, songs for the Apocalypse », 4446070, de Zefiro Torna, publié chez homerecords.be, il nous invite à plonger dans un projet crossover, dans lequel des sonorités et des textes qui disent le déclin de la civilisation. La musique ancienne se mêle au jazz et aux musiques du monde. Les combinaisons instrumentales sont étranges, mais toujours fascinantes.

Michel Schroeder - Zeitung

The second group is based in Belgium and is called Zefiro Torna and since their start fifteen years ago they amazed listeners with their own interpretation on early music pieces.

On this new album they are a sextet and joined by guest musician Liam Fennelly on Kamanche, viola da gamba and Fiddle. In 2005 they won a Belgian price for best classical album of the year. The band is not just another early music consort, but a group of creative minds who dare to look further than the century old music, they give it a very own interpretation and a strong modern sounds. The hundreds of years old songs and tunes are mixed with new compositions by the musicians and others like Brassens Le blazon. Els van Laethem's beautiful voice plays a central role in the group's music and her compositions for example La gola builds bridges between the old and the new.

Zefiro Torna makes early music accessible for a inexperienced audience with real craftsmanship, strong songwriting and an energetic and creative sound.

Jean-Luc Matte - musette.free.fr

Le nom de ce groupe ne vous dit sans doute pas grand chose, et c'est sans doute pour cette raison que la pochette précise, en second sous-titre "The sequel to Les Tisserands" histoire de vous rappeler que Zefiro Torna constituait une moitié environ de l'effectif des musiciens de l'album Les Tisserands.

Et certains noms des musiciens du groupe devraient vous dire quelquechose : Jowan Merckx tout d'abord, 1er prix de cornemuse à St-Chartier 2001, Philippe Laloy, le saxophoniste de cette famille de musiciens bien connue ou encore Vincent Noiret, le contrebassiste dont on ne compte plus les interventions au sein des albums de chez Homerecords. Autour d'eux Els Van Laethem (voix, trombone et, bien moins courant, à la trompette marine), Gwen Cresens aux accordéons et voix, Jurgen de Bruyn aux luth et archiluth et à la direction. Sans oublier la présence de Liam Fennely maniant diverses cordes sur trois plages.

Le répertoire mêle compositions des membres du groupes, chants des XIVème au XVIème siècle et... Le Blason de G. Brassens...Tout cela sur des couleurs musicales mêlant de la même manière musique ancienne (notamment dans les timbres vocaux) et harmonies parfois plus actuelles.