• Accueil
• Contact
• Liens

Nederlands
English

Présentation

Après de longues années de travail avec "Jambangle", le compositeur et pianiste Karel Van Marcke a décidé de créer un nouveau groupe: "Chroma".

Le style de Karel Van Marcke n'a pas changé, sa musique est toujours basée sur le rythme et les longues mélodies, mais il s'est plus laissé inspirer par ses auteurs favoris Hermeto Pascoal et Egberto Gismonte.

Chroma travaille avec une chanteuse attitrée et pour ce premier enregistrement il a été fait appel à un quintette instrumental auquel se sont ajoutés des invités. Les chanteurs David Linx et Geike Arnaert (Hooverphonic) avec Peter Hertmans à la guitare (Greetings for Mercury), Ingrid Weetjens (chant), Tuur Florizoone (accordéon, Tricycle) et Peter Schneider (percussions), ont collaboré au CD "Radea".

Le jeune producteur de talent David Poltrock (Savalas, Els De Schepper,...) a donné au jazz de Chroma un ton plus frais et plus accessible. Le concept 'sound and energy' met cet enregistrement à la portée d'un public plus vaste. Tous les musiciens se sont enrichis de nouvelles expériences, car si le musique de Van Marcke n'est au départ pas évidente pour tout un chacun, le producteur David Poltrock a déplacé les frontières de l'ouverture pour l'entièreté du groupe. Un orgue Hammond, un Fender Rhodes et Wurlitzer keys ont leur impact sur le son produit...

Après la tournée de concerts en mai et juin 2007 en quintette, la totalité du CD "Radéa" sera présentée au Blue Note Festival 2007 à Gand. Le CD est sorti sur homerecords.be (distribuion AMG) qui organise une importante campagne de promotion au Benelux ainsi qu'en France.

Voorstelling

Na verschillende jaren gewerkt te hebben met Jambangle, besloot componist en pianist Karel Van Marcke zijn nieuwe band "Chroma" op te starten.

Compositorish blijft Van Marcke in dit nieuwe project trouw aan zijn stijl maar zijn voorliefde voor Hermeto Pascoal en Egberto Gismonte komen nu meer aan bod. Ritme en lange melodieen vormen nog steeds de vaste ingredienten van zijn muziek.

De keuze van Chroma om met een vaste zangeres te werken evolueerde voor deze eerste CD-opname naar een intrumentaal kwintet, omringd door diverse gasten. Zangers David Linx en Geike Arnaert (Hooverphonic) en ook Peter Hertmans (gitaar, Greetings for Mercury), Ingrid Weetjens (zang), Tuur Florizoone (accordeon, Tricycle) en Peter Schneider (percussie), werkten mee aan de CD "Radea".

De vernieuwde artistieke aanpak van de getalenteerde jonge pop-rock producer David Poltrock (Savalas, Els De Schepper,...) steekt de jazz van Chroma in een frisser en meer toegankelijk kleedje.Het concept 'sound and energy' maakt deze opname voor een groter publiek toegankelijk .

De opnames waren een verrijkende ervaring voor elk muzikant ! Van Marcke's muziek is zeker geen voorbeeld van evidentie,maar producer David Poltrock wist de grenzen van openheid en vernieuwing bij de ganse band te verleggen.Hammond orgel,Fender Rhodes en Wurlitzer keys zorgden voor een directe impact op de groepsklank...

Na diverse promotieconcerten (mei-juni 2007) in kwintetbezetting zal de CD "Radea" in zijn geheel vorgesteld worden op het Blue Note Festival 2007 te Gent. De CD wordt wereldwijd (I- Tunes) gereleased door homerecords.be. Een intense PR-campagne zal de plaat in de Benelux en Frankrijk promoten.

Presentation

After his adventures with Jambangle, composer and pianist Karel Van Marcke decided to start a new band "Chroma".

Van Marcke's compositional style clearly continues but his love for Egberto Gismonte and Hermeto Pascoal are reflected in the new pieces. Rhythm and long melody lines are still the main ingredients of his music.

After a search for the ideal female lead singer, Van Marcke decided to work with different guests for his first Chroma album "Radea". Singers David Linx and Geike Arnaert (Hooverphonic) contributed to the recording. Completing the line - up Chroma asked other friends to join: guitarist Peter Hertmans (Greetings for Mercury), accordionist Tuur Florizoone (Tricycle), singer Ingrid Weetjens and percussionist Peter Schneider.

Rock musician and sound wizard David Poltrock was asked to produce the CD, and achieved with his 'sound and energy' vision, a totally new jazz sound. The project recording sessions were pure magic for all the people ! Van Marcke's music is not obvious - that's a fact - but producer David Poltrock has inspired the musicians to open up musically whilst respecting the original composition in their playing. Van Marcke was compelled to play Hammond organ, Fender Rhodes and Wurlitzer keys and as a result the band sound could be changed within a second... Bass player Cedric Waterschoot changed his miking technique and was so thrilled about the result ... and so on...

After different presentation concerts ( May - June 2007 ) in quintet, Chroma will present the full CD project "Radea" on the famous Blue Note Records Festival 2007 in Ghent. The CD is to be released worldwide ( I Tunes, ... ) by Homerecords.be. The Benelux and France are the first main targets of the records company PR strategy.

Luque & Kris - JAZZZOLDERvzwNIEUWS

Complex en intrigerend, de composities van Karel Van Marke voor zijn nieuwe CD Radea en zijn band Chroma. Deze stukken waren de hoofdmoot van hun programma op 'den jazzzolder/kapel' waar zij het spaarzaam opgekomen publiek enthousiasmeerden met een zuiver instrumentale benadering van hun CD, die voor het overgrote deel uit nummers met diverse vocalisten bestaat en in primeur te koop aangeboden werd. De musici stonden scherp tot groot jolijt van ieders oren.

Cedric Waterschoot op zessnarige bas (en alle zes in gebruik) wervelde door en droeg tegelijkertijd, de twee sets en het bisnummer. Invallend drummer van dienst, Herman Pardon, perfect en fris. Pascal Schumacher op vibes, een klasse apart en extra in de verf gezet door de natuurlijke galm van de locatie. Klarinetten en sax door Joachim Badenhorst prachtig in het klankbeeld verweven. Uitmuntend op electrische toetsen, Karel Van Marke, maar liep soms, spijtig genoeg, een beetje verloren in het nagalmende geweld van Schumacher.

Met de CD in het achterhoofd, met zijn mogelijke vocale combinaties, lijkt mij dit een mooie kanshebber voor het komende festivalseizoen. (Luque)

De naam Chroma dekt absoluut de lading van deze groep. Componist-pianist Karel van Marcke vermengt vele kleuren en vormen tot een intelligent geheel: geen easy-listening maar boeiende, avontuurlijke jazz die je niet loslaat. Pascal Schumacher speelde met veel plezier -zijn onfeilbare techniek laat dat toe- duizenden frisse noten van gekleurd glas de zaal in. Ideale combinatie met die andere grote solist, Joachim Badenhorst, die met zijn typische mooie droge tenor- en klarinetsound een, als het ware, uitgesneden kontrast vormde.

In goede jazz speel je schaak, in dit geval, met vijf tegelijk, en bassist Cedric Waterschoot was met zijn loper aanwezig op het hele bord zonder zijn compagnon toren, invaller drummer Herman Pardon, te ontzien.

Een avond vol mooie momenten, spannende composities met veel variatie en emotie op de juiste plaats...(Kris)

brusselnieuws.be

Chroma : zonder keurslijf

Sint-Joost-ten-Node - Het nieuwste project van pianist-componist Karel Van Marcke heet Chroma. Zopas bracht de groep haar debuut-cd uit, Radea, met daarop een opmerkelijke gastbijdrage van Hooverphonic-zangeres Geike Arnaert. Agenda sprak met Karel Van Marcke, een gedreven artiest die constant op zoek is naar vernieuwing.

Net als bij zijn vorige groep (Jambangle) ontwikkelt Van Marcke opnieuw een eigen muzikale stijl in het verlengde van fusionjazz. De muziek heeft een onmiskenbaar filmisch aspect, terwijl er ook duidelijke links opduiken met rock en pop.

Bij Jambangle waren jullie met zestien. Chroma is een kwintet. Was u uitgekeken op de formule?
KAREL VAN MARCKE: Ik wilde inderdaad nieuwe horizonten verkennen en dat met andere mensen. Eerlijk gezegd had ik genoeg van het hele jazzwereldje vooral omdat ik alles steeds zelf regelde. Zakelijk gezien was een groep van zestien muzikanten wat te log geworden. Ik kreeg niet meer verwezenlijkt wat ik wilde. Vandaar dat ik een sabbatperiode ingelast had, althans op jazzgebied, want ondertussen bleef ik wel verder componeren voor onder andere het Vlaams Radio Orkest.

U slaagt erin om u steeds te omringen met de juiste muzikanten. Hoe vindt u ze telkens weer?
VAN MARCKE: Ik heb sowieso altijd geopteerd om te werken met jonge muzikanten omdat die nog in volle evolutie zitten en dat ongelooflijk spontane nog in zich hebben. Zelf ben ik nog altijd fulltimemuziekleraar. Op die manier blijf ik op de hoogte van wie wat kan. Daarnaast is er natuurlijk de mond-tot-mondreclame. Zo kwam saxofonist Joachim Badenhorst erbij omdat onze vibrafonist Pascal Schumacher zei dat hij de perfecte man was. Dat bleek meteen bij de eerste repetitie. Idem voor bassist Cédric Waterschoot die de groep vervoegde op aanraden van mijn vroegere bassist Wouter Berlaen. Zo heb ik al dikwijls de luxe gehad om met de beste muzikanten van België te kunnen werken. Grotendeels komt dat omdat ze weten dat ik er telkens helemaal voor ga. Daar hebben ze respect voor. Ze beseffen daarbij dat de budgetten niet hoog zijn, maar ze weten ook dat ik het uiterste uit de kan haal voor hen. Muzikanten begrijpen hoe moeilijk het voor een componist is om zijn ding te kunnen doen. Daarom proberen ze mij zoveel mogelijk te steunen, wetende dat ik heel correct ben. Zelf kwam ik jarenlang aan de kost als muzikant en werd ik langs alle kanten uitgebuit. Ik wil niet dat dit gebeurt met diegenen die met mij werken.

Met Geike Arnaert haalt u iemand binnen die wel andere voorwaarden gewoon is. Stelt dat geen probleem?
VAN MARCKE: Het is op aanraden van producer David Poltrock (Yasmine, Stash) dat ik haar contacteerde. Ze was onmiddellijk akkoord om mee in dit avontuur te stappen. Natuurlijk zijn er financiële consequenties maar daar draait het niet om bij Geike. Zij is ook iemand die haar grenzen wil verleggen en haar werk doet met hart en ziel. Het bewijs: ze gaat vanaf nu regelmatig meezingen als we ergens spelen, gewoon om zich beter te kunnen inwerken. Gisteren stond ze trouwens voor de eerste maal met ons op het podium. In De Hopper nota bene (bekende jazzkroeg in Antwerpen, gtb). Daar werd ze zowat voor de leeuwen geworpen. Voor het eerst ondervond ze hoe jazzmuzikanten denken en handelen als ze live spelen. Bij ons gebeurt alles heel organisch. Wij zitten niet in een strak keurslijf zoals bij popmuziek. Dat vergt een grote aanpassing van haar. Ze heeft echter bewezen dat ze lef heeft en dat ze het aankan. Natuurlijk plukken wij vruchten van haar naambekendheid maar omgekeerd is het voor haar een mooie leerschool.

De cd Radea wordt officieel voorgesteld tijdens het Blue Note Records Festival in Gent op 15 juli.

:: Chroma
locatie: Jazzstation, Leuvensesteenweg 193A, Sint-Joost-ten-Node, 02-733.13.78
datum: 16 juni om 18.00 uur
tickets: 5 euro

Georges Tonla Briquet © Agenda

Gent : Blue Note Records Festival

Tot slot, in een volledig andere stijl, willen we ook nog het nieuwe project van Karel Van Marcke even in de spotlights zetten. Met Chroma plaatst pianist/componist Van Marcke zich definitief op de kaart van de Vlaamse jazz. De rijkheid van zijn composities komt in dit kwintet voluit tot zijn recht, in de handen van jonge, creatieve muzikanten als Joachim Badenhorst (sax) en Lionel Beuvens (drums). Maar Van Marcke breidt voor de gelegenheid zijn band uit met gitarist Peter Hertmans, percussionist Peter Schneider, accordeonist Tuur Florizoone en als special guest Hooverphonic-zangeres Geike Arnaert.

Georges Tonla Briquet - Agenda/Brussel Deze Week, Juin 07

Radea est le titre du premier album du groupe Chroma, le dernier projet du pianiste et compositeur Karel Van Marcke. Tout comme au sein de sa précédente formation (Jambangle), il y développe une dialectique singulière dans le prolongement du jazz fusion.
La toile de fond cinématographique de la musique est indéniable, tout comme le lien avec le rock et la pop. Mais le phénomène le plus frappant dans ce contexte est sans nul doute la participation de la chanteuse Geike Arnaert (Hooverphonic). Nous avons rencontré Karel Van Marcke, un artiste engagé en quête de renouvellement constant.

Jambangle comptait seize membres. Chroma est un quintette. Vous étiez impatient de tester cette formule?
KAREL VAN MARCKE : Je voulais en effet explorer de nouveaux horizons avec d'autres gens. Honnêtement, j'en avais assez du petit monde du jazz, surtout parce que je devais toujours tout régler tout seul. Concrètement, un groupe de seize, c'était devenu trop lourd. Je ne parvenais plus à réaliser ce que je voulais. J'ai donc vécu une période sabbatique, du moins dans la pratique du jazz, car entre-temps, je continuais à composer pour le Vlaams Radio Orkest, entre autres.

Vous parvenez toujours à vous entourer des bons musiciens. Vous les trouvez où ?
VAN MARCKE : J'ai toujours opté d'office pour la collaboration avec de jeunes musiciens qui sont encore en pleine évolution et possèdent énormément de spontanéité. Je suis moi-même toujours prof de musique à plein temps. Ça me permet de rester au courant des capacités de tout le monde.
Et puis il y a aussi le bouche-à-oreille. Le saxophoniste Joachim Badenhorst a pu ainsi nous rejoindre parce que notre vibraphoniste Pascal Schumacher nous a dit qu'il était l'homme de la situation. Et ça s'est confirmé dès la première répétition. Idem pour le bassiste Cédric Waterschoot qui a inclus nos rangs sur le conseil de mon ancien bassiste Wouter Berlaen.
J'ai souvent eu le luxe de travailler avec les meilleurs musiciens de Belgique. C'est dû en grande partie à leur conscience que je m'engage toujours à fond. Ils ont du respect pour ça. Ils ont conscience que ça implique que les budgets ne sont pas extraordinaires mais ils savent aussi que je suis capable de tout pour eux. Les musiciens comprennent la difficulté pour un compositeur de faire son propre truc. Et ils tentent de me soutenir un maximum, en sachant que je suis très correct.
J'ai moi-même gagné ma vie pendant des années comme musicien et j'ai été exploité de tous côtés. Je ne veux pas que la même chose se produise avec les gens qui travaillent avec moi.

Le fait que Geike Arnaert, qui participe au dernier disque, soit habituée à d'autres conditions ne pose-t-il pas de problème ?
VAN MARCKE : C'est une idée du producteur David Poltrock (Yasmine, Stash). Quand je l'ai contactée, elle a tout de suite accepté. Il y avait bien sûr des conséquences financières, mais ce n'est pas ce qui intéresse Geike. Elle est aussi de ceux qui veulent élargir leur horizon et s'engagent corps et âme dans leur travail.
Pour preuve, elle viendra régulièrement participer à nos concerts, simplement pour mieux s'intégrer. Elle a d'ailleurs fait sa première scène en notre compagnie pas plus tard qu'hier ! Au café De Hopper, (un club de jazz célèbre à Anvers, N.D.LR.). C'était comme être jetée dans la fosse aux lions. Pour la première fois, elle pouvait éprouver la façon de penser et d'agir des jazzmen en concert.
Chez nous, tout se passe de façon très organique. Nous ne travaillons pas dans un carcan précis comme dans la pop. Ça exige d'elle une grande adaptation. Et elle a prouvé qu'elle en avait le culot et la capacité. Naturellement, nous profitons de sa renommée, mais réciproquement, c'est pour elle une belle école.

L'album sera présenté officiellement au Blue Note Records Festival à Gand le 15 juillet.

Bart Cornand - Knack

In concert : 15/7, Blue Note Records Festival, Gent

De Gentse pianist-componist Karel Van Marcke doekte zijn verdienstelijke bigband Jambangle op en begint met Chroma met een schone lei. Het mocht al eens wat gebalder en toegankelijker, vond hij. Daar hoorde een nieuwe kernband bij, en die is verdomd goed met Joachim Badenhorst (klarinet en sax), Pascal Schumacher (vibrafoon), Cedric Waterschoot (basgitaar) en Lionel Beuvens (drums).

De doorgaans wat gereserveerde Van Marcke laat zich op "Radea" verrassend gaan, met intelligente "books" en geile Hammonds, Rhodes en Wurlitzers. "Le Jouet", met de virtuoze vocalist David Linx, is een echte rollercoaster, "Différences" (met gastvocaliste Ingrid Weetjens) slaat om in vette funk, en "Changes" laat gitarist Peter Hertmans op zijn breedst horen.

De poppy productie van David Poltrock maakt het allemaal uitstekend verteerbaar, al slaat de meter af en toe wat ver uit in die richting. Van publiekstrekker Geike Arnaert, de nimf van Hooverphonic, onthouden we vooral haar aandoenlijke interpretatie van de Engelse taal, maar dat mag de pret niet drukken: Van Maecke is eindelijk bevallen van de plaat waar hij al jaren zwanger van was, en die hem eindelijk als componist op de kaart zal zetten.

Frisse, gelaagde jazz met spannende muzikanten waarin verdomd veel gebeurt.

Alain Goldschmidt, acroche n°27

Sympathique projet jazz que celui du groupe Chroma, initiative du compositeur et pianiste Karel Van Marcke.

Sous l'égide du producteur David Poltrock (Savalas, Els De Schepper, ect.), ce CD intitulé « Radea » est d'une grande accessibilité et fort agréable à écouter. D'autant qu'il s'enrichit de voix 'invitées' parmi les plus intéressantes : David Linx, Geike Arnaert (Hooverphonic) et l'incroyable Ingrid Weetjens, dont le timbre si particulier capte immédiatement l'attention, notamment dans un morceau justement intitulé « Différences ». Parmi les invités sur cet album, on retrouve également Tuur Florizoone, décidément fort actif, mais ce n'est que justice.

Musicalement, on navigue avec plaisir entre morceaux bien rythmés et easy jazz (« Sense for life »), avec parfois une note d'humour bienvenue (« FT's Chicken Parade »).

Un projet fort bien troussé, que l'on écoutera en sirotant un apéro à l'ombre de ces notes jazzy.

Feeling n° 7/263, juillet 2007, Geike gaat vreemd

Componist Karel Van Marcke inviteerde met zijn nieuwe band Chroma diverse gasten om samen de cd "Radea" op te nemen. Onder de genogdigen Geike Arnaert van Hooverphonic en David Linx, een van de beste Europese jazzvocalisten van vandaag. Het resultaat is een frisse sound die zelfs de grootste jazzleek kan bekoren.

"Radea" wordt voorgesteld op het Blue Note Festival in Gent op 15 juli.

Dieter Craeye - kindamuzik.net

Hoe ben je met jazz in aanraking gekomen?
"Door mijn studies klassiek slagwerk aan het Muziekconservatorium te Brussel. Jazz piano was een verplicht vak in de afdeling slagwerk pedagogie. Toch speelde ik reeds verscheidene jaren keyboards in diverse popbands en componeerde ik veel songs en instrumentale muziek."

Wat heeft jou ertoe aangezet om op Radea voor het eerst met vocalen te werken?
"Reeds geruime tijd had ik zin om mijn composities open te trekken en meer toegankelijk te maken naar een ruimer publiek. Dat kon door er vocalen aan toe te voegen. Het popsegment was me nooit vreemd."

Waarom is de keuze op Geike Arnaert van Hooverphonic gevallen?
"Het was op aanraden van mijn producer, David Poltrock (Savalas). Hij speelt al geruime tijd met Geike in Hooverphonic."

Wie geniet voor jou als pianist en bandleider de voorkeur uit volgend trio: Count Basie, Dave Brubeck of Duke Ellington?
"Duke Ellington!!! Wat een componist en arrangeur ... ."

Welke muziekvorm ligt jou het nauwst aan het hart: componeren, arrangeren of soleren?
"Eerst het componeren en dàn het arrangeren, want ook dat doe ik uitermate graag. Soleren is iets wat het publiek nu eenmaal verwacht bij een jazzconcert. Maar toch ... ik beperk het soleren tot het strikte minimum en laat dit liever over aan de anderen."

Dani Heyvaert - Mazzmusikas 75

Het laat tegenwoordig weinig ruimte voor discussie: Homerecords.be is met voorsprong het meest boeiende label dat we binnen onze grenzen kennen. Steevast brengen ze cd's uit waarop iets te beleven is dat elders niet aan de bak komt.

Neem nu Chroma, de nieuwe groep van toetsenist Karel Van Marcke die u misschien nog kent van zijn werkzaamheden bij Jambangle. In die groep zitten jonge gasten die de stempel 'beloftevol' al lang ontgroeid zijn en die als 'musician's musicians' hun sporen al meer dan een beetje verdiend hebben.

Er is Pascal Schumacher, wiens vibrafoongeluid zo herkenbaar is en wiens twee platen onder eigen naam nooit genoeg aanbevolen kunnen worden, er zijn de klarinetten en de sax van Joachim Badenhorst en er is de indrukwekkende ritmetandem Cedric Waterschoot (bas) en Lionel Beuvens (drums). Samen zorgen zij voor een superspeciaal groepsgeluid dat wellicht niet meteen op uw lokale radio te horen zal zijn, maar dat wel van de eerste noot tot de laatste boeit.

Dat komt mede omdat twee van de beste zangers uit onze contreien ingehuurd werden voor de plaatopnames: David Linx en Geike Arnaert hoeven we u allicht niet voor te stellen. Het titelnummer, door Arnaert ingezongen, doet haar stem de meest onvermoede dingen doen. Ook Ingrid Weetjens zingt mee (Differences is een fantastisch nummer), terwijl de accordeon van Tuur Florizoone schittert in FT's Chicken Parade. Verder nog van de partij: de Peters Hertmans op gitaar en Schneider op percussie.

Pas na lectuur van de heel kleine lettertjes in het boekje, merken we dat David Poltrock op de producerstoel zat. Dat verklaart veel: die man doet iets met muziek dat onze oortjes telkens weer enorm bevalt. Hij heeft wellicht het maximum uit deze groep gehaald: dit is jazz, jawel, maar dan wel met raakpunten met rock, bossa en samba.

Deze zomer is Chroma onder meer te bewonderen op het Gentse Blue Note festival. Zet uw bezwaren tegen het licht elitaire tintje van dat festival even opzij en ga gewoon kijken, want dit is muziek van internationale klasse. (DH)

Sabam magazine n° 49

Karel Van Marcke présente avec « Radea » le premier opus d'un groupe fraîchement créé et constitué d'artistes d'envergure : Karel Van Marcke, Pascal Schumacher, Joachim Badenhorst, Cedric Waterschoot et Lionel Beuvens. Quintette instrumental à la base, Chroma a travaillé - pour ce premier enregistrement - avec des invités dont les noms ne peuvent laisser indifférent : David Linx, Geike Arnaert (Hooverphonic) et Ingrid Weetjens (chant), Peter Hertmans (guitare), Tuur Florizoone (accordéon) et Peter Schneider (percussions).

Le style de Karel Van Marcke n'a pas spécialement changé par rapport à ce qu'on connaît de son oeuvre (il a travaillé de longues années avec Jambangle), mais il s'est sans doute plus laisser porter par l'inspiration de ses auteurs favoris, Hermeto Pascoal et Egberto Gismonte.

Après quelques concerts livrés au coeur du printemps, l'intégralité de l'album Radea sera présenté cet été, au Blue Note Festival 2007 (Gand).

JD- deBassist n° 1

Om met de deur in huis te vallen : Radea is een zeer boeiend album van een zeer goede band. Het sterkste punt van dit Belgische collectief zijn de inventieve composities van pianist Karel Van Marcke.

De basis is jazz, maar wel met flinke invloeden uit pop, rock, klassiek,wereldmuziek en ga maar door. Doorgecomponeerde stukken lopen naadloos over in vrije improvisaties, complexe ritmische en melodische structuren klinken op een of andere manier toch toegankelijk. Dat laatste is natuurlijk zeker te danken aan de kwaliteiten van de bandleden.

Naast Van Marcke zijn dat rietblazer Joachim Badenhorst, drummer Lionel Beuvens, vibrafonist Pascal Schumacher en bassist Cedric Waterschoot, aangevuld met vocalisten David Linx, Geike Arnaert en Ingrid Weetjens, gitarist Peter Hertmans, percussionist Peter Schneider en accordeonist Tuur Florizoone. Met name de vocalisten zorgen voor een aangename variatie in klankkleur, zonder de eenheid te verstoren.

Verder is Radea top geproduceerd, met een mooie, warme, open sound. Is er dan niets te klagen? Weinig, in elk geval. Voor mij had het geheel iets viezer mogen klinken, een klein randje had geen kwaad gekund. Chroma is heel in de verte vergelijkbaar met Voer, de Nederlandse band rond violist Oene van Geel en zangeres Beatrice van der Poel. Die groep zoekt toch nog wat meer de grenzen op. Een snufje van dat soort gecontroleerde gekte had Radea nog sterker gemaakt.

Maar goed, wellicht gaat Chroma in een livesituatie ook wel verder; de muziek leent zich er in elk geval voor. Dit uiterst kleine kritiekpuntje neemt niet weg dat Chroma met Radea een ouderwetse groeiplaat heeft afgeleverd, zo een die bij elke draaibeurt nog beter lijkt te worden.

Top!

Sabam magazine n° 49

Karel Van Marcke levert met Radea de eerste cd af van een kersvers opgerichte groep met artiesten van formaat: Karel Van Marcke, Pascal Schumacher, Joachim Badenhorst, Cedric Waterschoot en Lionel Beuvens. Chroma is oorspronkelijk een instrumentaal kwintet, maar voor deze eerste opname werkte het samen met David Linx, Geike Arnaert (Hooverphonic) en Ingrid Weetjens (zang), Peter Hertmans (gitaar), Tuur Florizoone (accordeon) en Peter Schneider (percussie).

Karel Van Marcke's stijl is niet meteen veranderd. (hij werkte verschillende jaren met Jambangle), maar hij heeft zich nu wellicht meer laten leiden door zijn voorliefde voor Hermeto Pascoal en Egberto Gismonte.

Na enkele concerten in het voorjaar zal het album van de zomer in zijn geheel voorgesteld worden op het Blue Note Festival 2007 (Gent).

KVK - De Standaard

Componist en toetsenman Karel Van Marcke probeerde met Jambangle een origineel geluid in de big bandwereld te laten horen. Nu is hij terug met een mooi kwintet, Chroma, waarin hij vrolijk in de weer is met allerlei toetseninstrumenten, zoals het hammondorgel, de Wurlitzer en de elektrische Fender Rhodes piano. Daarnaast heeft hij ook diverse gasten.

Van Marcke componeert graag nummers met een filmische zwier. Die zijn er ook op "Radea", maar er staan ook enige gebalde stukken op. "Le jouet", met de stem van David Linx als bijkomend instrument, klinkt funky. Vibrafonist Pascal Schumacher geeft de muziek een flinke drive met zijn zinderende notenregen.

Van Marcke engageerde ook Geike Arnaert, de sirene van Hooverphonic. Maar haar Kate Bushachtige zang brengt deze muziek in een ander vaarwater. De teksten komen er ook niet echt goed door. Chroma krijgt er natuurlijk wel meer zichtbaarheid door.

Een sterk spelende rietblazer Joachim Badenhorst en een kokend orgel volgen op de vervormde zangstem van Ingrid Weetjens. Van Marcke wisselt tintelende stukken af met een ballad als "Senses for life". "FT's chicken parade" is een brok plezier, waarin van Marcke op zijn best is. "Latina" herinnert zowaar aan de jazz fusion van Chick Corea's Return to Forever. "Changes" bevat alweer een uitstekende klarinetsolo en een mooi gitaarpartij van gast Peter Hertmans.

"Radea" is een gevarieerde opname, al hinkt ze wat op twee benen. Producer David Poltrock geeft er een popglans aan, maar de band omhelst soms ook de meer pure jazz, waardoor de homogeneiteit wat zoek is. Al bij al is de balans evenwel positief: Chroma is een stevig kwintet en Van Marcke componeerde enkele wervelende nummers.

PDB - Het Nieuwsblad

Gentenaar Karel Van Marcke verbaasde velen met zijn bigband Jambangle. Nu vermengt hij met zijn jazzfusiongroep Chroma vele muzikale kleuren tot een overtuigend geheel. Niks dan sterke composities op deze cd, of ze nu instrumentaal zijn dan wel een popjasje aangemeten krijgen met gastvocalisten David Linx, Geike Arnaert (Hooverphonic) en Ingrid Weetjens.

Naast zijn basisgroep, waarin Van Marcke zelf naast piano ook orgel en ander fraais beroert, speelt ook gastgitarist Peter Hertmans een opmerkelijke rol.

Nieuwsblad.be

'Ik wil overal van proeven'

Karel Van Marcke maakt met Chroma hedendaagse jazzfusion

GENT - Karel Van Marcke stond al met een big band Jambangle op Jazz in 't Park en keert terug met zijn nieuwe kwintet Chroma. Hij brengt twee extra gasten mee: actrice Hilde Heijnen en accordeonist Tuur Florizoone.

Gentenaar Karel Van Marcke is vooral componist. Eerder al stortte hij zich met de kleine big band Jambangle op de jazz. Sinds vorig jaar mei bestaat zijn kwintet Chroma, een jazzfusion band. Met die band en gasten als David Linx en Geike Arnaert (Hooverphonic) bracht hij de cd Radea uit.

'De bezetting van Chroma met Joachim Badenhorst (rieten), Pascal Schumacher (vibrafoon), Lionel Beuvens (drums) en Cedric Waterschoot (bas) ligt vast. Maar voor Jazz in 't Park breng ik twee speciale gasten mee: actrice Hilde Heijnen en accordeonist Tuur Florizoone. Heijnen brengt teksten van Alain Pringels.'

'In Chroma profileer ik me niet alleen als componist, maar doe ik ook intensief mee als muzikant. Chroma vormt een stijlbreuk met de zware muziek van Jambangle. In Chroma kan ik zelfs mijn liefde voor Deep Purple en Pink Floyd, de muziek van mijn jeugd, stoppen. Het Hammondorgel in 'Changes' verwijst naar Pink Floyd. Onze producer David Poltrock heeft dat aangevoeld.'

Karel Van Marcke: 'Ik hou van alles wat fusion is, ook in de klassieke muziek, ik wil overal van proeven. Ik zou heel graag theater- en filmmuziek schrijven.'

Van Marcke won al twee keer de Sabam compositieprijs. Samen met pianist Michel Bisceglia en Werner Bellon arrangeerde hij muziek voor de animatiereeks 'Symfollies' die kinderen in contact brengt met klassieke muziek.

André Joassin - Le Soir/Le Mad

Nouveau projet inventif pour le claviériste Karel Van Marcke. Chroma emprunte ses sonorités au jazz (vibraphone de Pascal Schumacher), aux tendances modernistes (la voix de David Linx), à l'électro, à l'avant-garde brésilienne... L'art du compositeur consiste à fondre tout cela en une musique inclassable, dont les changements d'ambiance racontent vraiment quelque chose.

L'un des albums belges intéressants de 2007.

Marcelo - discos-argentinos.com

Sometimes, you remain wordless. What else could you tell abt belgium label Homerecords and its wonderful releases. Last released Chroma's CD is a confirmation of this.

After giving us Jambangle, keyboard player Karel van Marcke comes to us another time. David Poltrock_ he himself a musician_ helps in producing, and a gang of invited musicians, that give to the project all their talent, achieve an outcome deserving a goldprize.There are guest voices as David Linx, Geike Arnaert and Ingrid Weetiens and instrument performers as Peter Hertmans, guitar, T.F. accordion and Peter Schneider, percussion.

What a bunch, give me a brake, pls!In some themes we realize how fond of latin rythms Karel is. In fact, is a pop music record, dressed with jazz textures, that serves us a salad with an outstanding taste. I do special remarks for the first and last track. And all the tracks in which Pascal Schumacher plays vibes.

Enjoy it!. Marcelo

Peter De Backer - muziekmozaiek.be****

Zijn het popsongs die een jazzjasje krijgen aangemeten, of jazzstukken die popachtig klinken? In ieder geval zijn dit stuk voor stuk sterke composities, die bij elke luisterbeurt iets meer van hun schoonheid prijsgeven. Allemaal zijn ze van de hand van Karel Van Marcke, die hier niet alleen de (elektrische) piano beroert, maar net zo goed een sappig Hammondorgel of zelfs een Wurlitzer. Van Marcke maakte al indruk met de sound van zijn bigband Jambangle. Met deze fusiongroep Chroma brengt hij een toegankelijke, actuele en hedendaagse jazz die toch niet vervalt in oppervlakkigheid.

Naast zijn basisgroep met drummer Lionel Beuvens, bassist Cedric Waterschoot, rietblazer Joachim Badenhorst en vibrafonist Pascal Schumacher zijn er opvallende gastvertolkingen. Dankzij Geike Arnaert - van Hooverphonic - kreeg de groep extra media-aandacht. Arnaert heeft een mooie stem maar moet dringend iets doen aan haar Engelse uitspraak (te beginnen met de woorden pretty, show en perfectly...). David Linx en Ingrid Weetjens maken minstens evenveel indruk. Zeker Linx is in het openingsnummer ijzersterk.

Gitarist Peter Hertmans sleept het rustige slotnummer naar een intense climax, en Tuur Florizoone kleurt onder andere het vrolijk huppelende titelstuk mooi bij. De muziek is kleurrijk en speels. Hier en daar duikt zelfs een Zappaiaans motiefje op, zeker als Pascal Schumacher op de voorgrond treedt.

Nicolas Balmet, Musiczine.net

Tiens, un album de jazz qui ne ressemble pas à un album de jazz...

Je m'explique. Le compositeur et claviériste Karel Van Marcke (il a longtemps travaillé auprès de Jambangle, pour ceux qui connaissent) ne change certes pas son style jazzy d'épaule, mais l'univers qu'il dessine tout au long de ce sympathique projet s'étend bien au-delà de ses sonorités habituelles.

La liste des invités parle d'elle-même : à côté de David Linx, on trouve un trésor nommé Geike Arnaert (Hooverphonic) ou un pur joyau vocal baptisé Ingrid Weetjens, qui vole la vedette aux trompettes sur l'impeccable « Differences ». Electro, easy jazz, pop...Le quintette fait des merveilles et n'affiche aucune autre prétention que celle de distiller quelques notes agréables parmi nos humeurs.

Un album enjoué, frais et, surtout, accessible, qui navigue constamment entre les styles pour faire semblant de nous déstabiliser et, au bout du compte, nous épater.

Claude Loxhay - j@zz@round n°50

Qui se cache derrière ce nouveau nom de groupe ? Au coeur du quintet de base, le claviériste Karel Van Marcke, le leader de l'orchestre Jambangle (album « Trinity Song »), qui signe toutes les compositions originales de l'album. Aux différentes anches (clarinette, clarinette basse, saxo ténor), le jeune Joachim Badenhorst que l'on a pu découvrir, en août dernier, au Gaume Jazz Festival, au sein de la formation réunie par Fabian Fiorini pour sa création autour de « La Passion Saint-Matthieu » de Bach. Au vibraphone, Pascal Schumacher, toujours aussi percutant dans un contexte pourtant très différent de celui de son quartet. A la guitare basse, Cédric Waterschoot, le bassiste du trio d'Anne Wolf mais aussi d'Urban Trad et, enfin, à la batterie, le remuant Lionel Beuvens qu'on avait pu entendre tout aussi bien avec No Vibrato qu'au sein du groupe électro Alien Bitesize.

Tantôt au piano électrique, tantôt à l'orgue, Karel Van Marcke accueille, en outre, une série d'invités : David Linx pour deux plages (Le Jouet et F.T.'s Chicken Parade), Geike Arnaert, vocaliste du groupe pop Hooverphonic (Radea, Sense For Life et Changes) mais aussi la chanteuse Ingrid Weetjens, l'accordéoniste Tuur Florizone, le guitariste Peter Hertmans et le percussionniste Peter Schneider.

Un savant cocktail pour une succession d'ambiances qui permet à l'éclectique Karel Van Marcke d'opérer un subtil mélange des genres. Une nouvelle réalisation originale à mettre à l'actif du dynamique label liégeois Homerecords.