• Accueil
• Contact
• Liens

Nederlands
English

Bruno Bouchat

Ce concert du 22 juin à l'Aquilone ! Je ne suis pas prêt de l'oublier.

On m'en reparle souvent. Quelle joie pour moi qui l'accueillais : Claire Goldfarb est une artiste qui sait rencontrer son public et cette rencontre est de celles qui marquent. Rien d'étonnant : quand elle s'accorde toutes les audaces dans son exploration tous azimuts de sa voix et des sonorités du violoncelle, rien n'est ininvesti. Elle habite cet espace de vibrations et invite à travers elles à goûter au mystère délicieux de la présence.

Pas un son qu'elle propose qui ne livre une émotion. Et la sensibilité et l'énergie de Claire sont telles que l'enchantement est constamment renouvelé : elle peut le grotesque et le fragile avec un même bonheur. Du coup, en offrant ce chatoiement intime, c'est la présence de chacun qui entre en résonance. Des vies assoupies de notre propre intimité qui ont rarement droit à l'expression, peut-être même jamais, sont réveillées. Et cette vibration, là aussi, Claire Goldfarb ose l'explorer plus loin en ne se contentant pas de l'écoute qu'elle reçoit : elle n'hésite pas à pousser son public vers une création collective basée, on l'aura compris, sur la spontanéité et la richesse de la diversité d'expression de chacun. Et qui ne s'en réjouirait ?

Bref, cette soirée, par la grâce d'une artiste ne cherchant pas à mettre en avant sa grande maîtrise de l'instrument mais à s'abandonner à lui, était pleine de sensibilité, de générosité, de liberté, de fantaisie, de simplicité et d'audace, d'harmonie et d'humour.

Michel Jaspar

Concert de musique contemporaine ?
musique du monde ?
improvisation ?
one woman-show poético-musical ?

Pourquoi chercher à mettre une étiquette, finalement, à ranger ça dans un casier ?

Claire, dès la première seconde, avant même la production du premier son, attire notre attention par sa présence, son regard et nous séduit, nous envoûte, nous amuse et nous embarque dans son imaginaire narrativo-visuo-musical dont nous ne pouvons que devenir complices sur-le-champ.

Et dire qu'elle prétend n'avoir jamais suivi de cours de chant !!!! Sa voix, d'une étendue impressionnante, tour à tour nous enjôle, nous hérisse, nous caresse, nous enivre, nous cajole, nous bouleverse, avec, tantôt pour partenaire, tantôt pour adversaire, son violoncelle qui glisse, ricoche, fuse, enrobe, attaque, arrondit, pique. En quelle langue mystérieuse sont les syllabes qui sortent de sa bouche, modelées sur mesure pour épouser chaque courbe mélodique, chaque accord, chaque rythme.

Fabienne Huberland

« (...) comme une cascade vivifiante, joyeuse, surprenante...
Comme si chaque goutte éveillait une sensation nouvelle...
D'une émotion à l'autre, comment s'est fait ce passage ?
Voyage au son de la voix et du violoncelle.
Traversée de paysages dont on ne soupçonnait pas l'existence.

D'où vient cette voix qui passe par toutes les couleurs? Puis, tu disparais derrière ton instrument et la magie continue... Parfois on a envie de fermer les yeux, mais tes attitudes sont tellement expressives et belles qu'ils restent ouverts... Et tout à coup, voilà que tu nous fais "Chanter"... L'extase continue ! Et de voir ton émerveillement de nous voir participer...»

Merci !

Céline R.

Un univers fabuleux au creux de mon oreille.

Ce soir j'ai rencontre un caribou, la fée Clochette, une mégère pas apprivoisée, un violoncelle en lévitation, le vieux bougon du coin de la rue, la Carabosse en personne, une étoile cristalline, un ours mal léché éveille en pleine hibernation, une sirène et bien d'autres dont les noms n'existent pas dans notre langue. Et tout ce beau monde rentrait sur la scène de l'Aquilone, me demanderez-vous.

Eh bien, croyez-le ou non, matériellement parlant, ils n'étaient que deux : un sacré bout de femme et son instrument. Ou peut-être n'étaient-ils qu'une, fabuleuse créature tantôt à trois jambes, deux bras (dont un a géométrie variable), trois bouches, tantôt échassier sans tête tout dard dehors ! Tantôt juste femme, conteuse magicienne, transportant son public sur un tapis volant tissé de leurs propres sons, onomatopées, et même vrais mots (« ils ne chuchotaient pas pour ne rien dire. »).

Claire Goldfarb, c'est vraiment votre nom ? On dirait une vivante description de cette voix pure teintée d'or. Et de voix a voie il n'y a qu'un pas, alors lançons le coup d'envoie et retrouvez-la sur son tout prochain album. A (re)-découvrir absolument, pour le plaisir des sens.

Benoît Chambeau

« La précision d'un mystère...
Son violoncelle médium dans son costume de bois.
Tous deux travaillent à l'en(ch)fantement.
De ce corps à corps sort encore et encore sons et...
Arrêt sur image
Blocage respiratoire
Qualité du silence.
Haut perché dans l'espace temps
Un son
Une voix
Etrange et envoûtante venue d'une galaxie lointaine.
Langage inconnu et pourtant familier
Hystérie ou litanie
Féerie ou diablerie
Agonie ou drôlerie

Et l'audience, redescendant lentement s'aperçoit qu'entre les deux il existe une femme, magicienne, subtile et adroite, l'oeil rond et le regard précis, la gestuelle alerte. De sa présence émane une mystérieuse clarté... »

André Romus

« (...) Compositeur, musicienne autant que funambule ou clown, (...) ceux qui aiment l'enfance d'un talent, les caresses d'une voix, la drôlerie d'une mimique, les partages d'un rire et cette langue barbare et douce, ignorée des linguistes, dont les syllabes et mélopées soufflent sur nous les sables et les nuits d'un orient inconnu.

Présentatie

Deze CD omvat opnames die voortvloeien uit improvisaties waarvan de composities en de opeenvolgende herwerkingen daarvan Claire toelaten haar doel te verfijnen. De geluidsopnames in verschillende kerken van de Drôme, een Franse regio die zich uitstrekt tussen de Alpen en de Provence, lieten toe met verschillende soorten akoestiek te spelen. Een week van intensief werk die resulteerde in een verbluffend concert in de aanwezigheid van de streekbewoners.

Een eerste CD is meestal het resultaat van een ei waar men lang op heeft zitten broeden. De opnamemicrofoons hebben in dit geval iets mooi, sterk en onbenoembaar geregistreerd dat resulteert in een erg kenmerkende klank. Nadat sommige passages opnieuw werden opgenomen in de studio, werd in Brussel de klank ontdaan van overtollige ruis, gevolgd door extra geluidsopnames, evenals nieuwe arrangementen en verschillende versies om zo uiteindelijk het geheel te vervolledigen en verrijken. Een artistieke coproductie van Yves de Ghellinck, Johan Delforge en Claire.

Claire Goldfarb verenigt op een gedurfde manier de complete exploratie van haar stem samen met de klankkleur van de cello. Zij verblijft in een ruimte gevuld met vibraties die de luisteraar uitnodigen om te proeven van dit verrukelijk mysterie. Elke klank is geladen met emotie. De gevoeligheid en energie van Claire betoveren onafgebroken: ongerijmde en kwetsbare elementen verenigt ze moeiteloos... Kortom, een muzikante die niet haar fantastische technische beheersing van dit instrument op de voorgrond plaatst maar voorrang geeft aan gevoel, vrijgevigheid, vrijheid, fantasie, eenvoud en durf, harmonie en humor.

Presentation

This album proposes recordings based on improvisations whose successive notes & the rewriting made it possible Claire to refine her matter. The sound recordings took place in various churches of Drome Frenchwoman (to explore various acoustics) during one working week as intense as natural, to finish by an astonishing concert in the presence of people of the area.

A first album is often significant of an intention contained a long time. Collected by the microphones, something of beautiful, of fort & inexpressible birth gave to this so particular tone. In Brussels, the phases of "dérushage" succeeded the re-recordings of certain parts in studio, sound recordings in "layers" as well as new arrangements and various editions in order to supplement and enrich certain approaches ; an artistic coproduction of Yves de Ghellinck and Johan Delforge with Claire.

'Or Propos', it is finally the realization of a project lengthily in gestation : it had a time for interpretation there, discoveries in readings. It had improvisations solos there, improvisations on images, compositions on texts, creations of spectacles, meetings dances - music. Here come time to write. It is a question of going to draw where the access is thinnest. To touch with this voice. To tend to the ultimate meeting. That of oneself.

Gerald Van Waes - psychevanhetfolk ****

Based upon several cello improvisations and some vocals and a few environment related sounds done in various churches, adding a few additional layers in studio, with and here and there a tiny effect. These improvisations evolved to contemporary classical compositions, and songs. The instrument is explored with affection and classical skills and interests, bare and cut out from the heart, while some vocal parts express more inner spiritual harmonies. "Sahune" sound more like inner complaints of what is remembered in the genes heritages suffering from persecutions, while its own inner source cries only for freedom. "L'Or and L'Oran" is an Italian song, a different inner cry expressed while changing pitches and colour of the voice.

Claire Goldfarb is part of various orchestras, and is especially specialized in playing Giacinto Scelsi and other new music. Further she studied the Feldenkrais method of dance in Cairo.

Johan Dhaene

...Het tweede album moeten we situeren in de wereld van de muzikale improvisaties die op een perfecte manier geuit worden door de combinatie van cello en stem ..... door Claire Golfdfarb. Deze 32-jarige Belgische en klassiek geschoolde muzikante ontdekte via enkele hedendaagse componisten een aparte muzikale visie die ze tracht weer te geven in haar concerten èn dit allereerste album "Or propos". Dat zij zich verdere specialiseerde in dans en bewegingsleer zorgde er voor dat ze kindervoorstellingen uitbouwde en zeer divers tewerk kon gaan.

Op het album krijgen geluidsopnames in diverse kerken van de Drôme gestalte en geven zij een nimmer gehoorde vorm van akoestiek weer die hemels weerklinkt. Een ongetwijfeld gedurfde aanpak te noemen die resulteert in een nieuwe ontdekking waarin de emoties tenvolle worden aangesproken. Een confrontatie met haarzelf, haar muzikale collega's en niet in het minst met haar publiek. Maar de 10 nummers op het album zijn zo veelzijdig en sfeervol dat ze de luisteraar meesleurt in een wereld van vervoering. Het konden stuk voor stuk ook filmsoundtracks zijn waardoor het album iets magisch meekreeg. Die magie is een pluim op de hoed van Claire Goldfarb waarvan wij hopen dat dit album binnenkort navolging krijgt.

Geert Verbeke

Deze cd 'Or Propos' van Claire Goldfarb is een schatje. Met doorvoelde improvisaties voor stem en cello in verschillende kerken van de Drôme, een Franse regio die zich uitstrekt tussen de Alpen en de Provence. Stoeien met diverse soorten akoestiek en klankkleuren ligt niet meteen voor de hand. Ontroering en verwondering reiken klanken aan die heel diep gaan.

Dit is een integere cd, zelfs een groeischijf met zeer veel lagen. Bij elke beluistering komt er steeds meer glans bij. Een koesterding dat inspiratie aanreikt bij het realiseren van mijn jongste schilderijen.

Claire Goldfarb is een grote dame. Ik ben diep onder de indruk.

Dani Heyvaert - MazzMuzikaS 060

'Composities voor Cello en Stem', zo luidt de ondertitel van deze ongewone cd. Claire Goldfarb is een gerenommeerde celliste uit het Luikse, die Eerste Prijzen en Hogere Diploma's verzamelde als waren het knikkers. Ze volgde les bij de hele groten als France Springuel en Louis Claret, maakte deel uit van orkesten als het Union Youth Orchestra (met Bernard Haitink), het Jeunes-ses Musicales World Youth Orchestra, het orkest van de Munt, de Vlaamse opera Stichting. Daarnaast opereerde ze evengoed in minder klassieke kringen: ze zat in de band bij concerten van William Sheller en Led Zeppelin. Goldfarb maakte muziek voor circus, leerde improviseren en schreef filmmuziek voor onder anderen ErgoN van Joel Godfroid.

Voor de opname van deze cd trok ze, omwille van de klank en de natuurlijke resonantie, naar een viertal kerken in het Franse Département van de Drôme. Daar werden de improvisaties geregistreerd en nadien in een Brusselse studio van de overtollige ruis ontdaan en gemaakt tot het product dat momenteel al dagen na elkaar in de lade van onze cd-speler zit. Dit is allerminst toegankelijke muziek, dit is ongetwijfeld muziek voor mensen die al wat gehoord en meegemaakt hebben. Wie nog in de fase van de strofe-refreintje-strofe muziek zit, kan zichzelf maar beter wegscheren. Wie niet bang is voor wat avontuur, wie krassen en krijten ook als muziek durft beschouwen, ontdekt gaandeweg een enorm intrigerende, boeiende plaat van een dame die haar beide instrumenten, cello en stem, met een akelige perfectie beheerst.

Ik kan me niet meteen voorstellen dat u dit ooit te horen krijgt in uw plaatselijke supermarkt, noch op onze nationale radio's. Maar hey... we gaan het avontuur toch allemaal zoeken waar het te vinden is? Deze plaat vergt inspanningen van de luisteraar, dat klopt. Maar was u helemaal mee, de eerste keer dat ik Iva Bittova hoorde? Of Captain Beefheart? Welaan dan! U heeft die toch ook leren kennen en waarderen?

Cliff Furnald, CDROOTS, USA

Claire achieves all the audacities in her overall exploration of her voice and sonorities of the cello, she dwells in a space of vibrations. No sound is made which does not deliver an emotion. An artist not seeking to propose her great control of the instrument but to give up herself in it, full with sensitivity, generosity, freedom, imagination, simplicity and audacity, harmony and humour.

Al De Boeck, De Standaard, 23 dec.06

Claire Goldfarb is een celliste met een aparte stem. Wat ze doet, is een beetje vergelijkbaar met wat Iva Bittova jaren geleden deed: ze integreert op een hoogst creatieve manier haar stem in haar muziek. Goldfarb is klassiek geschoold, ze maakte eerder ook al filmmuziek en dat hoor je. Ze is goede maatjes met de violiste Aurélie Dorzée, en speelde mee in grote en kleine, gerenommeerde en amper bekende ensembles.

Op dit album hoor je iemand die weet wat ze wil. Goldfarb musiceert erg gedetailleerd, maar vooral is ze een vat vol gebalde energie dat elk moment kan exploderen. Ze laveert tussen traditie en experiment, maar kiest altijd voor een persoonlijke invalshoek. Ze klinkt soms knarsend, schurend, onrustig en hysterisch. Op andere momenten hoor je regelrechte extase. En tussendoor is er die stem, in vocalises doen denken aan een combinatie van Bittova en Björk of Lena Willemark.

Nee, dit is geen avant-gardewereldmuziek. Het is veeleer een persoonlijke benadering van wat muziek kan zijn.

Rafa - folkroddels.be

Wie is Claire Goldfarb? Claire is een celliste met een aparte stem. Ze wordt soms vergeleken met Iva Bittová die eveneens op een hoogst eigenzinnige manier haar stem in haar muziek integreert. Claire Goldfarb maakt deel uit van diverse orkesten en ensembles, en is vooral gespecialiseerd in het spelen van Giacinto Scelsi, Pauline Oliveros en andere nieuwe muziek. Verder legde ze zich toe op bewegingsleer en dans.

'OR PROPOS' is de verwezenlijking van een project waarmee ik een hele tijd bezig ben geweest. Tijd die nodig is om te improviseren, beelden die je improvisatie sturen, composities gebaseerd op teksten uitwerken, voorstellingen maken, dans-muziekontmoetingen. Tot dan uiteindelijk de tijd rijp is om muziek te schrijven. Essentieel daarbij is dan om daar waar de toegang het moeilijkste is, toch door te zetten. Het is de ultieme confrontatie. Met jezelf. (Claire Goldfarb)

Dat uitbroedingsproces van 'OR PROPOS' is op zich al een bijzonder verhaal. Het schijfje bevat opnames die voortvloeien uit improvisaties waarvan de composities en de opeenvolgende herwerkingen Claire toelieten naar haar doel te evolueren. Na een week intensief opnemen, improviseren en spelen met de galm en akoestiek van verschillende kerken in de Drôme, een Franse regio ergens tussen Alpen en Provence, balde ze dit samen in een soloconcert voor de streekbewoners. Met deze opnamen had ze haar basismateriaal bij elkaar gesprokkeld. Sommige stukjes werden in een Brusselse studio opnieuw hernomen en geraffineerd, de klank van de opnamen werd ontdaan van overtollige ruis en er werden extra geluidslagen, hier en daar een uiterst klein effect, nieuwe arrangementen en verschillende versies opgenomen om zo tot het eindprodukt te komen. De artistieke co-producers zijn Yves Ghellinck en Johan Delforge.

Njam, njam, stemimprovisatie mét cello en dit alles in kerk-akoestische omstandigheden. Maar, je moet er voor zijn en Claire de tijd laten om op je in te werken! De muziek en gecreëerde sferen op dit schijfje zijn eerder avant garde, eigentijds klassiek dan folky of wereldmuziek. Minder gepast voor een flitsend bal, maar uitstekend geschikt voor bewegingsimprovisatie of wie weet meditatie.

De cello wordt onderzocht en als het ware met affectie onder klassieke vaardigheden uitgekleed, terwijl sommige gezongen stukken meer een innerlijk geestelijke harmonie uitdrukken. Zo klinkt "Sahune" meer zoals binnenklachten van wat in de genetische erfenis herinnerd wordt; het leed van vervolgingen. "L'or et l'oran" is een Italiaans lied, een andersklinkende binnenwaarts uitgedrukte schreeuw van verschillende kleurschakeringen door veranderingen in toonhoogte en stemtimbre. Claire gaat alle uitdagingen aan in haar exploratie van de stem en de sonoriteit van haar cello in ruimten vol trillingen. Elke klankt weerspiegelt emoties. Een kunstenares die niet zozeer haar controle over het instrument wil tentoonspreiden maar zichzelf eraan volledig overgeeft, met gevoeligheid, grootmoedigheid, vrijheid, verbeelding, eenvoud, moed, harmonie en een tikkeltje humor.

Ton Maas

In one of Home Records' most daring productions to date, cellist Claire Goldfarb, undoubtedly classically trained, uses her instrument and voice to explore the acoustic possibilities of her performance space, never shunning the experiment. Partly because of the combination of cello and voice, her work is reminiscent of the Czech violinist and vocal artist Iva Bittová.

Ton Maas

Eén van de meest gedurfde producties van Home Records. Celliste Claire Goldfarb, onmiskenbaar klassiek geschoold, verkent met haar instrument en stem de akoestische mogelijkheden van de ruimte waarin ze optreedt. Het experiment wordt daarbij niet geschuwd. Ook vanwege de combinatie stem-cello doet haar werk soms denken aan de Tsjechische violiste/stemkunstenares Iva Bittová.

FV, RIFRAF 127

Un violoncelle lyrique et inquiétant, une voix étrange et habitée (on songe à la rencontre entre Cathy Berberian et Islaja), ce sont les deux ingrédients de la musicienne belge Claire Goldfarb, membre de plusieurs ensembles et orchestres et admiratrice invétérée de l'oeuvre du compositeur italien Giacinto Scelsi.

Foin de sarcasmes, alors que tout était pourtant en place pour nous proposer le disque belge le plus obscur - voire le plus froid - de l'année, c'est désormais en fan absolu et conquis que je réécoute jour après jour les dix titres de l'album. Telle une rencontre subliminale entre le freak folk finlandais contemporain, la verve poétique de Luciano Berio ou le lyrisme du concerto pour violoncelle d'Edgar, la musique (le terme n'est ici jamais galvaudé) improvisée de Claire Goldfarb nous revient en une acuité sidérante où les émotions aériennes et raffinées prennent tout leur sens, tout en évitant l'écueil redoutable de la préciosité et du snobisme.

Un tout grand album est paru, une toute grande artiste est née, sans doute.

modisti.com

A solo project featuring original compositions for cello and voice performed by the author. Multi-layering enables to display various aspects - drones as background, lines overhead by way of melody- while concerns derived from modern chamber literature and the experience in studio recording are displayed as ingredients. Spatialization is used literally, evoking the behaviour of overtones and the flight of bowing techniques as perceived at close quarters while explorations of the voice-cello continuum are displayed alongside concrete recordings. The experimental adds complexity to a project oriented towards imaginary-folk-chanson-cum-chamber-influences realm.

- this album is a collaboration between {ambivalence} (artistic production) & Homerecords.be (release label)

- sound arrangements were made by Seal Phüric & Trionix (Ambivalence recz) in collaboration with the artist (they first met on a spatialized concert for the Forsaken Odes Conglomerate : www.ambivalence.be/thefoc/acousmatron - [lens002] CD)

- artwork was made by Ego (www.egoweb.be)

- Claire also collaborated with the 2 Ambivalence arrangers/composers to the soundscore of ErgoN : 18' short experimental documentary by belgian director Joël Godfroid, depicting the slow death of the steel industry (the movie won 8 international prizes - one for "best musical composition" in Angers - festival Premiers Plans 2004 - France) this movie is now available on the Altitude 1000 DVD compilation

- RELATED links :
>> www.ambivalence.be/goldfarb
>> www.ambivalence.be/ergon
>> www.altitude1000.be/dvd.php

modisti.com

Proyecto en solitario de composiciones originales para cello y voz interpretadas por la autora. La superposición permite desplegar diversos aspectos - pedales a modo de fondo, líneas en lo alto a modo de melodía- mientras cuestiones derivadas de la literatura camerística contemporánea y la experiencia en el estudio de grabación se incluyen como ingredientes. La espacialización se emplea desde una poética literal, evocando el comportamiento de armónicos y el vuelo de las técnicas de arco tal y como se ven de cerca mientras que la exploración del continuo cello-voz alterna con los fragmentos concretos. La utilización de lo experimental aporta complejidad a un proyecto orientado al ámbito de la chanson-folk imaginaria de influencia camerística.

- sound arrangements were made by Seal Phüric & Trionix (Ambivalence recz) in collaboration with the artist (they first met on a spatialized concert for the Forsaken Odes Conglomerate : www.ambivalence.be/thefoc/acousmatron - [lens002] CD)

- artwork was made by Ego (www.egoweb.be)

- Claire also collaborated with the 2 Ambivalence arrangers/composers to the soundscore of ErgoN : 18' short experimental documentary by belgian director Joël Godfroid, depicting the slow death of the steel industry (the movie won 8 international prizes - one for "best musical composition" in Angers - festival Premiers Plans 2004 - France) this movie is now available on the Altitude 1000 DVD compilation

- RELATED links :
>> www.ambivalence.be/goldfarb
>> www.ambivalence.be/ergon
>> www.altitude1000.be/dvd.php