• Accueil
• Catalogue
• Contact
• Liens
• Radio

Nederlands
English

Presentatie

Profiterend van het non-actief van Ambrozijn, voer Tom Theuns het afgelopen jaar met zijn concertschip de « Aurelia Feria » doorheen België en Frankrijk .

Maandenlange verblijven en concerten op rivieren als de Schelde, de Dender, de Maas, de Oise en de Seine, brachten hem in een solitaire zang/gitaar roes waaruit deze songcyclus geboren werd.

Dit soloalbum geeft uitgepuurde impressies van dit avontuur en de songs zwerven, gesteund door een unieke fingerpicking gitaar sound, op zelfbewuste wijze over de wegen der folk, blues, jazz en afrikaanse muziek.

Een onhoudbare creatieve stap na 20 jaar samenwerking met muzikanten uit alle hoeken van de wereld.

Présentation

Profitant d'une période d'inactivité de son groupe Ambrozijn, Tom Theuns a navigué pendant un an avec sa péniche « l'Aurelia Feria » (qui contient une salle de concert) en Belgique et France.

Chanter, jouer de la guitare et donner des concerts pendant des mois sur des rivières et fleuves comme l'Escaut, la Dendre, la Meuse, l'Oise et la Seine a donné naissance à ce disque « Songs from the River », témoin d'une certaine solitude. Au fil des chansons, les impressions de cette aventure sur l'eau coulent ou découlent de la musique et des mots.

Avec ce son si particulier de la guitare en fingerpicking, les chansons se baladent sur les chemins de folk, blues, jazz et musique africaine. Après avoir collaboré pendant 20 ans avec des musiciens venus des quatre coins du monde, Tom Theuns nous offre un album de grande maturité.

Presentation

With his sideprojects being kept a low profile, Tom Theuns had been taken a year advantage of this by navigating his M.S. Aurelia Feria (containing a concerthall) throughout Belgium and France. Staying for months on end on rivers like the Schelde, the Dender, The Meuse, The Oise and The Seine, he found himself eventually in a almost trance-like state.

From this solitude singing, playing guitar and giving concerts all along, these songs arose naturally, giving pure impressions of this adventure. Backed by a unique style of fingerpicking guitar, the songs are wandering selfconsciously on the roads of folk, blues, jazz and african music.

A logical creative step after 20 years of collaborations with musicians from throughout the world.

Interview

Wanneer heb je beslist om muzikant te worden?
Mmm... Ik weet nog dat ik samen met David Bovée, de gitarist-zanger van Think of One, gitaar ben beginnen spelen. We woonden samen in Mortsel. Eerst oefenden we op 1 snaar en daarna op 2 snaren, echt van in het begin af aan. En we hebben dan na een jaar oefenen ons ingeschreven voor een wedstrijd: 'Schoolrock', in Kontich. Toen hebben we gezegd: 'Als we dat winnen, worden we muzikant!' En we hebben dat gewonnen... Voila, toen eigenlijk, ik was 15. Ik heb nog een jaar fotografie geprobeerd op de academie in Antwerpen, maar dat was het dan toch niet...

Vind je zang in folkmuziek belangrijk?
Ja, hé! Heel belangrijk! Ik heb altijd het meest naar folk geluisterd met zang; Malicorne, Incredible String Band, ... Dat is hetgeen dat mij het meeste aanspreekt. De reden is misschien omdat ik oorspronkelijk uit een rockwereld kom en die liefde voor liedjes is dan overgegaan naar folkmuziek. Ik speel heel graag bal en heel graag instrumentale muziek, maar het liefst van al zing ik toch nog. Het is een hele leuke uitdaging, vind ik, om in folk iets modern te doen, nieuwe nummers te maken en nieuwe teksten maken.

Gaat je voorkeur dan uit naar Nederlands of naar een andere taal (Frans, Engels...)?
Alle 3 eigenlijk, soms zelfs een beetje Duits ook. Elke taal heeft dan ook zijn eigen eigenschappen; Frans is zeer ritmisch, heel goed geschikt om bal te zingen. Die taal heeft al van zichzelf een goede 'bal-drive' , schitterend. In het Engels kan je dan weer met heel mooie, langgerekte klanken zeer welluidende zinnen maken. Engels zingt al vanzelf. En Nederlands is soms moeilijk maar is dan ook weer een leuke uitdaging om daar iets mee te doen en te laten klinken. Antwerps gaat gemakkelijker ... ach De Wannes , zo ne grave pee ... Bon, die 3 talen: Engels, Frans en Nederlands, ik kan er niet tussen kiezen.

Kan je kort iets vertellen over 'Aurelia Feria'?
Over het schip dus... Aurélie en ik hebben die 3 jaar geleden gekocht. De helft van de cargoruimte was nog leeg en de andere helft was woonboot. Daar hebben we dus een concertzaaltje in gemaakt, in het voorste stuk. Dan zijn we beginnen rondvaren en overal voorstellingen doen. Onze boekingsagente Inge Depraetere heeft voor ons op een heel maffe manier optredens gevonden, op de Vlaamse waterwegen eigenlijk. Voor het Festival van Vlaanderen, dat was ons eerste optreden, op de Schelde en dan voor de Dag van Radio Klara en zo... Sindsdien hebben we heel veel rondgevaren. Deze zomer zijn we naar de Seine geweest en hebben we een stuk of 15 optredens gedaan tussen Parijs en Rouen, op de Seine. We hebben heel de zomer in Frankrijk gezeten. Heel leuk!

Vanwaar haal je het idee?
Dat is eigenlijk een beetje per ongeluk gekomen. We zaten in Gent en hadden een nieuwe woning nodig. We waren het beu om als muzikant in Gent in die kleine rijhuisjes te wonen. Na tien uur kloppen ze op de muren en als ge dan met 2 muzikanten zit, dan kloppen ze dubbel zo hard! Dus hebben we dan echt wel zitten denken om een woonboot te kopen. Dat is ook al een heel oude droom van mij. Al 15 jaar dacht ik er aan om er 1 te kopen. We zijn dan op deze boot hier gevallen en hebben die direct gekocht. We moesten nog een beetje geld lenen voor die boot. Je kan geen normale hypothecaire lening aanvragen voor een boot en dan hebben we een bank gevonden; de Triodos bank. Die investeren in ethische, milieubewuste en culturele projecten e.d. We dachten: 'Ha, dat is de max! We doen gewoon optredens in onze boot en dan krijgen we een culturele lening voor onze boot.' Die zijn dan beginnen meedenken met ons, ook voor die zaal en zo. Ze zijn zelfs nog concreter geworden dan wij en daardoor hebben we de zaken nog serieuzer aangepakt. Voila, waarvoor een bank soms niet goed voor is, hé!

En mag je nu al zelf varen?
Ja ja, sinds vorig jaar heb ik mijn vaarbewijs. De eerste 7 of 8 optredens hebben we met een ex-schipper gedaan; die heeft mij dan de stiel zo wat geleerd . En sindsdien vaar ik met Aurélie. Je moet wel met 2 zijn; er moet iemand vooraan bij het aanleggen, je kan dat niet alleen.

Heb je al veel positieve ervaringen overgehouden aan het rondtoeren met de boot, iets dat je niet zult meemaken in een gewone zaal?
Ja, zeker in Frankrijk was het echt zeer tof, omdat we daar hebben opgetreden in dorpjes waar er eigenlijk geen voorzieningen waren om een schip aan te leggen; dus geen aanlegkades,... En dan moesten we elke keer met de mensen van de gemeente zo een loopbrug maken en het schip met balken zo een beetje van de kant houden en vastleggen aan bomen en zo. Het was altijd improviseren. En zo een paar weken aan een stuk... De mensen uit het dorp kwamen dan naar ons optreden kijken en die zeiden allemaal dat ze zoiets nog nooit hadden meegemaakt; een schip met een zaal erin dat vlak aan hun achtertuin komt aanmeren en optredens komt doen. Ze zeiden ons achteraf dikwijls dat ze een magische avond hadden gehad. Dus dat gaf echt heel veel voldoening. Onze optredens zijn dan ook aangepast aan ons podium en met een speciaal decor en allemaal instrumentjes,... Dat maakt het echt wel leuk voor die mensen.

Ik heb daar poppen zien liggen in het zaaltje. Gebruiken jullie die dan ook voor de optredens?
Inderdaad! We zijn daarmee begonnen in Frankrijk. We hebben daar een kinderspektakel in elkaar gestoken en dat begint nu nog meer en meer vorm te krijgen. We gaan daar waarschijnlijk volgend jaar volle bak mee beginnen toeren. Het kinderpoppentheater is in het Frans, want we hebben een Waalse acteur/verteller en lichtman. Het zal voorlopig niet vertaald worden. Het gaat over een schipperskoppel dat hun pensioen nadert en eens iets anders wil doen . Optreden in hun schip, de zee oversteken, hun dromen ...

En hoe zou je dan de muziek die je brengt kunnen beschrijven? Is het folk?
Er zitten veel folkelementen in, maar het is niet echt folk. Het is wel akoestisch: viool, akoestische gitaar en zang. Ik weet niet echt hoe je Aurélia moet beschrijven.

Zeg je de balmuziek dan voorgoed vaarwel?
Ah nee, belange niet! Dit weekend heb ik met Wim (Claeys) en Aurélie nog een bal gespeeld in Frankrijk, meer dan 2 uur aan een stuk. En met Aurélie in duo spelen we heel graag bal. We doen dat soms met stukken van Aurélia die we dan verder uitbreiden. Nee, ik speel heel graag bal.

Enkele keuzemogelijkheden... Gitaar of banjo?
Ja, dat is een goede vraag! Hoe moet ik dat zeggen... Mijn banjo is er momenteel erg aan toe. Er zijn 2 stemsleutels van gebroken, ik moet die met een tang stemmen... Maar ik speel dat wel graag. En bijvoorbeeld Vera Coomans wil dat ik haar zo veel mogelijk met banjo begeleid. Dat hangt een beetje af van de situatie, met wie je speelt. Een banjo heeft een heel leuke kleur, maar is nogal een wispelturig instrument. Geef mij uiteindelijk maar een gitaar, daar voel ik mij op mijn gemak bij.

Folk of jazz?
Folk. Omdat ik dat het beste kan! (lacht) Nee, ik vind dat echt het leukste. Ik speel het liefst folk. Jazz, ja... Ik zeg altijd dat ik misschien op mijn 50ste met jazz ga beginnen, maar ik weet het nog niet, we zullen wel zien. Maar ik vind jazz een moeilijke muziekstijl.

Concertzaal(tje) of concertboot?
Euh Dat is een moeilijke vraag! ... momenteel het liefst de woonboot, dat vind ik zalig .Soms speel ik ook graag in iemand zijn living voor 20 man en dan ook weer graag op een festival. Ik zou niet graag alleen maar bootconcerten willen doen, want dat is echt veel werk. Je doet eigenlijk 5 jobs tegelijkertijd: je bent schipper, zaaluitbater, handige harry , muzikant, we doen ook zelf onze klank,...Na zo'n concertreeks op de boot ben ik echt uitgeput. Dan is het wel eens leuk om ergens toe te komen en alles staat er en je hebt maar uw gitaar in te pluggen...

Is er nog een project dat je graag zou uitvoeren of dat je misschien al in het vooruitzicht hebt?
Muzikaal? Er staan een aantal projecten in de steigers, maar daar kan ik nog niet veel over lossen. Dat zijn natuurlijk nog verrassingen. Er is één droom die me momenteel obsedeert: met dit schip zou ik echt graag bijvoorbeeld heel de Donau afvaren, tot aan de Zwarte Zee en dan overal optredens geven in al die landen. Maar het is natuurlijk ook niet altijd gemakkelijk om dat te organiseren. Een jaar ertussen uit en spelen en maffe mensen ontmoeten. Dat is toch een grote droom, ja... Maar in heel Frankrijk is nog zo veel te doen, zo schoon! Canal de Bourgogne; 100 sluizen,... Romantiek! Vorige zomer op de Seine hebben we maar 15 optredens gehad, maar we zijn wel 2 maanden onderweg geweest. Dat is dus echt vakantie!

En heb je al iets meegemaakt dat je echt nooit zal vergeten?
Het varen zelf kan soms wel gevaarlijke toestanden hebben. We hebben al eens springtij gehad op Schelde. Er stond zo een harde stroming dat we het schip niet meer onder controle kregen en tegen de kant zijn gevlogen en dwars op de Schelde lagen. Of in de mist terecht gekomen, zodat Aurélie vooraan moest staan en tekens geven, omdat ik gewoon de oever niet meer zag . Dat zijn echt heel gevaarlijke situaties.

Neem je dan jouw kinderen mee op die tochten?
Als het een gevaarlijke tocht is, neem ik ze niet mee. Bijvoorbeeld de Schelde van Gent naar Antwerpen is echt een gevaarlijk stuk, dus dat zou ik nooit met de kinderen doen, maar als dat bijvoorbeeld door een kanaal is, dan is er weinig gevaar. Dan neem ik die mee en die vinden dat ook al gewoon. Die kijken niet meer op als we afmeren of zo.

Kan je dan nog iets vertellen over je soloplaat om af te sluiten?
Ik heb nu juist bij Homerecords, een label in Luik, een soloplaat opgenomen. Zang, gitaar en een beetje percussie. Alles is opgenomen en het is bijna helemaal gemixt. De CD zou moeten uitkomen in december. De titel is 'Songs from the River'. Een evidente titel omdat ik zes maanden continu op rivieren heb zitten rondvaren .En ik was dus veel alleen, wel met Aurélie maar eigenlijk afgesloten van de wereld. Zeker in Picardië zijn veel verlaten streken, je komt bijna geen dorpje tegen, 6 dagen aan een stuk dat je bijna niemand ziet. Dan voel je je echt heel alleen. Toen heb ik dikwijls gewoon mijn gitaar gepakt en liedjes beginnen zingen en daarop beginnen door gaan, singersongwritergetranced... Zo is het repertoire voor die plaat er gekomen. En voila, ik heb nu al die liedjes die ik afgelopen jaar gemaakt heb opgenomen. Daar begin ik nu mee in Folk in Leuven, dan zal ik dat de eerste keer als try-out voorstellen. Het is een eerste poging om die te brengen, maar de CD gaat er nog niet zijn, helaas... En Aurélie gaat binnenkort ook haar soloplaat uitbrengen. Enkel viool en zang, ergens tussen Björk en Iva Bittova, een speciaal sfeertje. We hebben alle 2 even een 'solitair tripke' gehad.

Gerald Van Waes - psychevanhetfolk.homestead.com

Most often I prefer people who melt their talents into group projects to increase the possibilities of any individual talent, which also overcomes any personal weaknesses, for in a solo release you must stand firm to show the same sort of strength which an understanding creative band is able to show. Tom Theuns is already busy such a long time, so it is a good time for him to present a first solo release. From the early days I knew him I considered him as being very creative, creating new conditions and songs all the time.

Included are songs in English, and two in Dutch, and one guitar instrumental. Tom's guitar playing is very good, which shows itself especially in an interpretation of "The Cuckoo", a style which not particularity refers to folk but, in a Fahey way, backs itself from traditional styles like with blues and its own creativity. I also pretty much like the guitar piece (6), a John Swayne composition, or the "Cleopatra's walk across America" with changing compositional perspective and performance. Also some Django Reinhardt influence, -like jazz-folkguitar- flavours- can be heard on "Koksijde". And the smooth playing with the soft African exotic percussion by Serigne C.M. also suits Tom's guitar playing talent well.

The early tracks sound a bit recorded as if with too breathy singing, and the English singing has a slight accent, expressed like a pose, a style inspiration. More than once I didn't grasp immediately the need why Tom sings certain songs, as if it's just theatre, as music for the music without a deeper inner need, a concept or showing what vision really is behind the songs. Also with the Tom Waits-kind of deformed voice on "The Sidewalk of Love" I was still wondering about the true reason or context why this is performed, but by the time of "Koksijde" or "in my backyard" it became much more clear how much Tom is just really enjoying himself, playing with characters, voices, images, it becomes all the more satisfying and understandable.

Life becomes a joke sometimes, while using all the more serious elements. Still, the Dutch songs are amongst my favourite. They could have a life on the international market as well.

It was only afterwards that I realised where the inspirations came from. Tom lived for a long time in Antwerp near the international harbour and he was that sort of person who adapted all what was brought in, in the occasional stream of life, his interest towards goals that like a river brings might have brought him logically to the idea of his previous project, Aurélia, a theatrical concept on a boat that had its own life while crossing the rivers throughout Belgium. It was this experience especially which brought him all these new songs and inspirations.

Jean-Luc Matte - Infosmumuses

Je n'ai plus besoin de vous présenter Tom Theuns dont je vous ai déjà entretenu plusieurs fois, que ce soit notamment en tant que membre d'Ambrozijn ou d'Aurélia. Mais c'est en solitaire qu'il nous revient ici, juste soutenu discrètement de temps à autre par les percussions de Stefan Pougin, ou de Serigne C.M. Gueye (1).

A l'image de la pochette et du livret, voici un album épuré, de chant accompagné à la guitare, dans un style très folksong, comme en témoigne notamment la reprise du célèbre Cuckoo (souvenez-vous, Steeve Waring.). Vous pourrez reconnaître un ou deux autres thèmes traditionnels, un standard de John Swayne (2) et deux d'A. C. Jobim, tous très personnalisés par Tom Theuns qui signe le reste des compositions (les deux bossas sont chantées en flamand).

Un album qui permet de découvrir une autre facette de ce musicien, plus intimiste qu'au sein d'Ambrozijn, sur des textes majoritairement en anglais, avec un style vocal qui rappelle parfois Léonard Cohen, très près du micro. Et, en accompagnement ou en solo sur quelques plages, une guitare acoustique, mais qui sonne presque guitare électrique jazz sur certaines plages...

Le livret ne nous donne pas les paroles des chansons mais des textes autour de celles-ci, en anglais et, plus rarement, en flamand ? Ils sont malheureusement manuscrits ce qui n'en facilite pas la lecture pour ceux qui ne maîtrisent qu'imparfaitement ces langues.

(1) c'est du moins ce que dit le livret mais on entend au moins deux voix simultanées sur une plage et la guitare me semble dédoublée parfois.
(2) heureusement que le livret était là pour m'en livrer l'origine car je n'aurais pas retrouvé d'où venait cette très jolie mélodie si familière, interprétée ici à la guitare solo.

PS : J'ai profité de cette chronique pour mettre en ligne les photos du concert de Wim Claeys et ses amis (dont Tom Theuns) à St-Chartier 2008 : St-Chartier 2008

Holly Moors - moorsmagazine.com

Tom Theuns kennen we van de progressieve Belgische folkband Ambrozijn, maar hij dook ook al op bij Aurélia, en speelde als gitarist en zanger ook bij Laïs, Olla Vogala, Gabriel Yacoub, Dakar-Bruxelles-Dakar en nog een hele trits superieure artiesten. Een door de wol geverfde muzikant dus, die altijd vooraan heeft gestaan bij de vernieuwingen die in de Belgische folk hebben plaatsgevonden. Theuns ging er een jaar tussenuit en voer met zijn concertschip, de Aurelia Feria door België en Frankrijk. Daar werd een liederencyclus geboren die Theuns vrijwel solo op de cd Songs From The River brengt.

Theuns laat hier zijn veelzijdigheid horen, niet alleen als gitarist, maar ook als zanger. Als hij een Braziliaans zwoel liedje heeft vertaald in het Mortsels zingt hij het ook bijna fluisterend zwoel, en op andere momenten geeft hij Tom Waits het nakijken. Dat is leuk, maar Theuns laat vooral horen dat hij alles kan, zelfs een doodgezongen nummer als The Cuckoo wordt hier weer tot leven gewekt. Theuns is een muzikant tot in zijn botten, die met zijn stem ook gemakkelijk een trompet neerzet, en die altijd zacht blijft swingen. De invloeden van alles wat hij al gedaan heeft komen hier langs - jazz, blues, folk en wereldmuziek van alle soorten.

Theuns maakte kortom een magnifiek plaatje, vrijwel in zijn eentje - er zijn alleen twee percussionisten die af en toe licht en subtiel komen ondersteunen, maar het is toch echt Theuns eigen soloplaat geworden. Een fraaie staalkaart die doet hopen dat hij het niet bij één keer zal laten.

Holly Moors, Mazz Musikas #116 bis,
MAZZMUSIKAS HATS OFF: ALL HITS, NO MISSES!!!

Het onvolprezen folklabel Homerecords.be brengt nog steeds het ene na het andere baanbrekende folkmeesterwerkje uit, waar vaak internationaal met enige jaloezie naar wordt gekeken. Ze zijn nu bezig met een rijtje soloplaatjes van artiesten die in verschillende bands al uitgebreid indruk wisten te maken, maar die nu even volledig in de spotlight mogen staan.

We gaan hier niet uitleggen in welke Belgische topbands Tom Theuns allemaal eerder te horen was, maar we constateren na één draaisessie al dat hij in zijn eentje een fabelachtig mooi en verrassend veelzijdig plaatje heeft gemaakt. Theuns zingt Engels en Nederlands, al noemt hij het zelf Mortsels. Koksijde en Hartvochtigheid zijn twee nummers van Antonio Carlos Jobim die hier een wonderbaarlijk nieuw leven krijgen in een vertaling van Theuns. Magnifiek.

Naast Theuns op zang en akoestische gitaar horen we af en toe wat perfect toegepaste percussie. Theuns kan soms heerlijk over-the-top 'tomwaitsen' (luister maar eens naar het lekker jazzy The Sidewalk Of Love) waarbij hij zijn stem als muziekinstrument lijkt in te zetten, maar op andere momenten klinkt het allemaal lekker stevig, terwijl hij in de Jobim liedjes bijna aan het 'fluisterzingen' gaat. En ook dat gaat hem goed af. De trompet die je denkt te horen komt overigens ook uit de mond van Theuns. De instrumentaaltjes als de Neverending Jig laten bovendien heel goed horen hoe virtuoos Theuns is.

Een gitarist die niet alleen stevig en hard kan spelen maar ook intiem en zacht. Een meesterwerkje.

Mr Wolf - folkroddels.be

Solo cd van één van de voormannen van Ambrozijn.

Uitstekende titel voor deze cd die inderdaad van voor tot achter songs bevat. Het zwerven op de Belgische en Franse wateren heeft Tom Theuns duidelijk 'goed' gedaan als een songwriter en muzikant. De songs staan als een huis, het gitaarspel is ver boven de middelmaat en de zang is gewoon subliem. Hij is er in geslaagd om alles op een perfecte manier te kanaliseren tot de bits en bites die men een cd noemt. Men vindt van alles op deze cd terug: vleugjes folk, blues, jazz, Afrikaanse muziek, Tom Waits, ... maar steeds blijft het Tom Theuns en dat vind ik wel klasse want bij het beluisteren ervaar je nergens een 'stijlbreuk'. Deze cd geeft een inzicht in de muzikant die Tom Theuns is, mocht je het nog niet weten: het is een klasbak.

Al is het een zeer consistente cd toch heeft deze voor mij een paar echte uitschieters. Het begint al bij het openingsnummer 'Lucretia' dat een pracht refrein heeft om dan over te gaan in 'The Cuckoo', een North American traditional die hij helemaal naar zijn hand weet te zetten en waar de geest van 16th Horsepower/Woven Hand nooit ver weg is. Er is ook het instrumentale 'Glass Island' waarbij het muzikale water mij in de mond komt. Dat het nummer origineel van John Swayne van Blowzella is zal daar misschien ook niet vreemd aan zijn. Tom doet het nummer meer dan alle eer aan, een juweeltje is het. Maar als songwriter overtreft Tom Theuns zich zeker in 'Hope you won't go'. Een song waar alles juist zit en die mij van bij de eerste beluistering wist te pakken. Ik heb de repeat-toets maar even ingedrukt, iets wat ik zelden doe bij een eerste beluistering. Dat dit nummer gevolgd wordt door 'The never ending jig' bleek een goede keuze in de cd opbouw.

Het is niet omdat ik enkele uitschieters vermeld dat de ik de rest van de cd 'minder' zou vinden, verre van zelfs. Ik vind het een cd die constant boven de middelmaat zweeft, ik haalde hierboven al aan dat het een zeer consistente cd is. Na het beluisteren weet je gewoon waarom Tom ook een gewaardeerd medewerker is binnen andere projecten.

Nog even een pluim voor de productie van de cd die in handen was van Michel Van Achter. Hij zorgde er mede voor dat deze cd de ideale soundtrack bleek bij de ontluikende lente.

Ik verwijs dan ook graag naar het interview dat Elise Rodriguez met Tom had en je ook op Folkroddels kunt terug vinden.

Mirjam Adriaans - folkforum.nl

In eerste instantie denk je aan een 'gewone' singer-songwriter. Songs From the River opent met Lucretia nog vrij rustig, bijna standaard: man, rafelige stem en fingerpicking gitaarspel, maar algauw blijkt dat Tom Theuns veel meer in zijn mars heeft. Zijn cover van traditional The Cuckoo lijkt op een hypnotiserende stroomversnelling in een rivier, de zang klinkt ronduit onheilspellend rauw waar de gitaar een duivels dansje lijkt te spelen, knap hoe hij het klaarspeelt om het overbekende liedje te doen leven alsof het zojuist door hemzelf geschreven is.

Heel wat lichtvoetiger is Cleopatra's Walk Across America, waarin een heus Amerikaans klompendansje te herkennen is, terwijl in I Hope You Won't Go eerst de geest lijkt rond te waren van The Man In Black om vervolgens een avontuurlijker weg in te slaan op het einde. Tom Theuns heeft gekozen voor een mix van stijlen, soms hoor je blues, dan weer folk, The Sidewalk Of Love klinkt als een jazzy Tom Waits. Naast de Engelstalige nummers heeft hij enkele overpeinzende instrumentalen opgenomen en twee stukken in het Nederlands, een taal die ik graag vaker had gehoord. Koksijde en Mijn Hardvochtigheid zijn vertalingen van nummers van Antônio Carlos Jobim, bekend van zijn samenwerking met Astrud Gilberto.

De ontspannen latin jazz in combinatie met de hese zang van Theuns in zijn moerstaal klinkt verrassend romantisch. Hij begeleidt zichzelf op gitaar en weet een bijzonder warm trompetgeluid te creëren zonder instrument, Stephan Poughin speelt drums. Op een enkel nummer klinkt ook nog Afrikaanse percussie van Serigne C.M. Gueye. Tom Theuns toont zich op Songs From The River een veelzijdige en originele singer-songwriter van grote klasse, die niet bang is om het avontuur binnen en buiten dat genre op te zoeken.

Onder de naam Aurélia hebben ze samen al twee cd's uitgebracht, afgelopen jaar doken ze elk apart de studio in om een album op te nemen. Tom Theuns bracht in december Songs From The River uit, een maand later volgde Aurélie Dorzée met Horror Vacui. Het zijn echte solo platen geworden, verschillend van stijl (singer-songwriter en moderne folk), die voor mij na beluistering toch een onderlinge band hebben gekregen.

De rivier kan verleidelijk zijn als een geliefde, maar ook onheilspellend als een dreigende donderwolk. Bovendien inspireert ze dichters, schrijvers en muzikanten. Tom Theuns en Aurélie Dorzée kochten een paar jaar geleden een schip, knapten het op en gingen ermee de Belgische en Franse binnenwateren op om concerten te geven. Samen varen schept een band, en die is volgens mij terug te horen op de twee cd's. Dat zit hem niet alleen in het wederzijdse dankwoord, maar ook in de klanken.

Soms merk ik een riedeltje bij de een op waarvan ik me ga afvragen of ik het niet ook bij de ander gehoord heb en in de stemmetjes die ze als effect gebruiken zit zeker een gelijkenis. Of het nu bewust was of niet, ze hebben elkaar beïnvloed en lijken soms een competitie aan te zijn gegaan wie het best een bepaalde sfeer kan neerzetten.

Ik denk niet dat de ene cd mogelijk zou zijn zonder de andere, hoewel ze heel goed los van elkaar te beluisteren zijn.

Rifraf

Il y a quelque chose de rassurant dans ce monde du disque. Tant il y a des majors qui se sentent obligées de se coltiner des espèces de dingos-mégalos à la Axl Rose, tant des labels artisanaux comme ces liégeois de Homerecords mouillent le maillot pour sortir ici un bien bel opus avec, on imagine, peu de moyens . Une guitare-voix (celle de Tom Theuns donc, du groupe Ambrozijn, en chômage partiel) et quelques sobres percussions ici et là. Des compositions sans prétention dont le dépouillement folk vous laisse monter quelques frissons surnaturels.

Dans tout cela, on sent que Tom Theuns a pris son temps pour aller chercher l'inspiration là où elle coule avec le plus grand naturel : au gré des rivières. Il s'est baladé un an avec sa péniche le long de l'Escaut, la Dendre, la Meuse, l'Oise et la Seine .De ces entrelacs, il a ramené les slides de 'Granchester Meadows revisited' et 'In my backyard' qui ruissellent avec une belle fluidité, le fingerpicking de 'Lucretia' ou de 'Dribbon's Gate' qui cliquette parfaitement avec sa voix amère et mélodieuse. Ou encore ce jazz ombrageux à la Tom Waits de 'The Sidewalk of Love' qui vous jette à la noyade commes ces amours sans retour .

Démarches sincères et une authentique réussite

Bart Vanoutrive - Goe Vollek

Waar zat Tom Theuns eigenlijk het afgelopen jaar ? Op de Aurelia Feria natuurlijk, de woon-en concertboot die hij deelt met Aurélie (Dorzée), beiden solitair broedend op een persoonlijk project. Zijn product vormt een boeiend solalbum dat zijn titel niet ver moest zoeken en waarin hij de gemeenschappelijke grenzen tussen folk, jazz en blues verkent. Een pareltje met vooral blijmoedige (soms licht ironische, dan weer prettig gestoorde) mijmeringen, waarin hij zijn sprankelende fingerpicking laat dansen met een creatief zanggeluid, vaak met de klanken als begeleidingsinstrument. Hiermee drukt Theuns een eigen stempel en laat hij het puristische singer-songwriterschap achter zich. Heel af en toe laat hij aanvullend wat Afrikaanse percussie (Serigne C.M. Gueye) of drum toe in zijn intieme wereld (met Stephan Pougin in het jazzy gecroonde The Sidewalk of love) .

Op deze soloplaat opteerde Tom Theuns voor een Engels repertoire, op twee Mortselse nummers na, die vrij vertaald zijn uit en voortbouwend op groezelige jazzstandards van Antonio Carlos Jobim . Tom opent met een ijzersterk nummer Lucretia , een impressionistische evocatie van een moderne queeste die je confronteert met leven en dood. Verder voegt hij een persoonlijke toets toe aan enkele traditionals , zoals in het jachtige en lichtvoetige The Cuckoo. Glass Island (ontleend aan John Swayne), Cleopatra's Walk across America en The Neverending Jig, een afrogetinte improvisatie op deze traditional, vormen lovenswaardige instrumentale intermezzo's .

Newsletter - Ethnotempos

Tom Theuns a débuté à l'âge de quinze ans dans la scène rock Anversoise et a joué entre autre avec Stef Camil Carlens et Tom Barman. Après il a obtenu un graduat avec grande distinction au Jazz Studio (Anvers) avec Peter Hertmans et Pierre Van Dormael comme professeurs. Il a voyagé de nombreuses fois en Bretagne pour étudier la guitare DADGAD et en Inde du Nord pour étudier la musique raga avec le joueur de sitar Batuk Nash Mishra.

Il est fondateur d'Ambrozijn et d'Aurélia mais il a aussi collaboré avec Think Of One, Urban Trad, Laïs, Vera Coomans, Nada, Olla Vogala, Soetkin Collier, Dakar- Bruxelles-Dakar, Living Roots et suivant la sortie de son album « Songs from the River » donne aussi des spectacles en solo.

Avec ce son si particulier de la guitare en fingerpicking, les chansons se baladent sur les chemins du folk, blues, jazz et musique africaine.

Le Canard Folk n°290

Tom Theuns (d'Ambrozijn entre autres) a navigué en Belgique et en France avec sa péniche "l'Aurelia Feria" (oui, vous avez raison de penser à Aurélie Dorzée), qui contient une salle de concert. D'où ces "chansons de la rivière" à la guitare acoustique en fingerpicking, souvent empreintes de solitude, flirtant avec quelques thèmes traditionnels, rêvant occasionnellement à l'Afrique.

C'est surtout de la chanson "tout court", en anglais et en néerlandais, avec une voix chaude souvent teintée de nostalgie.

Bart Vanoutrive - Goe Vollek !, 2009/2

Waar zat Tom Theuns het afgelopen jaar? Op de Aurelia Feria natuurlijk, de woon- en concertboot die hij deelt met Aurélie (Dorzée), beiden solitair broedend op een persoonlijk project. Zijn product vormt een boeiend soloalbum dat zijn titel niet ver moest zoeken en waarin hij de gemeenschappelijke grenzen tussen folk, blues en jazz verkent.

Een pareltje met vooral blijmoedige (soms licht ironische, dan weer prettig gestoorde) mijmeringen, waarin hij zijn sprankelende "fingerpicking" laat dansen met een creatief zanggeluid, vaak met de klanken als begeleidingsinstrument. Hiermee drukt Theuns een eigen stempel en laat hij het puritische singer-songwriterschap achter zich. Heel af en toe laat hij aanvullend wat Afrikaaanse percussie (Serigne C.M. Queye) of drum toe in zijn intieme wereld (met Stephan Pougin in het jazzy gecroonde "The Sidewalk of Love").

Op deze soloplaat opteerde Tom Theuns voor een Engels repertoire, op twee Mortselse nummers na, die vrij vertaald zijn uit en voortbouwen op groezelige jazzstandards van Antonio Carlos Jobim. Tom opent met een ijzersterk eigen nummer "Lucretia", een impressionistische evocatie van een moderne queeste die je confronteert met leven en dood. Verder voegt hij een persoonlijke toets toe aan enkele Amerikaanse traditionals, zoals in het jachtige en lichtvoetige "The Cuckoo". "Glass Island" (ontleed aan John Swaine), "Cleopatra's Walk Across America" en "The Neverending Jig", een afrogetinte improvisatie op deze traditional, vormen lovenswaardige instrumentale intermezzo's.

Christian Rath - Folker

Zwei Monate war Tom Theuns auf einem alten Lastkahn quer durch Belgien unterwegs, gab Konzerte hier und da, genoss die Einsamkeit und schrieb die Stücke zu seinem Soloalalbum "Songs From The River". Theuns singt und spielt Gitarre, gelegentlich ist noch etwas Perkussion dazugemischt. Das klingt spartanisch, dennoch ist Theuns ein vollklingendes und abwechslungsreiches Album gelungen. Theuns, der mit der belgischen Folkband Albrozijn bekannt wurde, ist ein begnadeter Gitarrist, das ist vom starken Einstieg bis zum Ende des Albums zu hören. Dabei wechselt er die Gitarren und die Stile wie andere ihre Gastmusiker. Auch seine Stimme trägt. Doch um auch hier Abwechslung zu bieten, wird sie manchmal arg mit Echo-Mätchen verfremdet. Nicht alles auf diesem Album ist folkig, der Höhepunkt aber schon: eine Gitarrenversion des Blowzabella-Titels, "Glass Island".

Frédéric Gerchambeau - Ethnotempos 43

Fondateur d'AMBROZIJN et d'AURELIA mais ayant aussi collaboré avec THINK OF ONE, URBAN TRAD, LAÏS, Vera COOMANS, NADA, OLLA VOGALA, Soetkin COLLIER, DAKAR- BRUXELLES-DAKAR et LIVING ROOTS, Tom THEUNS sait carrément tout faire avec un manche, des frettes et quelques cordes, avec un talent fou et sans effort apparent.

Il fait ses premiers pas sur scène dès l'âge de quinze ans dans le milieu du rock anversois, jouant entre autres avec Stef Camil CARLENS et Tom BARMAN. Puis on le retrouve dans une école de jazz dont il sort diplômé avec la plus haute mention. Ensuite on le voit en Bretagne pour étudier la guitare DADGAD, dont il devient un expert, et en Inde du Nord où il étudie le sitar et le raga. Sûrement a-t-il dû aussi faire ses classes en Afrique, aux Etats-Unis et on ne sait où encore. C'est ainsi que Tom THEUNS est devenu cette sorte de guitariste universel qu'on entend sur son nouvel album Songs from the River.

Le titre est beau, poétique mais en rien énigmatique. Car ce n'est pas un secret que Tom THEUNS s'est promené une année entière avec sa péniche sur l'Escaut, la Dendre, la Meuse, l'Oise et la Seine. D'où un opus tout en sérénité, en méandres lents et en fluidité harmonique. Une totale réussite.

Pour autant, si l'album s'écoute avec aisance et ravissement, il ne doit rien à la facilité. On sent même souvent que Tom THEUNS est allé jusqu'au bout d'idées a priori folles, osant tout et balayant toutes les difficultés avec un art mêlé d'élégance. Et c'est toujours avec des égards princiers que ce dandy discret de la six-cordes nous balade en fingerpicking entre folk, jazz, blues et musique africaine. Distinction et raffinement encore dans cette voix douce et chaude qui alterne entre anglais et néerlandais et qui est comme une corde de plus à sa guitare, telle une septième corde vocale.

Si Songs from the River est un album épuré, il contient tout de même du lourd, à l'image de ce Cuckoo en provenance du folk nord-américain et rendu célèbre par Steve WARING, de cette reprise du Glass Island de John SWAYNE ou de ces Koksijde et Ijn Hardvochtigheid chantés en néerlandais mais composés au départ par rien moins qu'Antonio Carlos JOBIM (à qui on doit, entre autres, le cultissime The Girl from Ipanema). A elles seules, ce duo de bossas customisées par Tom THEUNS et chantées en flamand avec une voix à la Léonard COHEN valent l'achat de l'album.

N'oublions pas pour autant les glissandi nonchalants de Granchester Meadows revisited (quelque chose à voir avec le Grantchester Meadows de PINK FLOYD sur l'album Ummagumma ?) ou la gentille folie d'In my backyard, pour ne citer que ces deux autres morceaux.

Mais il faudrait insister individuellement sur tous les titres de Songs from the River pour rendre justice à cet album, car tous les titres sont excellents, chacun dans son genre. Je ne sais pas si Tom THEUNS va continuer à sillonner les fleuves sur sa péniche mais si c'est pour qu'il nous sorte un deuxième opus du même niveau que celui-ci, on peut l'espérer très fort...

Hans van Deelen - New folk sounds n°123

De pauze die Ambrozijn heeft ingelast heeft zanger/gitarist Tom Theuns bijzonder nuttig gebruikt. Met zijn concertboot Aurelia Feria ondernam hij maandenlange verblijven en bracht vele concerten op rivieren als de Schelde, de Dender, de Maas, de Oise en de Seine. Ze brachten hem in een solitaire zang/gitaar roes, waaruit de onderhavige songcyclus geboren werd.

De twaalf nummers of Songs from the River staan recht overeind. Het gitaarspel is uitstekend verzorgd, zowel qua subtiliteit, als wat betreft krachtigheid. Al zanger is Theuns een van de betere die je kunt vinden. Op de cd wordt hij slechts incidenteel ondersteund door Serigne C.M. Gueye (percussie) en Stephan Pougin (drums). Het is een gevarieerd geheel geworden: folk, blues,jazz, Tom Waits, Afrikaanse muziek; tot een coherent geheel gesmeed door Theuns. Er zijn enkele traditionele nummers (onder andere the cuckoo), "Glass Island" van Blowzabella's John Swayne voorbij, er zijn twee vertalingen 'in het Mortsels' van Antonio Carlos Jobim, maar vooral veel eigen werk van Tom Theuns.

Die bewijst opnieuw over te borrelen van ideeën en talent.

Radnai Rudolf - muszeroldal.hu

Hajón töltött hónapok eredménye ez a lemez. Tom Theuns gitáros és Aurélie Dorzée hegedus a tulajdonosai az M.S. Aurelia Feria hajónak, amelyen egy kis koncert terem is van. A hajóval Belgium és Franciaország csatornáit járják és elore kiadott koncert naptár szerint megállnak egy-egy városkában és koncertet adnak. A fiatal gitáros mögött tekintélyes zenei múlt van, jazz konzervatóriumot végzett kiváló eredménnyel, majd angol tanulmányút, indiai tapasztalatszerzés Batuk Nash Mishra szitármuvésznél, közremuködés olyan muvészek és együttesek lemezein, mint az Olla Vogala, Think of One, Soethin Collier, Urban Trad és a Laïs. Szóló fellépései mellett az Ambrozijn és az Aurelia együttesek tagja, sokat szerepel velük koncerteken. Ezen lemezén szabadon lépked a folk, blues, jazz és afrikai zene területein, gitár játékát és énekét kiváló társak segítik: Serigne C.M. Gueye - afrikai ütoshangszerek és Stephan Poughin -dobok.